Filmy wojsko, ryzyko

Grzegorz Warecki i Jerzy Kardas odbywają służbę wojskową w tej samej elitarnej jednostce „Czerwone berety”. Kiedy Grzegorz wraca do jednostki, powoduje po pijanemu wypadek i ucieka z miejsca zdarzenia. Jerzy zaczyna go szantażować. Niebawem Grzegorz dowiaduje się, że kolega z jednostki jest wychowankiem domu poprawczego. Czy w sytuacji zagrożenia życia jednego z nich, podczas trudnych ćwiczeń spadochronowych, osobiste animozje wezmą górę?

Druga wojna światowa. Grupa wybitnych naukowców pracuje nad stworzeniem bomby atomowej dla amerykańskiej armii.

Emerytowany podoficer postanawia wyjaśnić okoliczności zaginięcia swego syna. Nie przypuszcza jak będzie to trudne i bolesne.

W czasie zimnej wojny każdy miał świadomość realnego zagrożenia atakiem atomowym. Po jej zakończeniu uznano, że ryzyko wojny nuklearnej znacznie spadło. Niniejszy dokument udowadnia, że było wręcz odwrotnie. Odbywając podróż po całej planecie przekonamy się jak wiele jest czynników, miejsc, krajów, organizacji z powodu których może dość do użycia najpotężniejszej z bomb. Wnioski, które nasuwają się z rozmów z światowymi przywódcami prowadzą do jednej konkluzji: by uniknąć zagrożenia atomowego muszą zostać zniszczone wszystkie arsenały atomowe. Odliczanie do zera czas zacząć, mówią autorzy filmu.

Kwiecień 1945 roku. Ostatnie dni wojny. X Dywizja II Armii Wojska Polskiego szykuje się do forsowania Nysy. Tymczasem wchodzący w jej skład oddział podpułkownika WACŁAWA CZAPRANA (Henryk Bąk) nie jest przewidziany do udziału w natarciu. Jednakże ambitny dowódca podejmuje decyzję, że jego żołnierze również zaatakują wroga. Planowana akcja jest dla Czaprana okazją do zabłyśnięcia własną sprawnością wojskową… Ta dziwna „zawodowa” ambicja budzi opór wśród członków oddziału. Zastępca Czaprana, chorąży Juliusz Szumibór, twierdzi, że nie należy niepotrzebnie narażać ludzi tuż przed końcem wojny. Pomiędzy żołnierzami dochodzi do ostrej kłótni, podczas której podpułkownik uderza w twarz swojego zastępcę. Ten składa raport prokuratorowi dywizji, kapitanowi Hyrnemu. Czapran może być pozbawiony dowództwa. Prokurator stara się załagodzić konflikt. Namawia Szumibora do wycofania oskarżenia. Tymczasem do Hyrnego wpływa drugi raport. Podpułkownik Czapran oskarża w nim strzelca Anklewicza o niewykonanie rozkazu, zarzuca mu dezercję i domaga się dla niego sądu polowego. I tym razem kapitan Hyrny stara się załagodzić konflikt, by uniknąć niepotrzebnego przelewu krwi w przeddzień zakończenia wojny. Tymczasem nadchodzi dzień ofensywy. W czasie brawurowego wypadu giną podpułkownik Czapran i strzelec Anklewicz. Po ciało swego dowódcy wyruszają ochotnicy prowadzeni przez kapitana Hyrnego.