Filmy perkusista, zespół, gitara

Nastolatka z pomocą przyjaciół walczy z wampirami, demonami i innymi piekielnymi stworzeniami.

Film opowiada historię ich rocznego związku w retrospektywie. Matt, zafascynowany Antarktydą, odwiedza „biały kontynent”, gdzie wspomina swój romans z Lisą. Porównuje pobyt na Antarktydzie do pobytu „dwojga ludzi w łóżku – klaustrofobia i agorafobia w jednym miejscu”. Obrazy wiecznych lodów płynnie przechodzą w ujęcia koncertów: Primal Scream, Super Furry Animals, Elbow, The Von Bondies, Franz Ferdinand, Black Rebel Motorcycle Club, The Dandy Warhols, a także Michael Nyman.

"24 Hour Party People" to historia muzycznej sceny Manchesteru, od punka, do początku muzyki rave, widziana oczami Tony'ego Wilsona, dziennikarza, właściciela wytwórni płytowej Factory Records i klubu muzycznego Hacienda. Film opisuje jego związki z takimi zespołami jak Joy Division, czy Happy Mondays.

Perkusista rockowy Joe (Dolph Lundgren) i jego zespół mają rozgrzać publiczności przed występem najgorętszej, amerykańskiej pop – gwiazdy podczas koncertu w Moskwie. Niestety sława i chwała szybko zmieniają się w chaos, który zapanowuje po wtargnięciu na scenę uzbrojonych terrorystów. Gwiazda wieczoru – Venus (Melissa Smith), a także goście honorowi, Prezydent Rosji (Hristo Shopov) i jego dwie nastoletnie córki, stają się zakładnikami. Z tej beznadziejnej sytuacji może ich wybawić tylko jeden człowiek – Joe, który nie zawsze był perkusistą, a jako były komandos ma do takich sytuacji odpowiednie wyszkolenie.

Sześcioro młodych mnichów z klasztoru Shaolin próbuje swoich sił w piłce nożnej. Początkowo nie bardzo sobie radzą z tą grą, jednak stopniowo idzie im coraz lepiej. Wkrótce formują drużynę i kwalifikują się do prestiżowego turnieju, w którym główną nagrodą jest milion dolarów.

Utrzymana w surowej, czarno-białej tonacji opowieść o krótkiej karierze jednego z najsłynniejszych brytyjskich zespołów końca lat 70. Dawni muzycy Joy Division (obecnie New Order) oraz ich współpracownicy i przyjaciele wspominają m.in. pierwszy smak sukcesu, przerwanego samobójczą śmiercią niekwestionowanego lidera grupy Iana Curtisa, ale przede wszystkim mówią o niezwykłej atmosferze tamtych czasów - o tym, jaki miała na wpływ na młodych artystów oraz jakie oni sami odcisnęli na niej piętno.

Rodzina Barańskich mieszka na przedmieściu. Matka całkowicie poświęca się roli pani domu, co jest źródłem jej nieustającej frustracji. Ojciec utrzymuje rodzinę, ale to nie jego zdanie jest w domu najważniejsze. Model życia Leszczyńskich jest zupełnie inny. Matka jest rozwódką. Ze swojego pierwszego związku ma dorastającą córkę, a z obecnego małżeństwa kilkuletniego syna. Spełnia się zawodowo, podczas gdy jej mąż zmaga się nie tylko z wychowaniem dzieci, ale również z własną niemocą w kwestii ponownego wyboru ścieżki kariery zawodowej. Jest bezrobotny. Choć Barańscy hołdują wartościom konserwatywnym, a Leszczyńscy wydają się być postępowymi intelektualistami, okazuje się, że tak naprawdę więcej ich łączy niż dzieli. Dobre chęci rodziców przynoszą często opłakane, choć zabawne rezultaty.