Intencje były dobre, artystyczna konwencja również. Ostatnia klątwa jawi się jako ciekawa wariacja nad kryminalną intrygą – ale tylko z wierzchu, jej wnętrze jest puste.
przeczytaj recenzję
Homoseksualiści, wegetarianie, pazerne kobiety i złe korporacje – wszystko przedstawione zostaje w infantylnym świetle i nic nie bawi tutaj widzów.
przeczytaj recenzję
Kolejna część przygód LEGO, tym razem ekipy Ninja nie ma takiej siły rażenia i nie robi wrażenia. Mniej wyobraźni, dużo nierówności, ale dalej przygodowo.
przeczytaj recenzję
Liga niezwykłych dżentelmenów nie odcina kuponów od pierwszej części. Na szczęście prócz gadżeciarstwa, dalej obecna jest ironia, dystans wobec kina szpiegowskiego i mnóstwo energii.
przeczytaj recenzję
Moja matka i inni wariaci z rodziny mimo, że jest dziełem z niedociągnięciami, ale jego kojąca siła dominuje nad składnikami filmowo przeciętnymi.
przeczytaj recenzję
Nie jestem czarownicą to imitująca baśń historia, której zawartością raczej bliżej to tragicznej historii o niewolnictwie kobiet. Oniryczne, a z drugiej strony boleśnie realistyczne.
przeczytaj recenzję
Haneke dalej jest dotkliwy, pokazuje bezceremonialnie z absurdem pod rękę obśmiewa próżność, brak umiejętność komunikacji człowieka z człowiekiem i stan psychiczny europejczyka.
przeczytaj recenzję
Droga do Rzymu to bardzo kręta ścieżka pełna surrealistycznych i absurdalnych sytuacji, ale zawierająca w sobie wiele inteligentnych i refleksyjnych wniosków.
przeczytaj recenzję