Filmy obsesja

Historia o dojrzewaniu. Philippe (Patrice Pascal), entuzjasta fotografii, spędza wakacje w wiejskiej posiadłości swojej ciotki Nadii (Nicole Avril). Ta daje mu aparat, którym robi jej zdjęcia w bardzo bliskich chwilach. Żądza Phillpe'a do ciotki skłoniła go do stworzenia planu wykorzystania francuskiej pokojówki Chantal (Karine Jeantet). Szpiegujący Philipe, przez dziurki od klucza, robi zdjęcia nieświadomej Nadii, podczas ubierania się. Przekonuje Chantal, by pozowała dla niego nago, i wykorzystuje te zdjęcia do wzbudzenia zainteresowania wuja.

Młody żydowski fotograf (w tej roli Ricardo Trêpa, wnuk reżysera i jego stały aktor) w deszczową noc wezwany zostaje przez bogatą miejscową rodzinę do zrobienia pamiątkowych zdjęć Angelice – zmarłej w niewyjaśnionych okolicznościach pięknej dziewczynie. Isaac przez obiektyw widzi jej otwarte oczy i skierowany do niego uśmiech. Od tego momentu staje się ona jego obsesją i obiektem szalonej, niemożliwej do spełnienia miłości. Miejsce akcji – portugalskie miasteczko Régua – trwa zawieszone między tradycją i nowoczesnością, stałością i zmianą; Isaac robi zdjęcia starym aparatem, fascynuje się dawnym sposobem uprawy ziemi (to nawiązanie do filmowego debiutu de Oliveiry, pokazującego pracę na rzece Douro). Reżyser posługuje się statyczną kamerą i teatralną, wystudiowaną formą. Deklamowane dialogi i proste obrazy codziennego życia przeplatają się ze snami o spotkaniach Isaaca z duchem Angeliki, estetycznie nawiązującymi do Mélièsa czy Chagalla.

Hipnotyzer Svengali kontroluje piękny głos młodej gwiazdy, ale nie może kontrolować jej serca.

Michel jest mężczyzną w średnim wieku, tkwiącym w nieudanym małżeństwie. Czuje się samotny i w efekcie zdradza żonę. W końcu Michel zakochuje się. Jego idealną kobietą jest... manekin.

W starej, opuszczonej chacie, zagubionej na wsi, pisarz Mathieu Grégoire (Jean-Luc Bideau) spotyka młodą cudzoziemkę, której języka nie rozumie. Nazywa ją „Belle” (Adriana Bogdan), zakochuje się w niej. Jego życie rodzinne i publiczne wywraca się do góry nogami.

Octave, młody pisarz romantyczny, ma namiętny romans z hrabiną de Gamiani. Dowiedziawszy się, że jest niewierna, wyzywa rywala na pojedynek. Ranny Octave znajduje pocieszenie u słodkiej Fanny, która potajemnie ma bliski związek z Comtesse... itd. itd.

Nick Carraway, zostaje wciągnięty w krąg Gatsbyego, stając się świadkiem obsesji i tragedii.

Nastolatka jest prześladowana i nękana przez zboczonego mężczyznę dziesięć lat starszego od niej, ale mimo pomocy rodziny policja niewiele może zrobić.

To jeden z najbardziej „cielesnych” filmów w historii argentyńskiej kinematografii, w którym warstwę wizualną Chen wraz z ekipą dopracowała do perfekcji. Ukazując obrazy chwilami graniczące z abstrakcją, Chen ukazuje ciała dwóch pływaków – głównych bohaterów, jako mechaniczne masy zaprogramowane, po to by dokładnie powtarzać ruchy. Zarówno w basenie, jak i w rzece kamera porusza się wraz z nimi, co pozwala uchwycić napięcie każdego mięśnia i poczuć rytm, w jakim oddychają ich płuca. Dialogi ograniczono do minimum, a zamiast muzyki użyto efektów dźwiękowych, które pozwalają widzom wejść pod wodę razem z bohaterami. Jeden z bohaterów wlecze za sobą ciężar przeszłości, drugi, młodszy ma obsesję na punkcie sportu i zaniedbuje najbliższych. Starszy widzi w młodszym odbicie samego siebie i na swój sposób będzie próbował go ocalić.

Tajemniczy szantażysta dręczy pogróżkami Ewę, młodą laborantkę jednego z miejskich szpitali. Bezradna i przerażona, zwraca się o pomoc do Piotra, swojego byłego kochanka. Piotr wciąż ją kocha i nie odmawia pomocy. Mimo jego działań, anonimy z pogróżkami wciąż przychodzą. Ewa popada w obsesyjny lęk...