Filmy stepowanie, satyra

Osadzony w latach 20. XX wieku oskarowy musical opowiada historię Roxie Hart, która dzięki sprytnej medialnej grze z podejrzanej o morderstwo stała się gwiazdą estrady.

Akcja filmu dzieje się w New Jersey w latach Wielkiego Kryzysu. Rzeczywistość jest szara i pozbawiona pozytywnych emocji, panuje bezrobocie. Cecylia, młoda kelnerka, wiedzie smutne życie u boku gburowatego męża - pijaka. Jedyną jej odskocznią od codzienności jest kino. Tam, na chwilę, w marzeniach, może stać się dowolną bohaterką filmu - kochaną i szczęśliwą, tam wszystko jest możliwe. Dlatego Cecylia regularnie odwiedza kino i z przyjemnością ogląda po kilka razy ten sam film. Nie zdaje sobie jednak sprawy jak bardzo jej życie odmieni się gdy wybierze się, któryś raz z kolei, na "Purpurową Różę z Kairu".

Reżyser Rederico Fellini postanowił zdemaskować mechanizm działania telewizji, a czyni to pokazując od strony kulis powstawanie typowego, komercyjnego show, bliższego kiepskiemu cyrkowi niż sztuce. Demaskatorskim okiem prezentuje najróżniejsze typy ludzi starających się zarobić dzięki swoim dziwnym umiejętnością i ułomnością. Guliettcie Masinie i Marcello Mastroianniemu każe wcielić się w parę starych tancerzy, po wojnie znanych jako naśladowcy Freda Astaire'a i Ginger Rogers...

Federico Fellini przedstawia nam poetycką wizję Wiecznego Miasta. Według reżysera, Rzym ma klika wymiarów, w których mieszają się przeszłość, teraźniejszość, przyszłość. Jest świetnym miejscem do oglądania widowiska życia. A także wielkiego widowiska końca świata. Wyobraża sobie, że koniec świata byłby w Rzymie spektaklem wysoko ocenionym i gorąco oklaskiwanym. Po czym wszystko można by zacząć od nowa, albo raczej odrodzić się. W filmie powracają liczne motywy i obsesje twórczości Felliniego.

Nieżyjący już, wielki impresario Florenz Ziegfeld Jr. spogląda z Nieba i zarządza nową rewię w swoim wielkim, starym stylu.