Pewna matka z Teheranu ma coś do załatwienia w centrum handlowym. Zostawia więc swoją córkę w samochodzie, aby podskoczyć do środka. Splot zdarzeń sprawia, że udziela tam pomocy starszej kobiecie. Dochodzi do tragedii, która sprawia, że bohaterka musi stanąć twarzą w twarz się z skutkami swoich czynów.
Film przedstawia historię dwojga muzyków, Negar i Ashkana, którzy po wyjściu z więzienia próbują założyć rockowy zespół. Popełnili „zbrodnię” grania zachodniej muzyki w dogmatycznym, islamskim społeczeństwie (sytuacja Negar jest gorsza, gdyż kobietom nie wolno grać ani śpiewać jakiejkolwiek muzyki). Szukają również sposobu na zdobycie paszportów i wiz dla siebie i dla przyszłych członków zespołu, aby wyemigrować do kraju, gdzie istnieje wolność artystycznej ekspresji.
Teheran, czerwiec 2009 roku. Opozycja zarzuciła władzy sfałszowanie wyników wyborów prezydenckich. W proteście ludzie wyszli na ulicę. Według nieoficjalnych danych w wyniku kilkudniowych starć ze służbami bezpieczeństwa zginęło ponad 100 osób. Jedno z mieszkań w stolicy staje się miejscem schronienia dla kobiety i mężczyzny, którzy chcą poinformować świat o przebiegu zdarzeń. Zamknięci w czterech ścianach mają tylko telefon komórkowy, komputer i swoje towarzystwo. Z czasem pojawi się też miłość.