Filmy zwłoki, skafander

W 1972 roku NASA oficjalnie kończy program załogowych lotów na księżyc, ale rok później zostaje tam wysłany Apollo18, z trzema astronautami na pokładzie. Badając powierzchnię srebrnego globu, Nathan Walker (Lloyd Owen) i Benjamin Anderson (Warren Christie) odkrywają uszkodzony radziecki lądownik i obce formy życia zamieszkujące satelitę.

Niedaleka przyszłości. Astronauta Sam Bell żyje na Księżycu, gdzie wydobywa Helium -3, który jest podstawowym źródłem energii na Ziemii. Sam czuje się osamotniony w swojej pracy, co dodatkowo wzmaga awaria satelity, uniemożliwiającej kontakty "na żywo" z domem. Jedynym sposobem porozumiewania się jest przekazywanie nagrywanych taśm. Na szczęście jego trzyletni kontrakt z pracodawcą, Lunar Industries, niedługo się kończy. i Sam wkrótce będzie znowu ze swoją żoną Tess i trzyletnią córką Eve. W końcu będzie mógł opuścić Sarang, odizolowaną bazę, która była jego domem przez tak długi czas. W końcu będzie mógł porozmawiać z kimś poza Gertą, która jest niczym innym jak niezbyt skomplikowanym komputerem bazowym. Niespodziewanie jednak zdrowie Sama się pogarsza. Bolesne bóle głowy, halucynacje i brak koncentracji doprowadzają do prawie śmiertelnego wypadku w czasie rutynowego patrolu Księżyca. W czasie, gdy Sam dochodzi do zdrowia na terenie bazy (przy czym nie ma pojęcia jak się tam z powrotem dostał), spotyka on młodszą, bardziej agresywną wersję samego siebie, która twierdzi, że przybyła w celu wypełnienia tego samego trzyletniego kontraktu, który Sam rozpoczął dawno temu. Stłamszony przez coś, co wydaje się być klonem jego samego sprzed kilku lat i próbując z tym "wsparciem" przywrócić bazę do normalnego funkcjonowania, Sam, walcząc z czasem, usiłuje odkryć, co się dzieje i jakie są plany firmy względem niego.

Kiedy na powierzchnię ziemi wychodzą ogromne potwory siejąc zniszczenie i pożogę w miastach, spod morskej toni wypływa na ląd pradawny drapieżnik alpha znany jako Godzilla. Do akcji wkracza również wojsko.

Solaris – planeta, która materializuje obraz tych, z kim nie jesteśmy w stanie się rozstać w swoich myślach, uczuciach, życzeniach, bez względu na to, jakiego rodzaju są to uczucia: czy to miłość, żal, czy poczucie winy. Solaris nie więzi, ale i nie wypuszcza swoich gości, wciela jedynie w życie to, z czym nigdy nie będzie się w stanie rozstać. W dużej mierze film stanowi połączenie fantastyki z rozmyślaniami o kosmosie, Ziemi, człowieku, sumieniu, życiu, śmierci i odpowiedzialności przed przyszłością.

Szczątki satelity uderzają w stację kosmiczną na orbicie ziemskiej niszcząc i zabijając niemalże wszystkich poza parą astronautów (Sandra Bullock i George Clooney), którzy walczą o przetrwanie i powrót do domu.

Grupa badaczy jaskiń odkrywa tajemniczą podwodną grotę. Postanawia ją zbadać. Wkrótce po wejściu do niej wyjście zostaje zablokowane. Muszą szukać innego. Nie wiedzą jednak jeszcze, z kim będą musieli stoczyć walkę, przez co ich czas i droga powrotu znacznie się wydłuży.

Po przybyciu na stację kosmiczną orbitującą na oceanie „Solaris”, psychiatra odkrywa, że dowódca ekspedycji na tę planetę zmarł w tajemniczy sposób. Wkrótce mają miejsce inne dziwne zdarzenia, takie jak pojawianie się byłych członków załogi i innych zmarłych.

Nieudolny mag Rincewind przypadkowo zostaje przewodnikiem pierwszego turysty w historii Świata Dysku.

Ze stacji kosmicznej krążącej na ziemskiej orbicie zostaje wysłana misja mająca na celu zniszczenie zbliżającej się do naszej planety asteroidy. Cała akcja kończy się sukcesem, ale powracający astronauci przynoszą ze sobą dziwną, zieloną substancję. Bardzo szybko mutuje ona w wielkie, zielone potwory z jednym okiem. Monstra karmiąc się energią elektryczną szybko opanowują stację, a garstka ocalałych próbuje z niej uciec.