Dramat 2017

Akcja filmu rozgrywa się na lądzie, na morzu i w powietrzu. Myśliwce RAF-u toczą podniebny bój z wrogiem ponad kanałem La Manche, starając się ochronić bezbronnych ludzi na ziemi. W tym czasie setki niewielkich łodzi z załogą złożoną zarówno z wojskowych, jak i cywilów wyruszają w desperacką misję ratunkową, ryzykując życiem i ścigając się z czasem, aby ocalić choć garstkę żołnierzy.

Czasami sprawy nie zawsze są takie, na jakie wyglądają, szczególnie w podmiejskim miasteczku, w którym mieszka rodzina Carpenterów. Samotna matka Susan Carpenter (Naomi Watts) godzi pracę kelnerki z wychowywaniem dwójki synów: młodszego Petera (Jacob Trembley) i starszego Henry'ego (Jaeden Lieberher) . Starszy z synów obdarzony bujną wyobraźnią wierzy, że jego przyjaciółce Christinie (Maddie Ziegler) grozi niebezpieczeństwo ze strony jej ojca. Postanawia napisać książkę, w której snuje plan uratowania dziewczyny.

Powracający do kraju żołnierz, Eric Carter, wraz z CTU musi powstrzymać wielki zamach terrorystyczny.

Weź haust mroźnego powietrza, zaciągnij się śniegiem – i pozwól sobie na najdziwniejszą podróż zimową, jakiej doświadczyłeś w kinie. Surrealistyczny, absurdalny, zostawiający na białym puchu ślady czarnego humoru film Hlynura Pálmasona zabiera nas do górniczej osady położonej w środku lasu. Mieszkają tu, jak przystało na bajkę, dwaj bracia. Jeden z nich, ten młodszy, pędzi bimber, desperacko tęskni za miłością i powtarza, że każdy ma w sobie ciemną stronę. W świecie filmu jej metaforą jest kopalnia, gdzie światła czołówek z trudem rozpraszają mrok, w którym cicho narasta napięcie pomiędzy pracującymi mężczyznami. Wizyjni, zaskakujący, intensywnie oddziałujący poprzez obrazy Zimowi bracia opowiadają właśnie o tym, co ukryte: o rywalizacji, agresji, pragnieniu zemsty, które wydobyte z kopalni ludzkiej duszy ranią i niszczą. Ale także o tym wszystkim, co może powstrzymać ciemność.

Mack jest szczęśliwym mężem i ojcem trojga wspaniałych dzieci. Pewnego dnia jego rodzinę dotyka tragedia. Najmłodsza córka Missy zostaje porwana. Wszelkie dowody wskazują na morderstwo, choć ciała nie udaje się odnaleźć. Mack popada w coraz głębszą rozpacz, która powoli oddziela go od świata i rodziny. Kilka lat po tragedii otrzymuje tajemniczy list z zaproszeniem do leśnej chaty, w której rozegrał się dramat Missy. List wydaje się pochodzić od samego Boga. Pełen wątpliwości i obaw Mack decyduje się na spotkanie z nieznanym, które okaże się być niezwykłym doświadczeniem pozwalającym zrozumieć sens rodzinnej tragedii i zupełnie inaczej spojrzeć na życie i świat.

Roos odwiedza swoją matkę w Norwegii raz do roku. Tym razem wizyta ma niecodzienny przebieg, a wszystko z powodu złej wiadomości, którą ma do zakomunikowania bohaterka. Roos nie jest skłonna do zwierzeń: wszystko z powodu przeszłości, której echa pełne są wzajemnych wyrzutów i nieprzepracowanego bólu. Wypadek sprawia, że matka i córka, po raz pierwszy po latach, zbliżą się do siebie, w ostatniej i nieuniknionej drodze Ross. Wizyta Roos sprawia, że coś się kończy w beztroskim życiu rodziny żyjącej na zaśnieżonej norweskiej prowincji. Powrót bohaterki to tak naprawdę okazja, żeby ostatecznie się pożegnać. Roos będzie mogła wreszcie stawić czoła nieubłaganej przyszłości.

Jeden z najbogatszych ludzi na świecie odmawia zapłacenia okupu za porwanego wnuka.

Abbas ( Eriq Ebouaney), francuski nauczyciel, uciekł z pożogi wojennej w Afryce Środkowej, aby zbudować nowe życie we Francji. Podczas oczekiwania na uzyskanie statusu uchodźcy, odprowadza dzieci do szkoły i pracuje na rynku, gdzie poznał Carole (Sandrine Bonnaire). Kobieta wciąż podziwia odwagę tego mężczyzny ciągle nawiedzanego przez duchy przeszłości.

Julien (Guillaume Canet) ma pasjonujący zawód, który pozwala mu często podróżować za granicę. Brak obecności w domu spowodował, że jego związek rozpadł się już kilka lat temu. Podczas przerwy w podróży we Francji odkrywa na swojej automatycznej sekretarce wiadomość od byłej żony. Ich siedmioletni syn zniknął w górach, będąc na biwaku ze swoją klasą. Julien rzuca wszystko i jedzie szukać syna.

Rozpalone słońcem, puste wzgórza indonezyjskiej wyspy urzekają surowym pięknem. Dla mieszkającej samotnie młodej wdowy nie jest to jednak bezpieczne miejsce. Gdy do jej drzwi zastuka kilku bandytów, nikt nie usłyszy wołania o pomoc. Nie spodziewają się, że nad ranem kobieta opuści dom z głową jednego z nich zawiniętą w strzęp materiału.