Wojenny 1967

Jest 1941 rok, gdy młody Staszek ucieka z niemieckiej niewoli i przedostaje się na radziecką stronę frontu. Okazuje się, że jest niezwykle podobny do schwytanego przez Rosjan porucznika Abwehry Hansa Klossa. Po raz pierwszy polscy widzowie zobaczyli Hansa Klossa w Teatrze Telewizji. Od 1965 do 1967 roku zostało wyemitowanych 14 spektakli o agencie J-23. Spodobały się tak bardzo, że natychmiast zapadła decyzja o produkcji serialu telewizyjnego Stawka większa niż życie.

Akcja filmu rozgrywa się podczas II wojny światowej w Anglii. Major Reisman (Lee Marvin) otrzymuje zlecenie wybrania, a następnie przeszkolenia dwunastu ludzi spośród więźniów i dezerterów. Mają oni za zadanie wykonać specjalną misję we Francji. Szanse, że przeżyją, są minimalne, ale tym, którym się to uda, zapewniona będzie wolność po powrocie do kraju.

Druga wojna światowa, 1942 rok, Afryka północna. Grupa brytyjskich żołnierzy otrzymuje zadanie zniszczenia zapasów paliwa znajdujących się w opanowanym przez Niemców Tobruku. Zanim jedna tam dotrą muszą zmierzyć się z pustynią, polami minowymi, lotnictwem oraz najgorszym wrogiem: kolaborantami we własnych szeregach.

Trwa II wojna światowa. Wysoko w górach znajduje się zamek baronowej, w którym oprócz wiekowej już baronowej, mieszka także jej siostrzenica Marika z bratem Krzysiem, guwernantka Róża, służący Józef, kucharz Szymon i służka Czesia. Pewnego dnia niespodziewanie do bram zamku stukają uciekający przed Niemcami partyzanci: Polak Franek, Węgier Janos i Słowak Stanko. Dzielni mieszkańcy zamku udzielają im schronienia i przystępują do akcji…

Trzech kolegów ze studenckiej ławy które dostali się na front do eskadry lotniczej. Lecz na frontowym lotnisku bombowców cisza, panuje gęsta mgła i samoloty nie latają. Dowództwo wydaje rozkaz: znaleźć i sfotografować wrogie lotnisko. Na zadanie wylatuje załoga młodego, lecz doświadczonego młodszego lejtnanta Czerwonienko...

Historia rozgrywa się podczas II wojny światowej. Pluton brytyjskich żołnierzy pod wodzą gamoniowatego podporucznika Ernesta Goodbody przeżywa co chwila ciężkie chwile na polach bitew. Jego bezsensowne decyzje próbuje naprawiać sierżant Transom, ale w końcu on, jak i reszta plutonu marzą tylko o jednym, żeby Niemcy skutecznie trafili ich dowódcę...

Historia rozpoczyna się kilkanaście lat po zakończeniu II wojny światowej. Francuski policjant, inspektor Morand, wznawia dochodzenie w sprawie zabójstwa popełnionego w Paryżu w 1942 roku. Kojarzy je z bardzo podobnym morderstwem, jakiego dokonano w tym czasie w Warszawie. Ofiarą była wówczas prostytutka, jak się później okazało - hitlerowska agentka. Naoczny świadek widział generalski lampas na spodniach wychodzącego od kobiety mężczyzny. Prowadzący wtedy śledztwo major Wehrmachtu Grau podejrzewał, że sprawcą jest któryś z urzędujących w Warszawie hitlerowskich generałów: Tanz, Seidlitz-Gabler lub Kahlenberge. Niestety był zbyt gorliwy i został przeniesiony na front. Po dwóch latach ponownie spotkał tych trzech generałów w Paryżu. I tam też zamordowano prostytutkę.

Historia ekstrawaganckiego dowódcy armii USA George'a Armstronga Custera (Robert Shaw), bohatera wojny secesyjnej, który walczył i poległ wraz z 270 żołnierzami w bitwie pod Little Big Horn w dniu 25 czerwca 1876 roku, wojując z Indianami z plemienia Siouxów i Cheyenne'ów.

Historia kilkudziesięcioosobowego oddziału węgierskich żołnierzy, którzy po I wojnie światowej walczyli w Rosji po stronie czerwonoarmistów. Bohaterowie, przekonani o swoich racjach, godzą się czasem na tortury i śmierć, nierzadko decydują się na samobójcze konfrontacje z wrogiem. Jancsó w zasadzie nie opowiada tu o ideologii, a bardziej o naiwności i okrucieństwie. Opisuje bohaterów pozbawionych nazwisk i przekształconych w figury ofiar wielkiej historii. Dużą część filmu poświęca scenom rozgrywającym się w szpitalu polowym, do którego trafiają ranni z obu stron frontu. Opiekująca się żołnierzami pielęgniarka zostaje zgwałcona i porzucona nad pobliskim jeziorem.

Ostatni dzień sierpnia 1939 roku. Pogoda cudowna, delikatna bryza wieje od morza, ale żołnierze polskiej placówki na Westerplatte nie zauważają tego. Bardziej obchodzi ich nadchodzący kolejny dzień. Co im przyniesie, spokój czy udrękę? O świcie 1 września otrzymują odpowiedź. Działa okrętu szkolnego Schlezwig-Holstein zalewają polskie pozycje gradem pocisków. Hitlerowscy marynarze i piechota nacierają na obrońców. Wojska hitlerowskie, wspierane z morza i powietrza, przez siedem dni nie potrafią przełamać polskiej obrony. Obrony, która miała trwać zaledwie dwanaście godzin.