Edward Nożycoręki

Smutna baśń [8/10] |||

Gdy oglądałem jako nastolatek, nie podobał mi się. Już teraz właściwie nie pamiętam dlaczego – chyba nie przypasowała mi baśniowa konwencja i wynikająca z tego totalna umowność świata przedstawionego. Gdy obejrzałem teraz, po latach – uważam to za zaletę. Kontrasty pomiędzy formułą baśni a prawdziwym dramatem skrzywdzonego i niezrozumianego Edwarda oraz umownością i cukierkowością piekielnego przedmieścia a gotyckim motywem "potwora" stworzonego przez szalonego naukowca w strasznym domu na wzgórzu, który w rzeczywistości jest łagodny niczym baranek – są tym, co "robi" ten film. Proporcje pomiędzy dramatem, farsą a czarną komedią są znakomicie wyważone. To zdecydowanie jeden z lepszych filmów Burtona.

Bardzo fajny – Sposób w jaki pokazane jest tu społeczeństwo małego miasteczka to po prostu mistrzostwo. Wszystkie zachowania, zwyczaje i te pastelowe domki są rozbrajające. Sama historia, zasadniczo dość prosta, ale pokazana w bardzo niezwykły sposób. Tytułowy bohater to wyjątkowo interesująca postać, świetna rola Deppa.

Historia Edwarda jest bardzo zgrabnie wpleciona w życie całej społeczności. Lubię takie filmy gdzie w sumie przez większość czasu niewiele się dzieje, a mimo to nie można się nudzić.

kto wie czy to nie najlepsza rola Deppa a film dobry i smutny polecam

[10–]