Filmy blok

Bohaterami filmu są trzej przyjaciele po trzydziestce – Albert (Dobromir Dymecki), Marcin (Sebastian Pawlak) i Jacek (Albert Osik) – koledzy z dzieciństwa, outsiderzy, którzy wciąż mieszkają z rodzicami w tym samym bloku na obrzeżach miasta. Przez lata trwają w specyficznej przyjaźni, mimo tego, iż nie zawsze popycha ona ich życie do przodu. Losy każdego z nich od samego początku były pasmem niepowodzeń, wynikających z głupoty lub nieodpowiedzialności. Albert, Marcin i Jacek od dzieciństwa wciąż kombinują i szukają sposobów na szybkie wzbogacenie się. Niestety. Pomysły z walką rottweilera w osiedlowej altance czy z symulowaniem wypadku celem wyłudzenia pieniędzy od naiwnych kierowców okazują się mało przyszłościowe. Po kilkunastu latach bezowocnej walki o byt trzej przyjaciele przygotowują się do tej jednej, najważniejszej akcji. Tym razem jednak ma być inaczej. Mają doskonały pomysł i nie zawahają się go zrealizować.

Janek i Wanda zajmują pokoik w starej willi. Pewnego dnia otrzymują przydział na nowe mieszkanie.

Polski serial komediowy opowiada o przygodach, szesnastoletniego Pawła i piętnastoletniej Anuli, typowych nastolatków. W serialu występują przekomiczna Irena Kwiatkowska i niezapomniany Kazimierz Rudzki jako rodzice Pawła, Alina Janowska jako pełna werwy, atrakcyjna ciotka i Andrzej Szczepkowski, dystyngowany, o wspaniałym poczuciu humoru wujek Anulki, wreszcie zabawny Jarema Stępowski, który zbierał suchy chleb dla konia.

DEKALOG I: "Nie będziesz miał cudzych Bogów przede mną". Historia o miłośniku komputera i wiedzy - racjonaliście, który wierzy przede wszytkim w fizyczność i tym samym obliczalność świata. Boleśnie przekonuje się, że o losie człowieka nie mogą decydować układy scalone komputera.

Zabawne perypetie inżyniera Karwowskiego (Andrzej Kopiczyński) i jego rodziny. Karwowski, tzw. przeciętny człowiek, mąż pani magister, ojciec dwojga dzieci, właściciel fiata 126p i typowego M-4, zmaga się z pokręconą rzeczywistością socjalistycznej Polski połowy lat 70. Obnaża absurd i głupotę gierkowskiej „propagandy sukcesu” oraz naiwność społeczeństwa żyjącego w tym okresie.

Do nowo oddanego bloku, po latach oczekiwań, lokatorzy zaczynają wprowadzać się do swoich mieszkań (z wyjątkiem Balcerka, który robi to z przymusu). Wszystkim kieruje gospodarz bloku – Anioł. W kolejnych odcinkach oglądamy humorystyczne perypetie głównych bohaterów. Na koniec Anioł… awansuje na stanowisko kierownika osiedla.

Kiedy Michael przybywa do Berlina odwiedzić swoją byłą dziewczynę Gabi, akurat w mieście zaczyna rozprzestrzeniać się w zawrotnym tempie wirus, który przemienia ludzi w bezmyślnych, maniakalnych zabójców. W mieszkaniu nikogo nie zastaje, za to poznaje w bloku Harpera, młodego hydraulika, z którym barykadują się przed żądnymi krwi zainfekowanymi. Michael postanawia znaleźć wyjście z budynku i odnaleźć Gabi.

Obraz codziennego życia sympatycznej warszawskiej rodziny, składającej się z zapracowanego ojca (Krzysztof Kowalewski), zabieganej matki (Krystyna Sienkiewicz) oraz czworga dzieci: 15-letniej Agnieszki, 14-letniego Leszka i 7-letnich bliźniąt zwanych Bąblami.

"Moje miasto", to poetycka opowieść o mieszkańcach pewnego bloku, stojącego samotnie na obrzeżach górnośląskiego miasta. Bezrobocie, brak perspektyw, bezsilność tworzą szczególną aurę, w której rozgrywają się wydarzenia. Główny bohater, Goździk, mieszka tu od urodzenia. Nie ma pracy, nie uczy się. Gra w hokeja w drużynie okręgowej; tutaj to jedyne zajęcie. Poznajemy też jego rodzinę oraz innych mieszkańców bloku - galerię barwnych, śmiesznych i smutnych zarazem postaci, próbujących żyć w tym zapomnianym miejscu.

Znużony życiem 40-latek, mieszka wraz z żoną w bloku. Każdy dzień podobny jest do drugiego: wspólny obiad, wyrzucanie śmieci, majsterkowanie. Pewnego dnia Michał zostaje zaatakowany przez psa sąsiada, a próba sforsowania wiecznie zacinających się drzwi swego mieszkania nie przynosi efektu. W czasie obiadu dowiaduje się od żony o grasującym w dzielnicy "wampirze", napadającym na kobiety. Małżonka twierdzi, że spotkała bandytę, lecz jej opowieść nie robi na nim większego wrażenia.