Animowany 2002

Ponownie spotykamy Quasimodo i jago przyjaciół; uroczy i samotny do tej pory dzwonnik musi zmierzyć się ze złym właścicielem cyrku, Saroushem. Sarousch, który jest mistrzem magii, planuje skraść z Katedry sławny dzwon. Pomaga mu w tym jego asystent i nowa miłość Quasimodo - Madellaine. Kiedy mały synek Esmeraldy, Zefir, próbuje powstrzymać Sarouscha, Quasimodo musi użyć całego sprytu, aby uratować swego młodego przyjaciela a także bezcenny dzwon. Ignorując zabawne i niepoważne rady chimer - swoich kamiennych towarzyszy, Quasimodo słucha tylko swego dzielnego serca i odkrywa, że on także musi spojrzeć w przeszłość, by nauczyć się zaufania.

Główni bohaterowie serialu to Ozzy i Drix - Ozzy to ciałko krwi, a Drix to lekarstwo. Są oni w ciele leniwego Franka, w którym pracują jako policjanci walczący z wirusami. Pewnego dnia zostali przeniesieni przez komara do ciała trzynastoletniego Hektora. Nie mogąc wstąpić do tamtejszej policji, postanawiają sami założyć agencję detektywistyczną.

Kaoru Hanabishi jest mieszkającym samotnie studentem. Pewnego dnia spotyka na stacji piękną dziewczynę ubraną w kimono, która szuka swojego przyjaciela z dzieciństwa. Kaoru podejmuje się zaprowadzenia ją pod adres, który ma zapisany na kartce. Okazuje się jednak, ze obecnie nikt tam nie mieszka, wobec czego Kaoru decyduje się zaprosić nieznajomą do swojego mieszkania. Tam dziewczyna pokazuje mu jedyny trop jakim jeszcze dysponuje, zdjęciem na którym znajduje się ona wraz z poszukiwanym chłopakiem. Kaoru od razu rozpoznaje siebie na zdjęciu.

Mała Mitsuki chce zostać piosenkarką. Niestety posiada raka krtani. Dziewczyna staje przed wyborem usunięcia guza i utratę głosu, lub pogoń za marzeniem i utratę życia. Na podjęcie decyzji ma rok czasu.

Wielki powrót to kontynuacja Piotrusia Pana, klasycznego filmu animowanego ze studia Walta Disneya, który zrealizowano w roku 1953. Opowiada ona o niezwykłych przygodach nad wiek poważnej córki Wendy, Jane, która nie wierzy w magię i potęgę wyobraźni. Gdy niecny kapitan Hak przez pomyłkę porywa Jane i zabiera ją ze sobą do baśniowej Nibylandii, Piotruś Pan bez wahania rusza jej na ratunek.

Tarzan i Jane przygotowują się do pierwszej rocznicy pobytu w dżungli. Jane szuka idealnego prezentu dla Tarzana. Z pomocą przychodzą jej przyjaciele Terk i Tantor. Słonie przypominają Jane o tym, jak ekscytujący był miniony rok – przechytrzyli pantery na łowach, a nawet zjechali na pazurki prosto z buchającego lawą wulkanu. Ale to nic w porównaniu z niespodzianką Tarzana, która pokaże Jane, jak bardzo Tarzana rozumie jej świat.

Zmęczony wędrowiec staje przed okazałą, wielką budowlą, która prawdopodobnie jest katedrą. Wchodzi do środka i zasypia na stojąco, zupełnie nieświadom tego, co ma stać się za chwilę. Nagrodzona na festiwalu Siddgraph alegoryczna opowieść Tomka Bagińskiego o człowieku jako nieodłącznej części świata.

Gdzieś, nie wiadomo gdzie, istnieje miasteczko zwane Gile. Senne, urocze, ciche i odosobnione. Jednocześnie zwykłe i niezwykłe. Otoczone potężnym murem, odgradza swoich mieszkańców od reszty świata. Mury miasta przekraczają tylko wszędobylskie kruki oraz tajemnicza, zakapturzona grupa ludzi, zwana – Toga. Właściwie za murami ukryte jest nie tylko same miasteczko, ale cały wielki obszar pełen zieleni i nieprzebytych lasów, a wraz z nim pewien wiekowy kompleks budynków ze starą wieżą zegarową, zwany po prostu „starym domem”. W tym to właśnie domu, raz na kilka lat, zdarza się cud. Cud narodzin. W którymś z opuszczonych pokoi pojawia się kokon, z którego przychodzi na świat nowa Haibane. Haibane z pozoru wyglądają jak zwykli ludzie. I wiedzą, że kiedyś byli ludźmi. Jednak już pierwszego dnia po narodzinach, na ich plecach pojawiają się dwie pulsujące rany, które w ciągu kilku godzin zostają przebite przez skrzydła; wielu z nas nazwałoby je zapewne - „anielskimi”. Dnia drugiego, gdy gorączka mija, nad głową nowego Haibane umieszczana jest aureola.

Ekranizacja bajki Hansa Christiana Andersena „Księżniczka na ziarnku grochu” jest filmem o wartościowym, ponadczasowym przesłaniu – „naucz się, że nie szata zdobi człowieka, a staniesz się osobą, której piękno zostanie docenione”.

Wszystko zaczyna się od czarnego kocura na środku drogi, który jest tak zaaferowany swoimi sprawami, że nie dostrzega nadjeżdżającej ciężarówki. Licealistka o dobrym sercu z miejsca ratuje zwierzaka. Okazuje się, że to książę fantastycznej krainy, który w podzięce oświadcza się dziewczynie. Jeśli znacie kocie obyczaje, wiecie, że futrzaki oferujące człowiekowi wspaniałomyślnie swoje względy niełatwo znoszą odmowę… Jednak nawet gdy bohaterowie bywają apodyktyczni, nie można napatrzeć się na ich urocze pyszczki, kosmate grzbiety i zwinne ruchy. Animatorzy uchwycili kocią motorykę w całej jej elegancji i dowcipie.