Dramat 2017

Czasy Wielkiej Depresji. W wiejskiej społeczności w stanie Iowa pojawia się przybysz z mroczną przeszłością, który udaje kaznodzieję i podburza farmerów do strajku.

Po zuchwałym skoku trzech złodziei chowa się w magazynie, licząc na to, że policja ich tam nie znajdzie. Znajduje ich tam za to coś znacznie gorszego.

Jak mówi sam tytuł, Tehran Taboo poświęcony jest tematom zakazanym w Iranie. Seks, taniec, alkohol czy narkotyki – wszystko to nie podoba się policji obyczajowej Republiki Islamskiej, a jednocześnie są tam powszechne, jak wszędzie. Bohaterów, których losy połączą się w nieoczekiwany sposób, mamy tu kilkoro: prostytutka Pari, która chodzi na schadzki z kilkuletnim synkiem, grający na podziemnych imprezach muzyk Babak, pozornie szczęśliwa rodzina spodziewająca się dziecka czy wpływowy sędzia, po godzinach oddający się praktykom sado-maso. Ważnym bohaterem jest też sam Teheran: fascynująca metropolia, z jednej strony promieniująca wielką perską kulturą, z drugiej - siedlisko korupcji i hipokryzji, kontrolowane przez religijny reżim, którego największymi ofiarami stają się kobiety. Nieważne czy mężatki, singielki czy rozwódki.

Księgarz zakochuje się w tajemniczej kobiecie, którą przyłapał na kradzieży książek ze swojej księgarni.

Współczesna Bułgaria wygląda optymistycznie, głównie dlatego, że wszyscy realiści i pesymiści wyjechali. Przejeżdżamy ulicami Sofii i przyglądamy się jej oczami kierowców taksówek i ich klientów. Poznajemy ich historie, które wydarzyły się w ciągu 24 godzin. Widzimy, że każda decyzja ma wpływ na innych. Dowiadujemy się, że śmierć jednej osoby może dać kolejną szansę na nowe życie, a jeden prosty akt dobroci może mieć wielkie znaczenie. To opowieści o miłości i obojętności, poświęceniu i samotności; wszystkie połączone przez audycję radiową, która stawia pytania, ale nie daje odpowiedzi. To opowieści o społeczeństwie, które potrzebuje zmiany KIERUNKU, nawet jeśli miałaby być to zmiana tak drastyczna, jak operacja na otwartym sercu.

Amerykanin Martin jest farmaceutą, a pochodząca z Hiszpanii Gabi, fizjoterapeutką. Spotykają się pewnej nocy w Los Angeles dzięki popularnej aplikacji randkowej. Obydwojgu chodziło tylko o seks bez zobowiązań. Jednak okazał się on tak dobry, że zobowiązanie się pojawiło. Zaczęli się spotykać i zaangażowali w tę relację. Jest fajnie, radośnie i ekscytująco. Z czasem jednak ich związek staje się zbyt zwyczajny. A gdyby tak znowu spróbować czegoś nowego, fajnego i ekscytującego? Czy dwoje ludzi może utrzymać związek, kiedy wokół jest tyle innych opcji? Czy raczej utoną w morzu ich nieograniczonej ilości? Millenialsi próbujący odnaleźć się w kulturze rodem z aplikacji randkowych mierzą się ze swoimi fizycznymi i emocjonalnymi granicami.

Pełnometrażowy debiut szkockiego filmowca Petera Mackiego Burnsa to intymny portret trzydziestojednoletniej mieszkanki Londynu, tytułowej Daphne. Kobieta jest na życiowym rozdrożu. Pracuje w modnej restauracji, otoczona nieustannie ludźmi, w rzeczywistości z nikim nie potrafi nawiązać głębszej relacji. Nie mówiąc o zaangażowaniu się emocjonalnym w jakiekolwiek związki damsko-męskie. Bohaterka spędza czas, upijając się, pracując w rutynowym, pogardzanym przez nią rytmie i stylu oraz uprawiając przygodny seks. Nie ma również ochoty otworzyć się przed swoją matką, która, w przeciwieństwie do córki, ewidentnie stara się podtrzymać ich więź. Pewnego dnia jednak pozbawione głębszego sensu życie Daphne gwałtowanie się zmienia pod wpływem napadu, którego jest świadkiem. Od tego momentu bohaterka będzie musiała stawić czoła nie tylko sytuacji, w jakiej się znalazła, ale i własnej emocjonalnej pustce oraz obojętności.

Bohaterką filmu jest Crista Päffgen, znana lepiej jako Nico. Wyjątkowej urody niemiecka modelka, aktorka, piosenkarka, muza Andy’ego Warhola. W latach 60. śpiewała w kultowym zespole Velvet Underground. Przyjaźniła się Jimmym Pagem, Bobem Dylanem, Lou Reedem, Federico Fellinim, Alainem Delonem. Jest rok 1988, Nico dobiega 50-tki. Żyje skromnie i w niczym nie przypomina super gwiazdy. Manager namawia ją na trasę po Europie. To dla niej ostatnia okazja do rozliczenia się z pogmatwaną przeszłością i szansa na odbudowę relacji z dawno nie widzianym synem. W tytułowej roli wystąpiła Trine Dyrholm („Festen”), która nagrała wszystkie partie wokalne Nico.

Młoda i nieśmiała Margarete (Maria-Victoria Dragus) ze wszystkich sił pragnie pracować w policji. Mimo dużego poświęcenia i wielu prób, nie udaje jej się jednak spełnić tego marzenia. W końcu decyduje się zrobić kurs na pracownika ochrony. Pewnego wieczoru dziewczyna zostaje niespodziewanie zaatakowana przez byłego współpracownika. Z trudnej sytuacji pomaga jej wyjść Tiger - zbuntowana dziewczyna, która pracuje jako taksówkarz (Ella Rumpf). Margarete jest pod ogromnym wrażeniem nowej znajomej...

Pewien wieśniak z Demokratycznej Republiki Kongo ścina drzewa, wypala węgiel drzewny, wiezie go na sprzedaż do miasta i sprzedaje.