Komedia 2011

Historia 19-letniej sieroty, która po śmierci swojego opiekuna dostaje w spadku stary klucz. Okazuje się, że otwiera on bramę do wiejskiej, włoskiej wilii. Dziewczyna udaje się więc do niej by, jak się później okazuje, odkryć historię swojego pochodzenia.

W rodzinie Gołubiewów znowu klęska żywiołowa. Bez uprzedzenia wtargnęła do nich teściowa (Liya Akhedzhakova), subtelna amatorka muzyki i poezji, a za nią teść (Vladimir Menshov), pułkownik. Chociaż od czasu ślubu minęło prawie piętnaście lat, mama Mariny (Kristina Orbakayte) jak dawniej nie lubi Andrieja (Yuriy Kutsenko), a ojciec Andrieja nawet nie kryje, że marzył o innej synowej. A kiedy już staruszkowie się spotykają, to dopiero się zaczyna! I jak zawsze, w takich momentach, w domu pojawia się profesor Kogan (Mikhail Kozakov), specjalista od rozwiązywania rodzinnych problemów..

Mark Utesov (Garik Kharlamov) to niedoceniony reżyser-amator. Maks kręci swoje filmy amatorską kamerą. W tym czasie rosyjska kinematografia przeprowadza konkurs na "Najlepszy film Rosji", do którego finału weszło siedem bardzo znanych filmów. Do ceremonii ogłoszenia zwycięzcy konkursu taśmy z filmami (wszystkie w jedynym egzemplarzu) zostają zamknięte w sejfie. Tymczasem Wiktor Pałycz (Aleksandr Baluev) przekupuje organizatora Eduarda Rykowa (Valentin Smirnitsky), by zdobyć filmy w celu nielicencjonowanego kopiowania. Przewieźć filmy od Rykowa do Wiktora ma Maks i jego przyjaciel Sania (Petr Vins). Niestety panowie zawalają zadanie: taśmy spalają się i przyjaciół zaczynają poszukiwać wideopiraci...

Po wielu latach ścisłej izolacji Belgrad otwiera się ponownie. Jest gotów na przyjęcie licznych turystów, biznesmenów i ciekawskich z całego świata. Co się wydarzy, gdy dojdzie do spotkania obcokrajowców i miejscowych? Bałkańska satyra na komedię romantyczną o czterech "mieszanych" parach pochodzących z różnych krajów, które spotykają się we współczesnym Belgradzie i doświadczają małych niemożliwości wielkiej miłości. Na początku Stefan, młody arogancki kierowca z Belgradu, który nie wierzy w nikogo ani w nic, zakochuje się we Francuzce Sylvie. Kobieta jest na granicy załamania nerwowego i po raz pierwszy zrobi wszystko, o czym zawsze marzyła. Melita, organizatorka koncertów z Belgradu za dnia, a fetyszystyczna domina w nocy, jest rozczarowana, gdyż jej kochanek Brian, amerykański dyplomata, w rzeczywistości nie jest tym za kogo się podaje. Niemiecki biznesmen tureckiego pochodzenia, Orhan nieoczekiwanie odkrywa korzenie kultury tureckiej w Belgradzie i zakochuje się w Jagodzie, pokojówce z hotelu. Na końcu przyjaciółka Jagody serbska policjantka Djurdja, w dniu swojego ślubu z chorwackim policjantem Mato wyznaje mu wszystko, co przed nim ukrywała. Jedność w wielości to motto Unii Europejskiej. Aby do niej wejść, trzeba spełnić wiele warunków. Kochając się z gośćmi z zagranicy, belgradczycy są przynajmniej o krok bliżej do Europy.

Serial opowiada o działalności fikcyjnej komisji olimpijskiej w Londynie (Olympic Deliverance Commission - ODC), założonej w celu organizacji Olimpiady w Londynie w 2012 roku. ODC musi sobie poradzić z problemami logistycznymi, organizacyjnymi oraz problematycznymi ofiarodawcami.

Podobnie jak w późniejszym o rok "Nie kocham cię", Rastorgujew i Kostomarow oddają cały film w ręce amatorów. Przekazują im kamerę i podążają za impulsami ich wyobraźni. Młodzi Rosjanie kręcą to, co ich boli, dotyka, interesuje, pobudza, przykuwa uwagę. Instynktownie skupiają się na emocjach, nie bacząc na sens, spójność, konsekwencję czy cel tych poszukiwań. Całość splata jednak wyrazisty lejtmotyw: miłość. To ją bohaterowie próbują ująć w kadrze w momentach czułości z drugą osobą, ale także w spontanicznych wybuchach agresji wywoływanych w trosce o kogoś bliskiego. To miłość płynnie wiedzie nas przez liczne i różnorodne historie, pozwala nie dostrzegać kanciastej, surowej formy filmowej wypowiedzi i buduje dramaturgię wybranych przez bohaterów chwil.