Filmy sen, okno

Świat według Kiepskich przedstawia osobliwe perypetie Ferdynanda Kiepskiego (Andrzej Grabowski), jego rodziny i sąsiadów. Główny bohater to postać nieprzeciętna – totalny leń i niepoprawny kombinator w wiecznych finansowych tarapatach, jednakże obdarzony niepospolitą inwencją, skłaniającą go do coraz bardziej oryginalnych przedsięwzięć. Od 1998 roku widzowie Polsatu śledzą wydarzenia, o których – jak mawia Ferdynand Kiepski – „nie śniło się nawet fizjologom”. Bohater był… w ciąży z ufoludkiem, skonstruował perpetum mobile, wysłał w kosmos teściową, skraplał głupotę, hodował w domu wirtualne świnie, sklonował żonę w warunkach domowych…

Spalony morderca powraca w snach dzieci tych, którzy go zabili, by zabrać ich dusze do piekła.

Polański wciela się w postać Trelkovskiego, cichego i niepozornego urzędnika, którego szare życie wypełnia się strachem i grozą, kiedy wprowadza się do nowego mieszkania. Do narastającej paranoi przyczyniają się inni lokatorzy, którzy nie zrobią niczego, by pomóc mu opanować obsesję na tle tragicznego losu poprzedniej lokatorki. Czy lęki Trelkovskiego są istotnie uzasadnione czy też są po prostu wynikiem jego prawdopodobnego załamania nerwowego?

8-letni Kevin McCalister Macauley Culkin staje się "panem na włościach", gdy jego rodzina w ferworze pakowania zapomina go zabrać na świąteczne ferie.To co z pozoru wydawało się być spełnieniem marzeń: nie ma rodziców, nie ma strofowania, jest pełna swoboda i żadnych awantur, stało się prawdziwym utrapieniem. Kevin musi ochronić dom przed włamywaczami Joe Pesci i Daniel Stern używając całej swej dziecięcej wiedzy z zakresu robienia psikusów i montowania pułapek.

Filmu "Do ciebie, człowieku" nie da się streścić ani opowiedzieć. Trzeba go obejrzeć. Zobaczyć staruszka poruszającego się za pomocą balkonika, który ciągnie za sobą skrępowanego smyczą psa. Zobaczyć, jak nikogo wokół to nie dziwi. Smutne? Tak. Komiczne? Bardzo. Takich scen jest wiele. Bo "Do ciebie, człowieku" jest specyficznym, brawurowo pomyślanym rejestrem przeróżnych stron ludzkiej egzystencji, ilustracją starego skandynawskiego przysłowia: „Człowiek jest radością dla drugiego człowieka, ale też może być źródłem bólu”. Burząc przyzwyczajenia widza, odchodząc od chronologii i spoglądania na rzeczywistość jako ciąg przyczyn prowadzących do określonych skutków Andersson uzyskał przejmujący efekt – wrażenie, że oglądamy własne życie, nad którym ktoś z uwagą się pochylił.

Zbliżają się święta Bożego Narodzenia. Studentki jednego z domów otrzymują dziwne telefony z pogróżkami. Sytuacja wymyka się z pod kontroli, kiedy zaczynają ginąć...

Młoda kobieta (Juliette Lewis) wprowadza się do mieszkania, odziedziczonego po babci. Jej chłopak (William Hurt) nie zabardzo jest zadowolony z tego pomysłu. Jane jednak chce się usamodzielnić i postanawia zamieszkać sama. Poznaje nowych sąsiadów, którzy są strasznie dziwni. Najbardziej dokuczliwa jest jednak 80-letnia staruszka, która mieszka pod nią. Przeszkadza jej wszystko, a jej drzwi do mieszkania są ciągle zamknięte. Jane zostaje przez nią terroryzowana...

Mort Rainey jest uznanym pisarzem, który po rozstaniu z żoną postanawia zerwać z „wielkim światem” i przenosi się na prowincję. Odzyskany z trudem spokój pisarza zostaje jednak zakłócony, kiedy pewnego dnia w drzwiach staje tajemniczy mężczyzna, który przedstawia się jako John Shooter i oskarża go o plagiat jego powieści. By udowodnić swą niewinność Rainey musi odnaleźć oryginał, który zaginął mu rok wcześniej. Okazuje się, że nie będzie to wcale łatwe zadanie. Wraz z przybyciem Shootera, w domu pisarza zaczynają dziać się dziwne rzeczy, a czas dany mu przez tajemniczego gościa na odnalezienie maszynopisu, zaczyna coraz szybciej upływać.