Romans 2017

Historia dwójki chłopców, pływaka i tancerza. Pływak zostaje ranny podczas napadu i zaczyna wierzyć, że jego kariera pływacka dobiegła końca. Głuchy tancerz pozostaje u boku pływaka podczas jego powrotu do zdrowia, mimo że pływak jest dla niego niemiły. Powoli tancerz stara się pomóc pływakowi wrócić do basenu. Z czasem między tą dwójką zaczyna rodzić się uczucie.

Kiedy spotyka się dwóch chłopców, których łączy pasja do muzyki, los decyduje, jaką ścieżką ich poprowadzi. Przypadek sprawia, że ta dwójka zakochuje się w sobie. Problem polega jednak na tym, że jeden z nich boi się publicznego coming outu.

Młody student, dorabiający do czesnego, zostaje korepetytorem licealisty. Czas spędzany z chłopakiem oraz wciąż niepewna orientacja obojga sprawiają, że nauczyciel i uczeń coraz bardziej zbliżają się do siebie…

Nie znała lęku – kochała życie, niebezpieczeństwa i adorację mężczyzn. „Mogła zrobić wszystko z dynamitem. Tylko go nie zjadła” – tak o Krystynie Skarbek, słynnej agentce, pisała jej brytyjska biografka Claire Mulley. Jak głosi legenda, była ulubionym szpiegiem Winstona Churchilla i prawdopodobnym prototypem Vesper Lynd, pierwszej dziewczyny Jamesa Bonda z powieści Iana Fleminga „Casino Royale”. Akcja spektaklu toczy się w londyńskim hotelu Shelbourne w noc czerwcową 1952 roku, podczas której rozegrały się dramatyczne w skutkach wydarzenia. „Wojna, moja miłość” jest nie tylko zapisem faktów, ale również portretem kobiety szpiega, która po zakończeniu wojny, nikomu już nie była do niczego potrzebna. Skarbek powraca w scenach retrospekcji do najważniejszych, przeprowadzonych przez siebie akcji wojennych i wiążących się z nimi romansów; m.in. z Andrzejem Kowerskim. Przywołuje ich wspólną działalność w Budapeszcie, gdzie oboje zajmowali się organizowaniem ucieczek internowanych w węgierskich obozach Polaków i zbieraniem informacji wywiadowczych. Kolejna scena retrospekcji dotyczy misji w okupowanej Francji, na płaskowyżu Vercors, gdzie m.in. Skarbek zorganizowała wykupienie z rąk gestapo aresztowanych szefów siatki sabotażowo-dywersyjnej Jockey. Bohaterka powraca także do swoich lat powojennych, pełnych upokorzeń, kiedy pracowała jako stewardesa na statku pasażerskim Rauhine, gdzie poznała Muldowneya, swojego późniejszego prześladowcę.