Filmy parada, koń

Wolne miasto Gdańsk na przełomie lat dwudziestych i trzydziestych. Oskar Matzerath (David Bennent), syn Kaszubów żyjących na styku polskiej i niemieckiej kultury, jest absolutnie niezwykłym chłopcem. Mając dość świata dorosłych i początków narodowego socjalizmu w Niemczech, podczas swoich trzecich urodzin postanawia się temu sprzeciwić – rzuca się ze schodów, aby w konsekwencji przestać rosnąć. Ukryty w ciele trzylatka, obserwuje rosnący wpływ nazistowskiej ideologii na otaczający go świat. Jego bronią w walce z zastanym porządkiem są tytułowy blaszany bębenek i przeszywający krzyk. Problem w tym, że świat pozostaje głuchy na jego protesty.

Indiana Jones (Harrison Ford) żyje w nowej erze i zbliża się do emerytury, a świat wydaje się go przerastać. Na horyzoncie pojawia się jednak dawny rywal, który pragnie posiąść starożytny i potężny artefakt. Indy ponownie przywdziewa swój kapelusz, podnosi bicz i wyrusza na kolejną przygodę.

Jest rok 1927 (rok po zakończeniu szóstego sezonu serialu). Ponownie znajdziemy się w niezwykłym domostwie, jeszcze bardziej niż dotąd pełnym przepychu. Czegoś takiego jeszcze nie widzieliśmy – wystawne wnętrza, nieprawdopodobne kostiumy, glamour. Czas jeszcze raz znaleźć się w świecie, w którym przeplata się dramat, komedia i romans. Wracając do domu Granthamów, zobaczymy rodzinę oraz służbę w czasie przygotowań do największego zaszczytu, jaki można sobie wyobrazić – wizyty królewskiej.

Anglia, rok 1941. W ramach organizacji Women’s Land Army trzy młode kobiety dostają przydział do pracy na farmie w Dorset. Jej właściciel, pan Lawrence, nie jest zachwycony nowymi pomocniczkami: marzycielką Stellą, szaloną fryzjerką Prue oraz nieśmiałą absolwentką college’u Ag. Przybycie dziewcząt, które wstąpiły do służby cywilnej, wpływa też na młodego Joego Lawrence’a pragnącego — wbrew woli ojca — walczyć na froncie. Mimo początkowych trudności ochotniczki szybko stają się częścią rodziny, a praca na roli to tylko jedno z ich nowych życiowych doświadczeń.

Pełne sympatii spojrzenie na polityczną sytuację Irlandczyków na początku XX wieku. Opowieść o irlandzkiej walce wyzwoleńczej, która przeradza się w wojnę domową. Bohaterami filmu sa dwaj bracia Damian i Teddy. Damian porzuca karierę lekarską i śladem brata wstepuje do partyzantki IRA. Drogi braci dramatycznie sie pokrzyżują.

Biedny dentysta żeni się ze swoją pacjentką, która wygrywa los na loterii.

Marcus jest znanym kolarzem, ze względu na kłopoty zdrowotne chwilowo wycofał się z czynnego uprawiana sportu. Jego brat, który chce go naśladować, jest podejrzewany o ciężką chorobę wykluczającą go o uprawianie wyczynowego sportu. Ale Marcus dochodzi do wniosku, iż spełnienie marzeń młodszego brata, może pomóc mu w przekroczeniu własnej słabości. Razem postanawiają wystartować w bardzo trudnym wyścigu.

Wypalony reżyser filmowy, nie ma już weny aby nakręcić kolejny film. Ucieka w świat fantazji przed przytłaczającym go otoczeniem.

Po aresztowaniu utalentowany oszust Moist von Lipwig, chcąc odzyskać wolność zgadza się na przyjęcie zaoferowanego mu przez patrycjusza Ankh-Morpork stanowiska poczmistrza.

„Cud w Mediolanie” zrealizowany trzy lata po “Złodziejach rowerów” przez duet Vittorio De Sica – Cesare Zavattini świadczy o odwrocie włoskiego reżysera od czystego neorealizmu. Jest tym dla De Sici, co „Noce Cabirii” dla Federico Felliniego – problemy społeczne powojennych Włoch ustępują rzeczywistości sacrum i profanum, pobożności instytucjonalnej i ludowej, mieszance pogaństwa i religii. To, co w „Złodziejach rowerów” de Sica jedynie zaznaczył na marginesie poprzez wprowadzenie postaci wróżbitki, w “Cudzie w Mediolanie” wybucha z pełną, prostoduszną siłą. Mały Totò znaleziony w zagonie kapusty, a obdarzony łaską czynienia cudów, ratuje swych przyjaciół z opresji i sprawia, że ulatują na miotłach do nieba, zostawiając za sobą pałace bogaczy, lepianki żebraków i przepych Duomo. Nakręcony w 1951 roku film de Sici został nagrodzony Złotą Palmą wraz ze szwedzkim filmem „Fröken Julie”, ekranizacją dramatu Strindberga, w którym panna z arystokratycznych sfer zakochuje się w służącym. Tym żyła Europa początku lat 50.