Filmy Argentyna

Podczas tak zwanych lockdownów grupa argentyńskich artystów postanawia, na przekór wszystkiemu, zorganizować spotkanie integracyjne. Spotykają się przy ognisku, śpiewie, tańcu i serdecznych rozmowach.

Przed laty Antonio wypędził potężnego demona, który nękał okolicę. Wiele lat później, stary szaman trafia do ośrodka psychiatrycznego ale gdy zło powraca musi uciec i pomóc córce, którą demon chce złożyć w ofierze by odzyskać pełnię swojej mocy.

Mój Pana to opowieść o dorastaniu, opowieść o imigracji i wygnaniu, portret nastolatka przystosowującego się do nowego społeczeństwa, korzystającego z kilku znanych mu narzędzi pozwalających przetrwać: młodości, ciała i ostatecznie własnej odporności. Z punktu widzenia nastolatka zrozumiemy trudy miliona Wenezuelczyków za granicą oraz konsekwencje korupcji, wygnania i złamanej duszy człowieka, który został zmuszony do porzucenia swojego życia i przystosowania się do nowego, wrogiego miejsca.

Bohaterką filmu jest 37-letnia Carla. Jest mężatką, prawdopodobnie spodziewa się dziecka, powinna czuć się szczęśliwa i spełniona. Razem z mężem wybierają się na wakacje nad ocean. Kobietą targa jednak mnóstwo wątpliwości. Nie jest przekonana czy chce tam jechać. Być może wolałaby złapać stopa i udać się do pięknego parku narodowego, a tam spacerować między ogromnymi drzewami i z leśnym strażnikiem rozmawiać o ptakach albo starych piosenkach pop…

Obserwujemy głównego bohatera – Juana, jak spędza zwyczajny dzień, podczas którego nie dzieje się nic szczególnego. Chłopak wypełnia swoje domowe obowiązki, odwiedza dziewczynę w centrum Montevideo, jedzie pociągiem na wieś, gdzie spotyka amatorów piłki nożnej i poznaje intrygującą kobietę. Bohater błąka się po okolicy przez jakiś czas. Wreszcie Juan dociera na koncert do klubu, gdzie śpiewa zaangażowany punkowy song.

Akcja filmu dzieje się w burzliwych lata siedemdziesiątych, czyli okresie dyktatury w Argentynie. Jednak to nie sytuacja polityczna kraju znajduje się w centrum zainteresowania reżyserki, a młodziutka Jorgelina, która mocno przeżywa fakt, że jej siostra – Luciana – zaczyna dojrzewać i ma już okres. Bohaterka, żeby odzyskać spokój i równowagę, zostaje wysłana przez rodziców na pobliskie ranczo. Tam wśród bydła i koni, szybko zaczyna interesować się jednym z pomocników – Mario. Jorgelina zaprzyjaźnia się z nim, razem jeżdżą konno, włóczą się po ranczo, czytają książki. Dziewczyna przeczuwa jednak, że delikatny i cichy Mario skrywa jakiś sekret…

Psychoanalityczka z pasją do tańca przypadkowo zabija mężczyznę, po czym nawiązuje więź z wdową po zmarłym i detektywem prowadzącym śledztwo w sprawie jego zabójstwa.

Trzy historie, w których tylko to, co niezwykłe ma prawo się zdarzyć. Labirynt wątków, gdzie zdrady i tuszowanie śladów mieszają się z podwójnymi tożsamościami i ginącym złotym łupem; z zakładem, który kończy się na poszukiwaniu tajemniczych monolitów i z obsesją człowieka podążającego śladami swojego poprzednika na posadzie, którego powieściowe życie zdaje się odzwierciedleniem jego własnych marzeń. W przeciwieństwie do filmów, w których dba się o racjonalne połączenie różnych historii, „Historias Extraordinarias” wzmacniają nieredukowalną jedność każdej z nich, bo dla reżysera jedność ma więcej wspólnego z zalewem szczegółów, z oddaniem na ekranie kontrowersyjnej prowincji Buenos Aires jako kopalni mitów.

Niekończący się społeczny i ekonomiczny kryzys w Argentynie doprowadza do rozprzestrzeniania się przestępczości. 24-letnia Paula chce zostać aktorką. Jeśli nie zdobędzie pieniędzy na czas, zostanie bezdomna. Ma 24 godziny na zdobycie pieniędzy i nie ma nikogo, kto mógłby jej pomóc. Zdesperowana i przystawiona do muru Paula, poważnie rozważa zostanie prostytutką.

Kreacyjny dokument fabularyzowany poświęcony jednemu z najwybitniejszych pisarzy latynoamerykańskich, bardzo popularnemu także w Polsce - Julio Cortázarowi (autorowi m. in. Gry w klasy i Opowieści o kronopiach i famach). Film zawiera fragmenty wywiadów z pisarzem oraz inscenizowane fragmenty, oddające specyficzny humor i poetycki nastrój jego prozy.