Komedia 2000

Akcja "Szkoły uwodzenia 2" toczy się kilka przed wydarzeniami ukazanymi w pierwszym filmie. Uwodzicielski Sebastian Valmont i jego przyrodnia siostra, wyrachowana Kathryn Merteuil, bezwzględnie manipulują uczuciami innych czerpiąc z tego ogromną satysfakcję. Kathryn nie kryje zdumienia, gdy Sebastian oświadcza jej, że zrywa z przeszłością i ślubuje wierność niewinnej Danielle, w której odnalazł bratnią duszę. Kathryn czuje się oszukana. Wątpi w szczerość uczuć Sebastiana i postanawia wystawić go na ciężką próbę - zaczyna uwodzić przyrodniego brata licząc, że w ten sposób rozwieje jego nadzieje na związek z Danielle.

Yvon Rance (Gérard Jugnot) prowadzi salon fryzjerski we francuskiej Bretanii. Jego głównym życiowym celem jest przekazanie interesu jedynej córce Leatitii (Bérénice Bejo), którą sam wychowuje od 18 lat. Leatitia jednak, nie mówiąc ojcu, bierze udział w castingu do filmu i dostaje w nim główną rolę. Dla ojca jest to katastrofa, twierdzi, że aktorstwo to nie zawód, a udział w filmie może tylko sprowadzić nieszczęście.

Serial komediowy o przeciętnej rodzinie należącej do klasy średniej.

Historia młodych twórców, którzy marząc o filmowym debiucie spełniają kolejne zachcianki szalonego producenta. Gdy spod ich rąk wychodzi metafizyczna wersja "Gwiezdnych wojen" i "Romeo i Julii" w wersji techno - absurd sięga zenitu, a droga do sławy staje się niebezpiecznie kręta.

W dzieciństwie siostry Mozell były sobie bliskie niczym najlepsze przyjaciółki, potem jednak ich drogi rozeszły się. Dziś najstarsza z nich - Georgia (Diane Keaton) - jest wydawcą magazynu kobiecego, który nazwała swoim imieniem, najmłodsza - Maddy (Lisa Kudrow) - występuje w telenowelach, a średnia - Eve (Meg Ryan) - opiekuje się ekscentrycznym ojcem (Walter Matthau), który przysparza jej nie lada kłopotów. Siostry porozumiewają się głównie przez telefon, a łączy je prawdziwa gorąca linia. Gdy chory ojciec trafia do szpitala, Eve musi przekonać pochłonięte własnymi sprawami siostry, że nadszedł czas ostatecznej próby.

Szeryf Sam, z żoną Anne i dwójką zastępców, chcą zapomnieć o koszmarze, jaki przeżyli walcząc z żywym bałwanem i wybierają się na wakacje. Wybierają Karaiby, ponieważ jest tam ciepło i bez śniegu. Niestety, dzięki eksperymentom Jack Frost ponownie ożywa i wkradając się na pokład samolotu odnajduje Sama, chcąc zemścić się. Na nieszczęście, Jackowi nie zagraża już słońce i ciepło. Zaczynają ginąć ludzie. Sam jest pewny, że to bałwan jest za nie odpowiedzialny.

Bohaterem jest Tex Coley – żydowski rzeźnik. Gdy dowiaduje się, iż jest zdradzany przez żonę, postanawia niezwłocznie sam wymierzyć sprawiedliwość. Wykorzystując swoje zawodowe umiejętności, profesjonalnie ćwiartuje ciało, a następnie zakopuje zwłoki. Niestety – okazuje się, że nie całe... Przypadkowo na dłoń zmarłej natrafia niewidoma kobieta, która... odzyskuje wówczas wzrok. W obliczu cudów, dziejących się w miasteczku, wszyscy nabierają przekonania, że mają do czynienia z dłonią samej Matki Boskiej. Niezwykłe ręka przyciąga tłumy wiernych, których obecność staje się dla burmistrza możliwością zrobienia świetnych interesów. Watykan jednak kwestionuje świętość tejże relikwii, wysyła więc specjalną komisję mającą za zadanie sprawdzić autentyczność znaleziska. W procesie tym aktywnie uczestniczy policjant, który był kochankiem żony Texa i podejrzewa go o jej zamordowanie.

Lato 1969 roku na wybrzeżu Morza Śródziemnego. Paul i Vincent są przyjaciółmi z dzieciństwa. Pewnego dnia na plaży spotykają Alice i jej przyjaciółkę Eve. Po serii niezapomnianych przygód pary trafiają na swoje miejsce, ale nie do końca w odpowiedniej kolejności. Alice rozkwita gdzie indziej, Paul poślubia Eve, a Vincent poślubia Marie. Lata 70. są w pełnym rozkwicie. Dzięki pigułce życie kobiet zmienia się radykalnie, seksuologia jest w modzie, głosy feministek są słyszalne głośno i wyraźnie, ale nieograniczenie, a swobodny dostęp do aborcji jeszcze nie został osiągnięty. Na tle dekady naznaczonej wyzwoleniem seksualnym, te trzy dziewczyny i dwóch chłopców skrzyżują swoje ścieżki, pokochają się, rozstaną i ponownie się połączą.

Carla, lat 80 (Gudrun Okras), Lilli, lat 76 (Elisabeth Scherer) oraz Meta, lat 74 (Christel Peters) to trzy urocze staruszki, które nie skrzywdziłyby muchy. Wszystko robią razem: chodzą na cmentarz, pływają łódką, a od czasu do czasu organizują miniskoki na sklepik spożywczy za rogiem. Swoje groszowe łupy sprzedają mieszkańcom domu starców, dorabiając do swoich skąpych emerytur. Przez lata oszczędzają i żyją na krawędzi ubóstwa, żeby w końcu wybrać się w wymarzony luksusowy rejs po ciepłych morzach. A czas nieubłaganie ucieka... Najstarsza - Carla - jest chora na raka. Zdaje sobie sprawę, że w tym roku zobaczy jeszcze słoneczniki, lecz nie doczeka już astrów na parkowych klombach. Ze stoickim spokojem przygotowuje się na pośmiertne spotkanie ze swoimi byłymi kochankami. Także Meta, mieszkająca u swojego syna Bruno (Martin Semmelrogge), coraz częściej porusza temat własnej śmierci. Ona również jest przekonana, że po śmierci spotka swojego zmarłego męża. Lilli z kolei uważa, że to wszystko „głupie gadanie” i jest pewna, że „śmierć to śmierć”. Los chciał, że w momencie, gdy Carla, Lilli i Meta zjawiają się w banku ze skrupulatnie odliczonymi, uciułanymi przez lata pieniędzmi, z pokaźną sumą 10.912,13 marek w monetach (!), które ledwie co zdążyły starannie zapakować w rolki, na bank napada uzbrojona grupa zamaskownych przestępców. Opróżniają kasy banku i porywają pieniądze staruszek. Okazuje się, że mają strasznego pecha, ponieważ urzędnik, który je obsługiwał nie zdążył podpisać kwitu depozytowego, co oznacza, że ubezpieczenie bankowe nie pokryje pieniędzy, które straciły podczas napadu. Oznacza to również, że ich marzenia o życiowym rejsie się rozpłynęły. Nie ma już czasu, żeby oszczędzać od nowa. Przyjaciółki postanawiają odzyskać pieniądze siłą. W takiej sytuacji dochodzą do jednego prostego i oczywistego wniosku. Podejmując maksymalne środki bezpieczeństwa udają się więzienia po poradę do profesjonalisty - słynnego złodzieja o pseudonimie „Pająk” (Til Schweiger). Nie wydaje mu się, żeby staruszki posiadały cechy, które są niezbędne do tego zajęcia - trzeba być bystrym, wytrzymałym i zdecydowanie PRZED siedemdziesiątką. Jednakże żeńskie trio pozostaje wierne swojemu planowi. Przyjaciółki idą do banku z determinacją, aby odzyskać utracone pieniądze. Carla symuluje zemdlenie, dzięki czemu Lilli ma wolną drogę do kasy. Jednak zamiast stanowczo zażądać pieniądzy z okienka, zaczyna flirtować z urzędnikiem bankowym, zza kasy Heinrichem Meierem (Johannes Tannheiser). Meier, zachwycony Lilli, bardzo chętnie wydaje jej całą zawartość swojej kasy. Carla, Lilli i Meta opuszczają bank, prawie niezauważone. Szok życia przeżywają dopiero nieco później, gdy się okazuje, że Lilli podczas swojego flirtu zdobyła jedynie 2.700 marek. Niestety ich łup okazuje się być zaledwie częścią tego, co potrzebują, ażeby urzeczywistnić swój rejs marzeń. Tymczasem Lilli „przypadkowo” ponownie spotyka uroczego pana Meiera. Przysięga, że w kasie nie było więcej pieniędzy, ale zdradza jej, że jego oddział spodziewa się za dwa dni wpłaty w wysokości 500.000 marek. Twierdzi, że mając dobry plan, zrabowanie tych pieniędzy nie powinno stanowić większego problemu. Meier zaprasza Lilli na filiżankę kawy, żeby omówić z nią szczegóły napadu. Jedno jest pewne: Meier nieśmiertelnie się w Lilli zakochał, ona też patrzy na niego łaskawym okiem. W końcu nadchodzi ten dzień i „dziewczyny” ruszają do akcji. Ale drugi napad nie idzie im tak gładko jak pierwszy...

Gwen (Isild Le Besco) jest nastolatką, mieszkającą w małym nadmorskim miasteczku. Lise (Karen Alyx) jest jej najlepsza przyjaciółką, dziewczyną z miasta, która przyjeżdża co roku spędzić lato u Gwen. Tego roku jest inaczej, po pierwsze Lise może w ogóle nie przyjechać, a kiedy już przyjeżdża okazuje się, że Gwen dorosła szybciej i pomiędzy dziewczynami rodzi się konflikt.