Dramat 2016

Pięć studentek o różnych osobowościach, upodobaniach i planach na życie wprowadza się do rezydencji o nazwie Belle Epoque.

Alba ma jedenaście lat, jest w wieku, w którym dziewczynki zaczynają interesować się poważniej chłopakami, nakładać makijaż, teoretyzować na temat pocałunków. Ona nie ma jednak zbyt wielu znajomych, jest wręcz chorobliwie nieśmiała, do tego stopnia, że czasami ze stresu leci jej krew z nosa. Co więcej, zamiast zabawy ze swymi rówieśniczkami Alba musi zmagać się ze świadomością, że jej ukochana, przykuta do łóżka mama praktycznie umiera na jej oczach. Dziewczyna zostaje zmuszona przez sytuację rodzinną do przeprowadzki do mieszkania ojca, z którym od rozwodu rodziców nie utrzymywała większego kontaktu. Z początku wydaje się, że mężczyzna jest w znacznie gorszym stanie niż matka Alby, tyle że duchowym, ale z biegiem czasu okazuje się, że on również jest przeraźliwie nieśmiały. I nie ma pojęcia, jak wychowuje się jedenastoletnią dziewczynkę. Dwójka tak bardzo nieprzystosowanych do kontaktu ze światem zewnętrznym ludzi musi nauczyć się sobie ufać i wzajemnie się wspierać.

Na wyspie zagubionej między dwoma światami, Dai (Yilin Yang), młoda chińska dziewczyna, żyje samotnie w jaskini, czekając na dziecko, które każdego dnia zaokrągla jej brzuch. Do portu każdego dnia przybywa dużo imigrantów. Niestrudzenie szuka twarzy mężczyzny, którego kocha, swojego męża. Pewnego wieczoru życzenie Dai spełnia się.

W połowie XVIII wieku jezuita Jean-Denis Attiret (Melvil Poupaud) jest jednym z oficjalnych malarzy cesarskiego dworu w Chinach. Powierzono mu honorowe zadanie malowania portretu cesarzowej Ulanary (Bingbing Fan). Ta konkubina została cesarzową po śmierci pierwszej żony cesarza Qian Long, która będzie miała szczególne przeznaczenie. Zostanie jej tylko ten portret z enigmatyczną zmysłowością azjatyckiej Mony Lisy. Film opowiada o tym gorączkowym momencie, kiedy chińska cesarzowa spotyka się z jezuickim malarzem. Moment, w którym relacja elektryczna między malarzem a jego modelem zostaje uwięziona pomiędzy ograniczeniami sztywnej etykiety i skrajnymi różnicami kulturowymi.

Trzydziestokilkuletnia fotograficzka Inés (Carla Crespo) jest w zaawansowanej ciąży. U progu rozwiązania powraca do wspomnień i pamiątek własnego dzieciństwa – złożyć się one mają na album, który artystka chce stworzyć nim sama zostanie matką. Cofa się więc do czasów, kiedy jako kilkuletnia dziewczynka spędzała wakacje nad górskim jeziorem w rodzinnej daczy na południu Argentyny. Tam zrobione zostało jedyne zdjęcie Inés z ojcem, który niedługo później zniknął, prawdopodobnie padając ofiarą czystek, dokonywanych podczas tzw. brudnej wojny przez argentyńską dyktaturę wojskową. Zdjęcie to przywołuje kolejne obrazy z przeszłości jej rodziny, rzucające światło na dzisiejsze relacje Inés z matką, bratem czy potyczki z sobą samą.

Po kolejnym wybryku, zbuntowany nastolatek Tano zostaje odesłany do ojca mieszkajacego na południu Chile. W nowej szkole poznaje Cheo, który jest prześladowany przez kolegów z powodu swoich indiańskich korzeni. Chłopcy razem uczą się, jak stawiać czoła przeciwnościom losu i własnym słabościom.

Autor „Parabellum” (WFF 2015) po raz kolejny przygląda się rozwarstwieniu w społeczeństwie argentyńskim. Główna bohaterka jest pokojówką pracującą w ekskluzywnym osiedlu na przedmieściach Buenos Aires. Jest współczesną niewolnicą, która całe swoje życie poświęca pracy u państwa. Pewnego dnia coś się zmienia i kobieta wyrusza w podróż seksualnego i mentalnego wyzwolenia dzięki klubowi dla swingersów ukrytemu za strzeżonym murem. Film konfrontuje dwie odosobnione społeczności: bogate ogrodzone osiedle i klub swingersów, nudystów, który jest tuż obok. Subtelnie i powoli śledzi napięcie między nimi, które nieuchronnie prowadzi do ostatecznej konfrontacji.

Życie ciężarnej kobiety ulega drastycznej zmianie, gdy jej mąż zostaje oskarżony o udział w nieudanym zamachu stanu. Film inspirowany prawdziwymi wydarzeniami.

Jest rok 2066. Génésis (Léo Allard) i Camille (Valentine Cadic) od miesięcy spacerują po rozległej plaży. Szukają Glistera – statku kosmicznego, którym przybyli na odległą planetę, a teraz chcieliby nim powrócić. Zwłaszcza Camille pragnie powrotu.

Martina jedzie z matką do Villa Mercedes, czyli miasta, w którym mieszka rodzina jej matki. W dwunastym roku nieobecności wraca do pierwszych ludzi, których widziała od dzieciństwa. Dla nich tragedia, która sprawi, że będą chcieli być razem, przeżyć podróż i poznać się.