Filmy kłamstwo, kat

„Krzyżacy” to ekranizacja jednej z najbardziej znanych powieści H. Sienkiewicza. Młody rycerz – Zbyszko z Bogdańca – zostaje wybawiony od śmierci przez Danusię, córkę Juranda ze Spychowa. Wkrótce dziewczyna zostaje porwana przez Krzyżaków, którzy w ten sposób chcą się zemścić za szkody wyrządzone przez jej ojca zakonowi. Rozpoczynają się obfitujące w wydarzenia poszukiwania, dla których tło stanowią przygotowania Polaków do wielkiej bitwy z Krzyżakami w 1410 roku.

Kilka arystokratycznych rodzin walczy o kontrolę nad krainą o nazwie Westeros.

Historia budowy średniowiecznej katedry na tle wojen domowych, konfliktów religijnych i walki o władzę.

W każdym państwie, gdzie prawo najcięższe występki sankcjonuje karą śmierci, potrzebni są ludzie, którzy ten wyrok wykonają. To właśnie im, mierzącym się z trudnymi do wyobrażenia dylematami, swój film poświęcił Mohammad Rasoulof. Film ma strukturę nowelową i składa się z czterech opowieści. Bohaterem pierwszej jest 40-letni Heshmat. Stateczny mężczyzna, który większość czasu stara się spędzać w gronie najbliższych. W drugiej obserwujemy Pouyę, dla którego obowiązkowa służba wojskowa jest jedyną szansą na otrzymanie paszportu i opuszczenie wraz z dziewczyną Iranu. Żołnierzem jest też bohater trzeciej historii. Javad dostał właśnie trzydniową przepustkę, by spędzić ten czas z narzeczoną i jej rodziną, świętując urodziny ukochanej kobiety. W ostatniej z kolei przekonujemy się, jak przybycie Daryi, młodej kuzynki z Niemiec, gwałtownie może zmienić niespieszne życie Bahrama i Zaman – spokojnej pary w średnim wieku. Bohaterów każdej z opowieści Rasoulofa łączy tajemnica oraz dramatyczna decyzja, którą muszą podjąć. Wpłynie ona nie tylko na dalsze życie protagonistów, ale również mocno odbije się na otaczających ich ludziach.

Czarna komedia, której akcja odbywa się w dziewiętnastym wieku. Historia dwóch rabusiów, którzy okradają grobowce. Bohaterowie dochodzą do wniosku, że warto wykradać trupy i sprzedawać je z dużym zyskiem szkole medycznej w Edynburgu…

Borgiowie dali Kościołowi rzymskokatolickiemu dwóch papieży i świętego, a jednak pamięci o nich towarzyszą najbardziej ponure pogłoski, w których rzeczywistość miesza się z mitem. Prawdziwa historia rodu Borgiów to widowisko kostiumowe, którego wartość tkwi nie tylko w perfekcyjnej realizacji, dbałości o historyczną prawdę i inscenizacyjne szczegóły, ale także brak politycznej poprawności i ujęcie tematu w taki sposób, że jest on wiarygodny, w zaskakujący sposób współczesny. Jednocześnie jest to serial, który skupia się w równym stopniu na zaczerpniętych z materiałów źródłowych faktach (Fontana przy pisaniu scenariusza wykorzystał swoją doskonałą znajomość łaciny), co na relacjach międzyludzkich, motywach działania bohaterów, ich żądzach, urażonych ambicjach, zazdrości, poczuciu winy i słabościach.

Młody arystokrata Álvaro Mondego wpada w ręce grupy piratów dowodzonych przez kapitana Bocanegra i jego córkę Carmen. Wkrótce dowiaduje się, że są oni na tropie legendarnego skarbu, postanawia więc przyłączyć się do poszukiwań.

Po aresztowaniu utalentowany oszust Moist von Lipwig, chcąc odzyskać wolność zgadza się na przyjęcie zaoferowanego mu przez patrycjusza Ankh-Morpork stanowiska poczmistrza.

Związek małżeński Karola i Dominique nie przetrwał okresu próby; nie został także skonsumowany. Po rozwodzie Karol pozbawiony paszportu i pieniędzy postanawia wrócić do kraju. Grając na grzebieniu na dworcu, aby zarobić na wyjazd, spotyka rodaka Mikołaja. Ten prosi go o pewną przysługę i obiecuje przemycić go do Polski. Czy Karol spełni prośbę Mikołaja? Jakiego fortelu użyje, aby jego była żona przyjechała do Polski?