Filmy Luksemburg

Po dziesięciu latach za granicą, Catherine (Lolita Chammah) wraca do Luksemburga, aby nadrobić zaległości z córką Albą (Themis Pauwels) wychowaną przez matkę Catherine, Elizabeth (Isabelle Huppert). Zimna i surowa babka Catherine nie wierzy całkowicie w przemianę, pełnej nałogów, córki. Matka porywa i zabiera Albę nad jezioro, na północy kraju.

Każdy zdaje sobie sprawę z okrucieństw popełnionych w ostatnim czasie we Francji. Brutalnych i barbarzyńskich czynów popełnionych przez dokładnie ten sam gang, nazywany "gangiem barbarzyńców. To grupa młodzieży w wieku poniżej 20 lat. Jest to w lutym 2006 roku. Policja kilka godzin wcześniej znalazła ciało umarłego Ilana Halimi (Marc Ruchmann) na poboczu drogi w Sainte-Geneviève-des-Bois, nagie, spalone 80%. Porwany, był przetrzymywany przez 24 dni. Był Żydem. Poprzez retrospekcje, film przedstawia sekwencję zdarzeń od momentu porwania. Sceny pościgów przeplatają się ze scenami, gdzie jesteśmy świadkami losu ofiary. Nowoczesny makabryczny taniec, nowoczesny antysemityzm.

Margaret (Rachel Griffiths), rozwiedziona czterdziestolatka, mieszka sama w Dublinie. Próbuje poradzić sobie z niepokojącym zniknięciem syna. Pewnego wieczoru, po pracy, ratuje Joe (Barry Keoghan), bezdomnego 17-latka. To spotkanie zmieni ich życie.

Świąteczne zabawki, gdy dowiadują się, że mogą nie dotrzeć do czekających na nie dzieci, postanawiają dostarczyć się same.

Małżeństwo, państwo Moreau, przerażone przypadkową śmiercią syna, pogrążyło się w przygnębieniu i smutku. Yves Le Guen (Alex Descas), czarnoskóry absolwent ekonomii, zostaje zatrudniony jako złota rączka na majątku pana Moreau, bogatego wykonawcy robót publicznych. Jego przybycie zakłóci codzienne życie mieszkańców domu...

Paryż, cztery kobiety żydowskiego pochodzenia w wieku od 20 do 35 lat szukają miłości swojego życia. Przez wzloty i upadki, ich przyjaźń będzie im pomagała w niekończących się potyczkach z mężczyznami. Te cztery różne kobiety doskonale odzwierciedlają paryskie stereotypy. Film zawiera sporo anegdot oraz śmieszne ale prawdziwe refleksje na temat dzisiejszego społeczeństwa żydowskiego.

Olivier Larry (Jean-Pierre Honoré), młody rysownik, szuka kobiety symbolizującej wszystkie jawne lub tajne pragnienia dzisiejszej publiczności. Odwiedza abstrakcyjnego malarza Salvadora Dalloza i na próżno sprawdza jego modelki. Potem idzie do specjalnego studia fotograficznego. W nocy ogląda striptease, zawsze szukając tej, którą może narysować.

Młody Niemiec (Frederick Lau) zatrudnia się na luksemburskiej prowincji przy żniwach, przy „pracy dla Polakówˮ. Zamieszkuje w przyczepie kempingowej i wiąże się z miejscową kobietą (znana z "Nici widmo" Vicky Krieps). Zadziwiająco szybko zapuszcza korzenie. Ma blizny i tajemnicę, ale spokojna i zasadniczo przyjazna wieś też żyje w jakimś niewytłumaczalnym napięciu, jak lato upływające w oczekiwaniu na burzę. Przemoc przybiera tu nieoczekiwane formy: martwego psa, dziecka karanego zwisaniem w łańcuchach z podnośnika. Ktoś przepadł bez wieści, a bohater, chociaż integruje się ze społecznością i nawet daje się wciągnąć w próby miejscowej orkiestry, zaczyna popadać w paranoję.

Mike Ashton, młody i utalentowany genetyk nagle staje w obliczu niebezpiecznych wydarzeń. Jego osobisty asystent zostaje zamordowany, bliska współpracowniczka ginie w wypadku samochodowym, a ojciec, z którym przez lata dzielił mieszkanie, pośpiesznie wyjeżdża. Policja prowadząca śledztwo bardziej interesuje się nim, niż tragicznymi zdarzeniami. Chwilę po wyjeździe ojca, Mike traci z nim kontakt. Dalsze wypadki dzieją się szybko i coraz bardziej odsłaniają przed nim przeszłość rodziny. Ojciec Mike'a był radzieckim uczonym zajmującym się bronią biologiczną. CIA potwierdza uprowadzenie ojca. Żądany okup to formuła chemiczna broni biologicznej, nad którą pracował. [opis dystrybutora]

Gwatemala. 40-letni Pablo (Juan Pablo Olyslager) jest „dobrym człowiekiem”, praktykującym, religijnym, żonatym, ojcem dwójki wspaniałych dzieci. Kiedy zakochuje się w Francisco (Mauricio Armas), jego rodzina i kościół postanawiają pomóc go „uleczyć”. Bóg może lubić grzeszników, ale nienawidzi grzechu.