Filmy święty

Dwie młode kobiety, które z potrzeby serca szerzą słowo Boże, pukają do drzwi domu Pana Reeda (Hugh Grant). Otwiera im z pozoru czarujący mężczyzna, który szybko pokazuje swoją diaboliczną naturę. Kobiety orientują się, że wszystkie wyjścia z domu zostały zamknięte, a ich podejrzany gospodarz co chwila pojawia się, aby zadać im kolejną zagadkę testującą ich wiarę. Rozpoczyna się śmiertelnie niebezpieczna gra, w której stawką jest przetrwanie. Głosicielki wiary będą musiały wykorzystać cały swój spryt, aby uciec z domu grozy Pana Reeda.

Kto dokonuje zuchwałych morderstw w opactwie Benedyktynów? Jaki cel przyświeca tym niecnym uczynkom? Po to, aby rozwiązać zagadkę do klasztoru przybywa mnich ze swoim uczniem. Przeszłość mnicha - Wilhellma nie jest krystalicznie czysta, lecz jest on bardzo dobrym detektywem, a także trzeźwo patrzy na otaczającą go rzeczywistość. Także jego uczeń nie zapomni tego pobytu u Benedyktynów do końca życia. Czy rozwiązania zagadki obaj nie przypłacą życiem?

TO JUŻ JEST KONIEC to opowieść o szóstce przyjaciół uwięzionych w domu po serii dziwnych i katastrofalnych wydarzeń pustoszących Los Angeles. Gdy świat na zewnątrz obraca się w niwecz, zapasy topnieją i rośnie rozdrażnienie z powodu długotrwałego przebywania w zamknięciu, przyjaźń jest wystawiona na ciężką próbę. W końcu szóstka nieszczęśników musi opuścić dom i stawić czoła przeznaczeniu i poznać prawdziwe znaczenie przyjaźni i odkupienia.

Jep Gamberdella – przystojny, czarujący mężczyzna – pomimo pierwszych oznak starzenia się w pełni korzysta z miejskiego życia. Chodzi na szykowne kolacje i przyjęcia, gdzie jego bystry dowcip i przyjemne towarzystwo są zawsze mile widziane. Na tarasie jego rzymskiego apartamentu z widokiem na Koloseum, wydaje przyjęcia, na których "ludzka aparatura" rozbierana jest do naga i gdzie rozgrywana jest komedia nicości.

Frank Shore (Ed Harris), pozbawiony złudzeń ksiądz katolicki, znany w kręgach kościelnych jako "zabójca cudów", zostaje wezwany przez biskupa na pilne spotkanie. Spotkanie dotyczy marmurowego posągu w jednym z podmiejskich klasztorów w Chicago. Posąg ten toczy krwawe łzy, zaś miejscowy ksiądz nalega, by otworzyć proces beatyfikacyjny Helen O′Regan, kobiety szczerze oddanej wierze, która w owym klasztorze spędziła ostatni etap swego życia, i której wierni przypisują cudowną moc uzdrawiającą "łez". Zmagając się ze swoją wiarą oraz nie chcąc po raz kolejny ponosić "kosztów" emocjonalnych dochodzenia, które ma udowodnić, że "cud" nie jest prawdziwy, Frank decyduje się zgłębić życie Helen O′Regan. Spotkanie z córką Helen, Roxanne (Anne Heche), wywołuje w nim ogromny niepokój, gdyż wdzięki Roxanne budzą we Franku mężczyznę.

Pięć młodych brytyjskich zakonnic jest zaproszonych do wietrznego "pałacu", dawnego domu konkubiny starego generała, na szczycie góry w Mopu w Himalajach, w celu podniesienia rangi klasztoru Saint Faith Order jako szkoły dla dzieci i dziewcząt i ambulatorium dla lokalnych mieszkańców. Siostra Clodagh jest wyznaczona na przełożoną a jej jedynym kontaktem z cywilizacją jest agent rządowy Pan Dean. Samotne i egzotyczne miejsce i obecność mężczyzny budzą najgłębsze pragnienie w ciele zakonnicy i siostra Ruth staje się szalony z pożądania...

Z jednej strony jest to 96-minutowy dziennik z podróży, z innej - medytacja nad naszą planetą. Reżyser Ron Fricke jeździł z 70 mm kamerą po całym świecie, by uwieczniać obrazy ludzi i natury. Niektóre z nich są zwyczajne, jak ruch uliczny na Manhattanie, inne - niezwykłe, jak zaćmienie słońca, jeszcze inne - pełne rozpaczy - jak widok śmieciarzy pełzających niczym kraby po wysypisku śmieci w Kalkucie.

Anioł Petronel uważa, że nawet za drobne grzechy ludzie powinni trafiać do piekła. Aby dać mu nauczkę, Bóg zsyła go na ziemię, polecając, by – pod postacią żebraka – nawrócił przynajmniej jednego grzesznika.

Ernesto, malarz i ilustrator bajek, jest zdeklarowanym ateistą. Pewnego dnia odwiedza go asystent kardynała. Przynosi mu zaskakującą nowinę - jego nie żyjąca od kilku lat matka może zostać beatyfikowana. Zaskoczenie Ernesta jest tym większe, że dowiaduje się, iż starania o kanonizację trwają już od trzech lat i rozpoczęły się z inicjatywy jego rodziny. Przekonuje się, jak niewiele wie o świecie, w którym żyje, i domyśla się, że będzie musiał stawić opór działaniom bliskich mu ludzi, którzy upatrują w beatyfikacji krewnej szansy na awans społeczny całej rodziny.

Akcja filmu toczy się w 1938 roku. Ghandi zdobywa coraz więcej zwolenników,co daje szansę na korzystne dla ludzi zmiany. 8 letnia Chuyia po śmierci męża zostaje zawieziona przez ojca do Domu dla Wdów. Tam golą jej głowę i ubierają w białe sari. Dołącza do kobiet w różnym wieku. Tak ma spędzić całe życie. Nie ona jedyna, bo są tam również inne kobiety będące wdowami od dzieciństwa. Dziewczynka zaprzyjaźnia się z młodą wdową Kalyani. Kalyani jako jedyna nosi długie włosy,nie bez powodu, jest zmuszana wspomagać budżet domu ukrytą prostytucją. Pewnego dnia poznaje przystojnego, chłopaka ze szlacheckiej rodziny, który właśnie ukończył studia prawnicze. Narayan będąc zwolennikiem Ghandiego uważa za naturalną sprawę, że wdowa może mieć drugiego męża. Budzi to oburzenie całej lokalnej społeczności, a przede wszystkim wdów. Mała Chuyia marzy o powrocie do domu, Kalyani pragnąca szczęścia i normalnego życia również chciałaby się stamtąd wydostać, czy ich marzenia się spełnią?