Filmy samochód, pies, gitara

Slacker to obserwacja jednego dnia z życia mieszkańców Austin w Teksasie. Na fabułę składają się konwersacje, w których poznajemy aspiracje, rozterki i problemy bohaterów, typowych przedstawicieli generacji X.

Jak poznałem waszą matkę to telewizyjny serial komediowy, opowiadający o (nie)szczęśliwych próbach "zdobycia" odpowiedniej narzeczonej przez Ted'a (Josh Radnor), głównego bohatera. Poznajemy go w momencie, kiedy jego najlepszy przyjaciel Marshall, student prawa (Jason Segel) postanawia oświadczyć się swojej narzeczonej, przedszkolance Lily (Alyson Hannigan). Od tego momentu Ted nie przestaje myśleć o tym, że w końcu musi się ustatkować, musi znaleźć odpowiednią kobietę, swoją prawdziwą miłość... W poszukiwaniach tych nieustannie pomaga mu Barney (Neil Patrick Harris), bezczelny człowiek mający obsesję na punkcie garniturów, który w każdej sytuacji widzi okoliczność sprzyjającą "wyrwaniu" jakiejś panny. W momencie kiedy Ted poznaje Robin (Cobie Smulders) sprawa się komplikuje. Nie ma on wątpliwości, że jest to miłość od pierwszego wejrzenia, jednakże, jak się później okazuje, los chce zupełnie inaczej...

Rok 1985. Po wydarzeniach jakie miały szczęśliwy koniec w poprzedniej części filmu, Dr Emmett Brown (Christopher Lloyd) powraca z przyszłości. Opowiada Marty'emu (Michael J. Fox), iż musi wrócić z nim w owe miejsce, jednakże bohater nie jest sam. Towarzyszy mu dziewczyna Lorraine Baines (Lea Thompson), doktor nienamyślając się zaprasza dwójkę do wehikułu czasu i podąża z nimi w przyszłość w celu naprawy konsekwencji, jakie mają stać się dopiero za trzydzieści lat. Splot wydarzeń niestety doprowadza do jeszcze gorszych w skutkach sytuacji. Dr Brown i bohater muszą wszystko naprawić nim będzie za późno.

Kiedy nastoletnia Priscilla Beaulieu spotyka na imprezie Elvisa Presleya, gwiazdę rock and rolla, mężczyzna prywatnie staje się kimś zupełnie nieoczekiwanym: ekscytującym zauroczeniem, sprzymierzeńcem w samotności, wrażliwym najlepszym przyjacielem. Film opowiada o niewidzialnej stronie wielkiego amerykańskiego mitu, długich zalotach i ich burzliwym małżeństwie.

Pracownicy agencji reklamowej - Charlie (Eddie Murphy) i Phil (Jeff Garlin) zostają zwolnieni. Ich żony muszą zarabiać na utrzymanie, a oni szukają nowej posady i zajmują się dziećmi. Panowie postanawiają połączyć nowe obowiązki z pracą zarobkową. Takim sposobem otwierają przedszkole o nazwie "Małolaty u taty". Nie jest to zadanie łatwe jak może się wydawać, a przy tym bardzo cierpi na tym ich męska ambicja. Idzie im jednak coraz lepiej...

Darek jest zwykłym chłopcem - chodzi do szkoły podstawowej i mieszka z rodzicam na zwykłym, szarym osiedlu. Pewnego dnia ratuje z rąk łobuzów czarnego kota. Sam przy okazji zostaje pobity. Chłopcu udaje się namówić rodziców na zatrzymanie zwierzaka. Ku ogromnemu zaskoczeniu Darka, okazuje się, że jego nowy pupil nie jest zwykłym kotem. Potrafi mówić i - co więcej - jest kolejnym wcieleniem staroegipskiego kapłana, na któego została rzucona klątwa. Kot mówi, że nazywa się Radmenes i za to, że Darek uratował mu życie z narażeniem własnego, spełni 7 życzeń chłopca - w każdą kolejną środę po jednym. Na początku wymyślanie zyczeń wydaje się chłopcu łatwe - jest tyle rzeczy, które chciałby mieć... Jednak zmienia zdanie po pierwszym nieopatrznie od niechcenia wypowiedzianym życzeniu...

Rodzina Barańskich mieszka na przedmieściu. Matka całkowicie poświęca się roli pani domu, co jest źródłem jej nieustającej frustracji. Ojciec utrzymuje rodzinę, ale to nie jego zdanie jest w domu najważniejsze. Model życia Leszczyńskich jest zupełnie inny. Matka jest rozwódką. Ze swojego pierwszego związku ma dorastającą córkę, a z obecnego małżeństwa kilkuletniego syna. Spełnia się zawodowo, podczas gdy jej mąż zmaga się nie tylko z wychowaniem dzieci, ale również z własną niemocą w kwestii ponownego wyboru ścieżki kariery zawodowej. Jest bezrobotny. Choć Barańscy hołdują wartościom konserwatywnym, a Leszczyńscy wydają się być postępowymi intelektualistami, okazuje się, że tak naprawdę więcej ich łączy niż dzieli. Dobre chęci rodziców przynoszą często opłakane, choć zabawne rezultaty.