naEKRANIE.pl

Piękna wydmuszka, która przyciąga kolorami, ale w środku jest pusta. Produkcja kosztowała ponad 320 milionów dolarów. Widać, że większość tego budżetu poszła na efekty specjalne. przeczytaj recenzję

Jest to film będący echem minionych czasów, gdy aktorzy z obsady byli na topie, a Morel jawił się jako perspektywiczny twórca. przeczytaj recenzję

To zaskoczenie, ponieważ bez nadęcia dostarcza rozrywki. przeczytaj recenzję

Polski tytuł pasuje nie tylko do historii, ale też do procesu twórczego. Po wymyśleniu konceptu u twórców nastąpił całkowity paraliż kreatywności. przeczytaj recenzję

Ten film nie zmieni świata. Nie spowoduje, że spojrzymy na siebie inaczej i pozbędziemy się kompleksów. Jednak dla wielu widzów będzie to dzwonek ostrzegawczy, początek monologu z samym sobą. przeczytaj recenzję

To nie tylko wspaniałe kreacje aktorskie, ale przede wszystkim uczta dla oczu. Mrok wręcz wylewa się z ekranu. Podczas seansu zaczynamy czuć chłód i wilgoć. przeczytaj recenzję

Zdecydowanie wart obejrzenia. Po prostu trzeba przyszykować sobie pudełko chusteczek, ciepły kocyk i zaplanować coś komfortowego na później. Ja po seansie musiałam wyjść, pooddychać i to rozchodzić. przeczytaj recenzję

To taki wykalkulowany teatr. Film Richarda Linklatera wygląda tak, jakby Tennessee Williams, Eugene O'Neill i Arthir Miller spotkali się w jednym barze i napisali sztukę z myślą o wielkim ekranie. przeczytaj recenzję

Jeśli ktoś ma niedosyt po zobaczeniu Substancji (są takie osoby?), mam dobrą wiadomość –​ kino nie powiedziało ostatniego słowa w sprawie feministycznego body horroru. przeczytaj recenzję

Romeo i Julia spotykają naturalistyczne kino społeczne. Brzmi jak grafomania, ale tak właśnie ma być. przeczytaj recenzję