Filmy policja, reżyser

Zabawna historia pewnego człowieka (Keanu Reeves), który trafił do więzienia za napad na bank, którego nie popełnił. W celi poznaje charyzmatycznego Maxa (James Caan), z którym po wyjściu na wolność postanawia zrobić to, za co został skazany.

Adaptacja powieści Michaela Tolkina. Tim Robbins gra intryganckiego, opanowanego żądzą władzy menedżera, który dla kariery nie wzdraga się nawet przed popełnieniem morderstwa na lubianym koledze.

1942 rok. Okupowany Paryż. Zastępca reżysera a zarazem członek francuskiego ruchu oporu Jean-Devaivre przyłącza się do niemieckiego studia filmowego "Continental Films" aby uniknąć podejrzeń i uzykać namiastkę bezpieczeństwa. Przez wiele następnych lat szpieguje reżyserując francuskie filmy produkowane przez Niemców...

Dawno, dawno temu, w dalekiej górskiej krainie rósł wielki dąb obdarzony magiczną mocą. Ludzie nie znali jego wyjątkowych właściwościach, ścięli drzewo, a następnie wykonali z dębiny wiele różnych przedmiotów. Tajemnicza moc drzewa wciąż jednak żyje… „Magiczne drzewo” jest opowieścią, która dotyka nie tylko świata bajki i fantazji, ale mówi także o rzeczywistym życiu dzieci i ich rodzin. Młodzi widzowie mogą więc śmiało odnaleźć w losach bohaterów serialu wiele własnych marzeń i rozterek.

Ferdinand Griffon jest mężczyzną w średnim wieku. Ma żonę i dzieci i prowadzi spokojne życie. Pewnego dnia poznaje młodą studentkę Marianne Renoir. Zakochują się w sobie, od pierwszego wejrzenia i postanawiają uciec z miasta. Po drodze dzieje się wiele szalonych i niewytłumaczalnych wydarzeń.

Grupka dzieci podczas wędrówki po lesie zostaje zaskoczona nagłym zmierzchem i silną ulewą. Dzieci postanawiają się schronić w opuszczonym z pozoru domostwie. Okazuje się jednak, że dom ma mieszkańca- starszą kobietę (Ava Mukherjee), która na szczęście chętnie przygarnia niespodziewanych gości. Podczas rozmowy jeden z chłopców mówi, że niczego się nie boi. Kobieta postawia opowiedzieć mu kilka budzących grozę historii...

Nieszczęsny Jaś Fasola wyrusza na wakacje na Lazurowe Wybrzeże, gdzie przez przypadek zostaje pomylony z kimś innym i porwany.

Po 10 latach spędzonych za granicą w Paryżu, 35-letnia muzułmanka wraca do Tunisu z marzeniem o otwarciu własnej praktyki psychoterapii.

Rok 1977. Roman Polański, który po sukcesie filmów Chinatown i Dziecko Rosemary ma u stóp cały filmowy świat, zostaje aresztowany w Los Angeles. Oskarża się go o uprawianie seksu z 13-letnią dziewczynką. Reżyser staje się ofiarą bezprecedensowego w dziejach Hollywood medialnego spektaklu. Brukowce oskarżają go o organizowanie satanistycznych orgii. Sędzia przed ogłoszeniem wyroku zwierza się znajomemu, że "da popalić temu polskiemu sukinsynowi". Polański ucieka ze Stanów w dniu ogłoszenia wyroku, łamiąc zasady zwolnienia warunkowego. Nie wraca tam już nigdy. Marina Zenovich poświęciła pięć lat życia na rozjaśnienie mroków tamtego procesu. Powstał film wyciągający na światło dzienne nieznane wcześniej fakty. Pojawiają się w nim ludzie, którzy nigdy dotąd nie wypowiadali się w tej sprawie. Dość szybko okazało się, że proces był skandaliczną mieszanką uprzedzeń, niepohamowanych ambicji i chęci zaspokojenia społecznej żądzy odwetu na przybyszu znikąd, który w kilka lat podbił Fabrykę Snów. Część amerykańskich mediów postrzegała Polańskiego jako "dziwacznego karła mówiącego ze śmiesznym akcentem". Podczas gdy dla europejskich dziennikarzy był wielkim artystą, który padł ofiarą purytańskiej moralności i hipokryzji, dla ich kolegów zza oceanu stał się obcym, któremu należało dać nauczkę. Reżyserka, umiejętnie wplatając w narrację fragmenty filmów Polańskiego, udowadnia, że ci, którzy go sądzili, brali fikcję za rzeczywistość.

Niezwykle sprawny, błyskotliwy, pewny siebie. Potrafi znaleźć się w każdej sytuacji, rozwiąże najtrudniejszą kryminalną zagadkę. Nie oprze mu się żadna kobieta. Kto to taki? Porucznik Sławomir Borewicz, pierwszy milicjant PRL-u. Serial o jego przygodach kręcono ponad 10 lat. Za kanwę scenariusza posłużyła popularna seria opowiadań kryminalnych „Ewa wzywa 07” wydawanych przez wydawnictwo Iskry w latach 1968–1989. Łącznie ukazało się 146 tekstów. Intencją pomysłodawców (funkcjonariuszy MO) było przybliżenie w propagandowej formule kulis pracy milicjantów. Nic dziwnego więc, że serial „07 zgłoś się” był postrzegany jako odgórne zamówienie partii mające służyć poprawie wizerunku milicji w społeczeństwie. Twórcy serialu zaprzeczali, podkreślając jednocześnie, że tytułowy bohater nie należy do partii.