Filmy alienacja, deszcz

W wyniku nieudanego eksperymentu napromieniowany naukowiec przemienia się w zielone monstrum.

Dwukrotnie nominowany do Oscara reżyser przedstawia wzruszającą historię uczucia, które latem 1965 roku zawładnęło sercami dwojga nastolatków. Zauroczeni sobą młodzi nie zważają na surowe zakazy rodziców i opiekunów, zawierają sekretny pakt i uciekają, by razem przeżyć największą przygodę życia w bezkresnej głuszy lasów Nowej Anglii. W rolach dorosłych, stojących na drodze do szczęścia młodziutkiego Romea i nieopierzonej Julii, wystąpiła aktorska śmietanka Hollywood: drwiący ze swojego wizerunku czołowego macho współczesnego kina Bruce Willis, zabawny jak nigdy dotąd dwukrotnie nominowany do Oscara Edward Norton, laureatki nagrody Akademii Tilda Swinton (Michael Clayton) i Frances McDormand (Fargo) powracające do komediowego repertuaru po szalonym sukcesie filmu braci Coen Tajne przez poufne, a także stali współpracownicy Andersona: Bill Murray (nominowany do Oscara za Między słowami) i Jason Schwartzman (Maria Antonina, Autostopem przez galaktykę).

Hongkong 1962. Para głównych bohaterów wynajmuje mieszkanie w tej samej kamienicy. Oboje czują się osamotnieni, ponieważ ich współmałżonkowie są ciągle nieobecni. Zaczynają spędzać ze sobą coraz więcej czasu. 'Spragnieni miłości' to zmysłowa opowieść o niespełnionym uczuciu i pożądaniu, którego nie można zaspokoić. [opis dystrybutora]

Niewielka ziemska posiadłość gdzieś na Nizinie Padańskiej, stary zagracony dom, a w nim niezwykła rodzina: ślepa matka i jej czworo dzieci - córka (Giulia) oraz trzech synów, z których jeden (Leone) jest upośledzony umysłowo, drugi (Alessandro) cierpi na epilepsję i tylko najstarszy (Augusto) jest dostatecznie normalny i przedsiębiorczy, żeby utrzymać całą rodzinę, prowadząc interesy w pobliskim miasteczku. Pod pozorami normalnego rodzinnego życia (rytuał wspólnych posiłków poprzedzonych modlitwą, wyprawy na cmentarz, gdzie znajduje się grób ojca) kłębią się wrogie instynkty, podłość i nienawiść, wybuchając od czasu do czasu gwałtownymi scenami. Ich prawdziwy sens nie dochodzi tylko do świadomości matki, potulnej bardziej z głupoty, niż dobroci. W głowie Alessandra rodzi się zbrodniczy plan "uzdrowienia" rodziny przez wyeliminowanie tych jej członków, którzy są jedynie ciężarem.

Trevor Rzeźnik nie zmrużył oka od roku. Zmęczenie znacznie pogarsza jego stan zdrowia. Gdy w warsztacie pojawia się nowy pracownik Ivan, Rzeźnik zaczyna czuć się przez niego obserwowany. Wkrótce nieświadomie doprowadza do wypadku, w którym jeden z kolegów traci rękę. Robotnicy żądają, by odszedł z pracy, co wywołuje u Trevora rosnące poczucie osaczenia. Co gorsza, ktoś w jego mieszkaniu zostawia zaszyfrowane wiadomości, a wszyscy zdają się być przekonani, że tajemniczy Ivan nigdy nie istniał. Czy to wszystko zmowa by doprowadzić Trevora do szaleństwa? A może to zmęczenie odebrało mu rozsądek?

Filmu "Do ciebie, człowieku" nie da się streścić ani opowiedzieć. Trzeba go obejrzeć. Zobaczyć staruszka poruszającego się za pomocą balkonika, który ciągnie za sobą skrępowanego smyczą psa. Zobaczyć, jak nikogo wokół to nie dziwi. Smutne? Tak. Komiczne? Bardzo. Takich scen jest wiele. Bo "Do ciebie, człowieku" jest specyficznym, brawurowo pomyślanym rejestrem przeróżnych stron ludzkiej egzystencji, ilustracją starego skandynawskiego przysłowia: „Człowiek jest radością dla drugiego człowieka, ale też może być źródłem bólu”. Burząc przyzwyczajenia widza, odchodząc od chronologii i spoglądania na rzeczywistość jako ciąg przyczyn prowadzących do określonych skutków Andersson uzyskał przejmujący efekt – wrażenie, że oglądamy własne życie, nad którym ktoś z uwagą się pochylił.

Film pokazuje trzy historie miłosne rozgrywające się na przestrzeni ostatnich stu lat, pokazując tym samym, jak zmieniały się obyczaje i emocjonalność mieszkańców Tajwanu. Każda ma odrębną estetykę i nastrój, jednakże razem tworzą doskonały film. Akcja pierwszej rozgrywa się w latach 60-tych XX wieku, panuje w niej delikatna harmonia. Ostatnia nowela dzieje się współcześnie i opowiada o skomplikowanym trójkącie miłosnym. Środkowa nowela jest małym arcydziełem. Romans dyplomaty i kurtyzany z początku XX wieku opowiedziany jest w stylistyce kina niemego.

Młody ksiądz, mający przed sobą marne perspektywy, gdyż jest poważnie chory, przybywa do małego miasteczka, by objąć urząd proboszcza w skromnej parafii. Chce pomagać okolicznym mieszkańcom, niosąc im Słowo Boże. Szybko orientuję się jednak, iż parafianie nie darzą go zbytnią sympatią, nie za bardzo chcą się u niego spowiadać, ani nie mają do niego należytego szacunku. Ksiądz jest załamany takim obrotem sprawy. Dopiero rozmowy z przyjacielem, wikarym z sąsiedniego miasta, oraz zapisywane w osobistym dzienniku przemyślenia, dają mu siłę do działania...

Nastoletni Robin i Danny piją alkohol nad rzeką. Na skutek bezmyślnego zakładu między nimi Danny tonie. Społeczność miasteczka obwinia Robina o spowodowanie śmierci przyjaciela. Chłopak nie mogąc znieść presji, ucieka z domu. Powraca do miasteczka i w akcie agresji rzuca w okna kamieniami...