Filmy agonia, strach

Młoda Amerykanka Alicia (Juno Temple) przylatuje do Chile na wakacje do swojej kuzynki Sary (Emily Browning). Wspólnie z miejscowymi przyjaciółmi udają się na wybrzeże, aby wypocząć w domku letniskowym nad wodą. Jednak jeszcze przed dotarciem na miejsce docelowe grupę na parę dni musi opuścić Sara, ponieważ ma pilną sprawę do załatwienia w mieście. Alicia, choć nie chce, musi jechać dalej bez kuzynki, z nieznanymi jej ludźmi. Po dotarciu na miejsce niechęć dziewczyny do towarzystwa jeszcze bardziej się pogłębia. Dodatkowo męczy ją bezsenność, przez co zaczyna odrywać się od rzeczywistości.

John Kramer i jego wspólniczka Amanda mszczą się na ludziach, którzy - udając lekarzy - obiecywali nowe życie.

Polański wciela się w postać Trelkovskiego, cichego i niepozornego urzędnika, którego szare życie wypełnia się strachem i grozą, kiedy wprowadza się do nowego mieszkania. Do narastającej paranoi przyczyniają się inni lokatorzy, którzy nie zrobią niczego, by pomóc mu opanować obsesję na tle tragicznego losu poprzedniej lokatorki. Czy lęki Trelkovskiego są istotnie uzasadnione czy też są po prostu wynikiem jego prawdopodobnego załamania nerwowego?

Doktor Stoner przyjeżdża na uniwersytet, by prosić swego kolegę o użyczenie mu asystenta na kilka tygodni. Ten po namowach zgadza się na to. Doktor wraca więc z Davidem, nowym asystentem. Już następnego dnia David zostaje zapoznany z pracą doktora. Od razu też dostaje serię zastrzyków, przeciwko toksynom węży tam trzymanych. Tylko, że zastrzyki powtarzane są codziennie. A David zaczyna czuć się coraz gorzej. I w tedy właśnie dowiaduje się, o prawdziwym charakterze badań doktora. Ale czy nie jest już za późno?

Maj 1946 roku. Po dziewięciu latach internowania, Antonin Artaud (Sami Frey), aktor, artysta, pisarz, ostatecznie opuszcza azyl psychiatryczny, by powrócić do Paryża do swojej rodziny. Jacques Prevel (Marc Barbé), młody poeta, podąża za Artaudem w wędrówce między domem zdrowia Ivry'ego i Saint Germain-des-Prés, jednocześnie dążąc do tego samego co on: poezji, narkotyków i absolutów. Prevel staje się uczniem i towarzyszem jego geniuszu, którego kroniki obserwują aż do jego śmierci, dwa lata później. W tym powojennym Paryżu, gdzie poznaje nędzę i cierpienie, Prevel dzieli swoje życie między dwie kobiety, Rolande (Valérie Jeannet) i Jany (Julie Jézéquel), jednocześnie przywiązując się do Antonina, którego był synem, przyjacielem.