Filmy Palestyna

Film ukazuje ciągnącą się przez dekady batalię prawną mieszkańców Masafer Yatta na Zachodnim Brzegu o zachowanie swojej wioski. Widzimy ich codzienność, która naznaczona jest niesprawiedliwością i upokorzeniami. Palestyńsko-izraelski filmowy kolektyw kręcił wydarzenia w wiosce przez pięć lat, korzystając przy tym z wcześniejszych nagrań mieszkańców. Zarejestrował filmowe świadectwo wielu prób wyrzucenia mieszkańców wioski i krwawych aktów przemocy popełnionych przez izraelskie wojsko i osadników. Adra - prawnik i dziennikarz, który urodził się i wychował w Masafer Yatta oraz Yuval Abraham - żydowski dziennikarz tworzą duet. Każdego dnia starają się pomóc mieszkańcom Masafer Yatta i opowiedzieć światu o ich tragedii. Ich pierwsze spotkanie udowodniło, jak bardzo ich sytuacja różni się od siebie, choć żyją przecież w tym samym kraju. Adra nie może się przemieszczać, jest szpiegowany, a jego dom często przeszukują izraelskie władze. Yuval może bez przeszkód jeździć po kraju i ma pełną swobodę działania. Film nie proponuje gotowych rozwiązań, stając się bardzo aktualnym wołaniem o równość.

Emad mieszka w Bil'in, na zachód od miasta Ramallah, na Zachodnim Wybrzeżu. Pierwszą kamerą zarejestrował jak izraelskie buldożery w 2005 roku najechały na wioskę i wyrwały oliwne drzewka z ziemi. W tym miejscu, wzdłuż ziemi jego znajomego, powstał wielki mur oddzielający żydowskie miasta od Palestyńczyków. W pierwszych dniach oporu przeciwko żydowskim osadnikom i obecnym wszędzie żydowskim żołnierzom urodził się syn Mada – Gibreel. Emad dokumentował jak chłopiec dojrzewał i stał się świadomym uczestnikiem pokojowych, antyizraelskich protestów, a także jak szybko i silnie rozrastał się mur graniczny. Eman zarejestrował również, jak sympatycy z całego świata, również z Izraela, zapewniali pomoc wiosce, ale gdy opór się zwiększał i sytuacja mocno przybierała na sile, zaczynały się aresztowania, a mieszkańców wioski zabijano. Emad nadal kręci swój film, pomimo próśb żony, która boi się negatywnych konsekwencji. 5 rozbitych kamer to nie tylko fascynujący obraz, dokumentujący unikalne zdarzenia z historii żydowsko-palestyńskiego konfliktu, lecz również bardzo osobista, poruszająca filmowa wypowiedź na temat walki palestyńskiej wioski przeciwko przemocy i opresji.

Młody Palestyńczyk zgadza się na pracę pod przykrywką, po tym jak zostaje oskarżony o zamordowanie izraelskiego żołnierza.

Porównywana do słynnego Slumdoga. Milionera z ulicy prawdziwa i niezwykła historia Mohammada Assafa, młodego Palestyńczyka mieszkającego w Strefie Gazy. Chłopiec udowadnia sobie i światu, że marzenia pomagają przekraczać nawet te najtrudniejsze granice. Występując w popularnym programie telewizyjnym Arab Idol poruszył serca wszystkich. Do głosowania na niego zachęcał sam palestyński prezydent, słów uznania nie szczędził mu palestyński premier. Mohammad stał się dla pogrążonych w konflikcie Palestyńczyków iskrą nadziei, że mogą się na nowo zjednoczyć.

Trzy palestyńskie kobiety mieszkające w apartamencie w Tel Awiwie starają się znaleźć równowagę między tradycyjną a nowoczesną kulturą.

Główny bohater filmu, w którego rolę wciela się sam reżyser, przestaje się czuć komfortowo w rodzinnym Nazarecie. Niewinne scysje z sąsiadem, niepokojące akty wandalizmu i narastająca agresja sprawiają, że dojrzewa w nim myśl o wyjeździe. Nowego życia i alternatywy dla swojej ojczyzny szuka najpierw w Paryżu, później w Nowym Jorku. Nie jest to jednak łatwe, gdyż myśli o Palestynie prześladują go niemal na każdym kroku, a kusząca wizja świeżego startu zamienia się w komedię pomyłek. Podobną, jaką dla bohatera jest filmowy biznes, który przez Suleimana został tu sportretowany w groteskowy sposób.

Młody Palestyńczyk Mohammed desperacko szuka taksówki, która przewiezie go przez izraelski punkt kontrolny. Taksówkarz Farouk odkrywa, że Mohammedowi już raz nie udało się przekroczyć punktu kontrolnego. Zaczynają się kłopoty.

Chatila i Reda to dwaj palestyńscy kuzyni, którzy znaleźli schronienie w Atenach. Razem wykorzystują różne fortele, aby zebrać dużą sumę pieniędzy, która pozwoli im na zdobycie fałszywych paszportów – klucza do Niemiec, gdzie marzą o tym, by w końcu móc zacząć nowe życie. Jednak dążenie to zmusza ich do przekroczenia własnych ograniczeń i pozostawienia części siebie w nadziei na lepszą przyszłość.

Cztery powiązane ze sobą postacie dzielą się swoją rzeczywistością, wysuwając na pierwszy plan złożoność relacji między różnymi kulturami, pokoleniami i płciami. Rami, Palestyńczyk z Hajfy, musi pogodzić się z faktem, że jego żydowska dziewczyna nagle zmieniła zdanie na temat planowanej aborcji. Hanan, matka Rami, boryka się z kryzysem finansowym i wplątuje się w komplikacje, gdy stara się o odszkodowanie za wypadek swojej córki Fifi. Miri zmuszona jest uporać się z depresją córki i wspólnie z Ramim próbuje przekonać siostrę do przerwania ciąży. Fifi dręczy poczucie winy za ukrycie tajemnicy, która zagraża reputacji jej rodziny i jej raczkującemu związkowi z doktorem Walidem.

Munir udaje się na odległą wyspę, aby rozważyć drastyczne działanie. Prześladuje go tajemnicza przypowieść przekazana mu przez matkę. W ciszy swojego odizolowanego wyspiarskiego sanktuarium spotyka zagadkową Valeskę (Hanna Schygulla) i jej szorstkiego, ale lojalnego syna, Karla. Chociaż wypowiadanych jest niewiele słów, proste akty dobroci zaczynają przezwyciężać ich wzajemną nieufność. Ciężki ciężar Munira stopniowo ustępuje, a jego pragnienie życia rozpala się na nowo.