Historia dzieje się w wiejskim, pagórkowatym krajobrazie rolniczych rejonów stanu Wisconsin. Usytuowane w latach czterdziestych XX wieku opowiadanie przedstawia liryczny obraz kochającej się rodziny, starającej się stawić czoła kłopotom, które przynosi codzienne życie. Pośród piętrzących się problemów bohaterowie odkrywają uzdrawiająca moc więzów rodzinnych i dostrzegają w niej źródło sił potrzebnych do zrozumienia drugiej osoby.
Adele jest bardzo zdolną wiolonczelistką, natomiast jej brat Alexandre trenuję grą na fortepianie. Ich edukacja muzyczna narzucona została przez ojca Jeana Debarta. Cała jego rodzina od pokoleń zajmuje się muzyką, pochłonięty własnymi marzeniami nie zauważa, że tak naprawdę jego dzieci nie cieszą się graniem. Dopiero w momencie, gdy Adele zakochuje się w Thomasie, Jean uświadamia sobie, że tak naprawdę nie zna swoich dzieci.
Tytułowe Rosenstrasse, to ulica w Berlinie, przy której w czasie wojny mieściło się więzienie, gdzie przetrzymywano, czekających na transport do Oświęcimia Żydów. Tam straciła swoją matkę również kilkunastoletnia wówczas Ruth, którą zaopiekowała się Lena. Córka Ruth, Hannah, urodziła się i dorastała w Nowym Jorku, nie wie nic o swoich przodkach. Hannah postanawia wyjechać do Niemiec mając nadzieję, że pozna losy swojej rodziny...
Przejmująca historia dwóch braci, Joniego i Samiego. Młodszy z nich mimo choroby potrafi cieszyć się życiem, wiedzie ubogie życie ze swoją dziewczyną Riiną. Pewnego dnia Joni przyjeżdża po brata i chce zabrać go na leczenie do Finlandii.
Film jest opowieścią o ludziach żyjących w okrutnej rzeczywistości Sarajewa. Pokazane jest miasto cierpiące i pełne bolesnych śladów ostatniej wojny. Dowody tego przewijają się przez cały film: korupcja policji, porwania, przemoc, narkotyki, brak perspektyw... Film demaskuje wszystkie te elementy poprzez perypetie głównego bohatera - 16-letniego chłopca o imieniu Firet, który pragnąc przywrócić honor swemu zmarłemu ojcu, wchodzi na drogę przestępstwa. Reżyser pokazuje nam bohaterów sfrustrowanych, złych, zbuntowanych, osadzonych w rzeczywistości zniszczonego Sarajewa. W filmie nie brak jednak subtelnego poczucia humoru, pięknych obrazów, głębokich uczuć...
Vincke i Verstuyft są najlepszymi policyjnymi detektywami w Antwerpii. Właśnie prowadzą śledztwo w sprawie zniknięcia ważnego polityka i zabójstwa dwóch prostytutek. Wszystkie ślady prowadzą do Angelo Leddy, znanego zabójcy do wynajęcia, który jest jednak chory na Alzheimera i coraz trudniej jest mu wykonywać zlecenia. Kiedy Ledda odmawia zamordowania 12-letniej call-girl, wydaje wyrok na samego siebie.
Luka Laban, emerytowany oficer bezpieki, zjawia się jednego dnia w gabinecie swojego "podopiecznego", który tego właśnie dnia obchodzi 48 urodziny.
Tym podopiecznym jest były wykładowca literatury i dysydent, a po zmianie władzy w Jugosławii dyrektor upadającego obecnie domu wydawniczego, Teodor "Teja" Kraj.
W prezencie urodzinowym były tajniak ofiarowuje dyrektorowi owoc swojego dziesięcioletniego śledztwa - książki, będące zapisem jego rozmów, wypowiedzi i przemówień oraz walizkę pełną rzeczy osobistych: zapalniczek, czapek, części garderoby itp.
Wiele z nich przypomina jubilatowi o zapomnianych już zdarzeniach ze swojego życia, skrzętnie zanotowanych a czasem wręcz wyreżyserowanych przez służby bezpieczeństwa.
Film oparty o wielokrotnie wystawianą sztukę Dušana Kovačevicia, jenego z najbardziej znanych scenarzystów i reżyserów serbskich.
Gdy Caterina przeprowadza się do nowego miasta, jej życie nabiera szalonego tempa. Równowagę pomaga jej odnaleźć chłopiec z Australii, który mieszka po sąsiedzku.
Theo zawsze myślał o swojej pracy z niechęcią i uważał ją za marnowanie czasu. W dniu, kiedy składa wymówienie, otrzymuje wstrząsającą wiadmość o tym, że jego ojciec usiłował popełnić samobójstwo. Postanawia wrócić do domu, by zaopiekować się ojcem. Zastaje tam już jednak innych członków rodziny, jak się okazuje dosyć dziwacznych i ekscentrycznych.
"W mieście" jest wielowątkową opowieścią, pokazującą z niekonwencjonalnego punktu widzenia życia grupy trzydziestoparoletnich przyjaciół ze stolicy Katalonii. Film prowadzi do zasadniczego wniosku: nawet w związku, człowiek może być samotny.