Przed laty wybuch wulkanu kończy rozprzestrzeniającą się epidemię zombie. Obecnie ponowna erupcja powoduje, że uwięzione dotąd żywe trupy powracają, by żywić się ciałami ludzi. Ich celem stają się pozostali w okolicy wulkanolodzy i grupka ludzi uwięziona w jednym z odizolowanych domków.
W małym miasteczku pojawia się grupa wilkołaków szukająca dziewczyny mogącej ocalić ich rasę. W tym samym czasie wybranka odnajduje samotnego wilkołaka mieszkającego w miasteczku i oboje się w sobie zakochują. Gdy para zaczyna odkrywać kim są, zostają schwytani przez sforę.
Po suto zakrapianej imprezie grupka nastolatków budzi się na plaży. Gdy jedno z nich dotyka piasku okazuje się, że ukryta jest pod nim tajemnicza istota żywiąca się mięsem. Przerażeni czekają na pomoc, ale gdy pragnienie i głód dają o sobie znać pozostaje znaleźć sposób na wyjście z morderczej plaży.
Istnieje wiele starożytnych rytuałów i podań przekazywanych sobie przez pokolenia z ust do ust… Wiele z nich to legendy, pytanie czy wszystkie? Jeden z przekazów mówi o istnieniu złowieszczej istoty nazywanej "Damą Pikową". Można ją przywołać w bardzo prosty sposób – wystarczy stanąć w ciemności przed lustrem i trzy razy wypowiedzieć jej imię… Kim jest rzeczona Dama Pikowa? Tego nikt nie wie do końca, wiadome jest tylko to, że to postać na wskroś zła. Energię czerpie z obiektów odbijających światło, tym, którzy śpią obcina włosy, a Ci którzy ją zobaczą popadają w obłęd lub umierają…
Czterech nastolatków zamieszkujących tak samo przerażające, jak i malownicze rosyjskie blokowisko pewnego dnia, w zupełnej ciemności staje przed lustrem i trzy razy wypowiada imię Damy Pikowej… Kolejny żart zgranej paczki przyjaciół… Do czasu gdy jeden z nich umiera nagle na atak serca. Stopniowo dociera do nich, że przywołali coś śmiertelnie niebezpiecznego, a nie wszystkie legendy są pustym mitem… Przed nimi najstraszniejsze w ich życiu spotkanie… Spotkanie z Pikową Damą….
Nicolas (Max Brebant) to chłopak, który mieszka na odległej wyspie, w przyszłości, lub na innej planecie - czy to sen? Jego wioska składa się z malowanych na biało domów, położonych nad morzem, z wybrzeżem o wulkanicznych skałach i czarnego piasku. Zaludniona jest przez młodych mężczyzn i chłopców, wszyscy w podobnym wieku do Nicolasa. Podczas pływania, Nicolas czyni odkrycia w oceanie. Zlekceważył swoją matkę, która, podobnie jak wszystkie kobiety w mieście związała włosy, jest blada i nosi prostą cienką beżową sukienkę. Nicolas jest nowoczesny i zaczyna odkrywać swoje otoczenie. Obserwuje pewne niepokojące sceny. Potem zostaje przeniesiony do budynku szpitala, gdzie wraz z innymi, przechodzi szereg procedur medycznych, wykonywanych przez osoby ubrane jak pielęgniarki. Zaprzyjaźnia się z pielęgniarką, która staje się instrumentem do finału filmu. Film nie jest łatwy do sklasyfikowania; to nie jest tylko enigmatyczna opowieść, ale pięknie nakręcony, głęboko poetycki obraz. Odzwierciedla strach przed nieznanym.
Młode małżeństwo spodziewające się dziecka wprowadza się do nowego domu. Ich rodzinne problemy zejdą na dalszy plan, kiedy wyjdzie na jaw, że od samego początku są podglądani przez ponurego i tajemniczego gospodarza…
Niezbyt utalentowany, ale niezwykle pechowy artysta Hermann za radą wujka wynajmuje zniszczone studio by odnaleźć natchnienie. Zaraz po przeprowadzce mężczyzna słyszy kobiecy głos dobywający się z niewielkiej dziury w ścianie. Tajemnicza istota obiecuje mu spełnienie najskrytszych pragnień w zamian za kilka chwil przyjemności.
Pięcioro pracowników niewielkiej firmy podejmuje się sprawdzenia przeznaczonego do rozbiórki szpitala położonego w górach. W trakcie prac okazuje się, że poza nimi i stróżem coś jeszcze czai się w mrocznych zakamarkach budynku, a wszystko ma związek z prowadzonymi tam eksperymentami.