Filmy podstęp

Przeszukaj katalog
Opowieść o plażowych przepychankach i walce o miejsce na piasku.
Remi mieszka z matką. Ojciec pracuje w Paryżu i od lat nie odwiedza domu. Po wypadku wraca jednak i tego dnia kończy się spokojne dzieciństwo Rémiego, który dowiaduje się, że ci, których uważał za swoich rodziców, nimi nie są. Mąż jego piastunki chce się jak najszybciej pozbyć dziecka, gdyż i tak ciężko mu teraz zdobyć grosz na życie. Podczas nieobecności żony, aby zarobić trochę pieniędzy, oddaje Rémiego pod opiekę Witalisa - wędrownego artysty. Tak zaczyna się długa i przejmująca tułaczka chłopca, któremu los nie będzie szczędził trudów, ale i dobrych ludzi i nielicznych, ale prawdziwych przyjaciół.
Stephanie Harper jest dziedziczką wielkiej fortuny. Wydaje się jej, że zaczyna mieć szczęście także w miłości, kiedy poznaje Grega, który prosi ją o rękę. Po jakimś czasie jednak przyjaciółka Stephanie, Jilly, rozkochuje w sobie Grega - oboje postanawiają przejąć majątek kobiety. Korzystając z okazji, Greg wpycha żonę do wody, w której czai się krokodyl. Nieuczciwy mąż i jego kochanka nie spodziewali się, że Stephanie może przeżyć spotkanie z niebezpiecznym zwierzęciem, jej jednak się to udaje. Kiedy wraca do zdrowia, zaczyna walczyć o nieuczciwie odebrany jej majątek.


Polska prapremiera sztuki Goethego odbyła się w 1961 roku w warszawskim Teatrze Współczesnym. Doczekała się też wersji telewizyjnej (premiera 8 lutego 1965 roku). Nowe możliwości techniczne sprawiły, że inscenizacja Erwina Axera jeszcze zyskała na wartości. Pełnym blaskiem jaśnieje też kreacja Zofii Mrozowskiej jako Ifigenii, z pewnością jedna z najlepszych w bogatym dorobku tej aktorki. W mitologii greckiej Ifigenia pozostaje w cieniu swego sławniejszego rodzeństwa – Elektry i Orestesa. Jej losy są wszakże nie mniej dramatyczne, choć pozbawione piętna zbrodni. Przeciwnie, to dzięki Ifigenii naznaczony klątwą bogów ród Atrydów doczekał się moralnego odrodzenia. W klasycznie zbudowanej sztuce Johanna Wolfganga Goethego mniej znana z córek Agamemnona urasta do rangi jednej z najpiękniejszych pod względem etycznym postaci mitologii. Pomimo że sztuka Goethego dotyka spraw makabrycznych i mrocznych, tchnie z niej niezwykły optymizm. Wedle autora „Fausta” człowiek nie może uciec od swego przeznaczenia. Z drugiej wszakże strony dzięki uczciwości, sprawiedliwości i umiłowaniu prawdy jest w stanie odnieść zwycięstwo nad gwałtem i nienawiścią. W dramacie Goethego przemoc, podstęp, zawiść i duma uznają wyższość niezdolnej do kłamstwa i podłości bezbronnej Ifigenii.
Słowa kluczowe

Proszę czekać…