Filmy prl, miasteczko, problem

Filip Mosz, pracujący w fabryce jako zaopatrzeniowiec kupuje kamerę 8 mm, by filmować swoją córeczkę. Jakby przy okazji zaczyna kręcić filmy - reportaże. Powoli staje się to jego pasją. Zdobywa szereg nagród w konkursach dla amatorów. Jednocześnie zaczynają się pojawiać kłopoty. Jego filmy stają się przyczyną zwalniania ludzi z pracy. Filip zaczyna rozumieć mechanizmy rządzące środowiskiem, w którym się znalazł.

Czasy II wojny światowej, tereny okupowanej Polski. Grupa hitlerowców – używając do pomocy okolicznych więźniów z obozu – ukrywa zrabowane kosztowności w półce skalnej. Po latach na miejsce przybywa doktor Olszak z zamiarem odnalezienia skarbu. Jednak mieszkańcy okolicznej wioski nie wierzą mu, zwłaszcza że jest on ostatnim więźniem, który przeżył masakrę dokonaną przez Niemców.

W poczekalni dworca kolejowego w małym miasteczku spotykają się przypadkowo szkolni koledzy. Nie widzieli się wiele lat, każdy z nich wybrał własną życiową drogę. Władysław założył rodzinę, ma żonę i dwoje dzieci i chociaż ledwie wiąże koniec z końcem, stara się żyć godnie i uczciwie. Zawsze był spokojny, wyważony, wśród kolegów uchodził za fajtłapę, nawet nazywali go „Trzy czwarte”. Kazimierz Kaczyński to absolutne przeciwieństwo Władysława – lubi imponować, być w centrum uwagi. Zgrywa światowca obytego w towarzystwie; jest stale przy forsie, którą zdobywa, kombinując. Nie splamił się uczciwą pracą, woli drobne szwindle i karciane oszustwa, które przynoszą mu niemałe dochody. Okazuje się, że Kazik jest w potrzebie, szuka mety, lokum do pomieszkania. Dobroduszny Władysław zabiera go do siebie, chociaż żyje w bardzo skromnych warunkach.