Filmy alkohol, próba

Obraz ukazuje historię kobiecej kapeli rockowej The Runaways. Grupa powstała z inicjatywy perkusistki Sandy West i gitarzystek Joan Jett oraz Lity Ford w roku 1975. Wokalistką została Currie. Wkrótce muzykalnymi dziewczętami zainteresował się menedżer Kim Fowley, który wylansował zespół bazując na niezwykłym jak na owe czasu wizerunku rockmanek odzianych w bieliznę i skórę. W krótkiej lecz burzliwej karierze panie z The Runaways doczekały się przebojów takich, jak "Cherry Bomb", "Queens of Noise" czy "Born to Be Bad". Zespół zakończył działalność w roku 1979. Cheri Currie dołączyła do zespołu gdy miała zaledwie 15 lat - tyle samo, co dziś Dakota Fanning. Wokalistka eksperymentowała z narkotykami i nie stroniła od zakrapianych imprez.

Ekranizacja filozoficzno-erotycznej powieści Witolda Gombrowicza. Okupowana Polska, rok 1943. Fryderyk, reżyser, i Witold, pisarz, wyruszają do majątku Hipolita, znajomego Witolda. W spokojnej atmosferze prowincji, gdzie niemal udaje się zapomnieć o trwającej wojnie, mężczyźni zaczynają toczyć tajemniczą, dwuznaczną grę. Manipulują ludźmi ze swego otoczenia, rozkoszując się obserwowaniem ich reakcji. Nie wszystko jednak da się przewidzieć.

Teatr "The Burlesque Lounge" ma już czasy świetności za sobą. Tess (Cher), była tancerka, a obecnie właścicielka, walczy wszystkimi siłami o utrzymanie teatru. Jednak problemy finansowe i artystyczne oraz problemy osobiste załogi, wydaje się, że nieuchronnie prowadzą do końca teatru. Ali (Christina Aguilera) to dziewczyna z małego miasteczka w Iowa, która przybywa do Los Angeles i przypadkiem zatrudnia się u Tess jako kelnerka. Wkrótce Ali zdobywa przyjaciół, wrogów, a także uczucie Jacka (Cam Gigandet). Wspierana przez przyjaciół spełnia swoje marzenie i staje na scenie, aby potem dzięki wspaniałemu głosowi, stać się największą atrakcją rewii.

Historia, która demaskuje spisek znanych niemieckich instytucji i oddziałów rządowych, które zatuszowały zbrodnie nazistów w czasie II wojny światowej.

Racjonalny, wymagający i opanowany reżyser teatralny, Henrik Vogler, często pozostaje po próbie aby rozmyślać i planować. W tym dniu Anna wraca rzekomo szukając bransoletki. Jest główną postacią w nowej produkcji Stindberga "A Dream Play". Mówi o swojej nienawiść do matki, teraz nieżyjącej, aktorce alkoholiczce, która była gwiazdą Voglera i jego kochanką. Nasz bohater wpada w zadumę, pamiętając dzień, gdy matka Anny, Rakel, pod koniec życia, po próbie przyszła błagać go, aby przyszedł do jej mieszkania...

Do kraju wraca sławny śpiewak Vinconti, który ostatnie siedemnaście lat spędził poza granicami kraju. O jego powrocie dowiaduje się Mira Stella, gwiazda polskiej rewii, niegdyś wielka miłość artysty, którego to uczucia owocem jest Lili – dziecko, o którym ojciec nic nie wie. W tym czasie młody reporter „Dzwonka Wieczornego”, Jerzy Murski, próbuje przeprowadzić wywiad z panią Stellą, lecz zainteresowanie swe dość szybko przenosi na jej córkę.

Łodzianin Adaś Miałczyński - krytyk literacki, dawniej próbujący swych sił w poezji - marzy o wielkiej miłości. Na czyimś ślubie zwraca na siebie uwagę atrakcyjnej blondynki, która okazuje się być Gosią (w pierwszej chwili nie rozpoznał jej) - jego znajomą sprzed wielu lat, kiedy oboje studiowali. Spędzili wówczas razem jedną noc, podczas której nic pomiędzy nimi nie zaszło... i na tym się skończyło. Czas ich rozdzielił, lecz teraz wystarczyła krótka wymiana spojrzeń, by zakochali się w sobie bez pamięci. Adaś będzie od tej pory spędzać "pół życia" w pociągach relacji Łódź-Wrocław (gdzie mieszka Gosia) i powrotnej. Gosia została nauczycielką. Pięć lat temu rozwiodła się z mężem. Po rozwodzie jest również Adaś. Oboje mieszkają z byłymi współmałżonkami i już prawie dorosłymi dziećmi: ona z córką, on z synem. Nocą, nad Odrą, Gosia i Adaś kochają się po raz pierwszy. Potem w łóżku wyznają sobie miłość, na której już wkrótce cieniem położą się ich cechy charakteru - jego obsesja na punkcie czasu i punktualności ("wariuje", gdy Gosia nie telefonuje o umówionej porze lub spóźnia się na spotkanie) oraz chorobliwa zazdrość, idąca w parze z kompleksem na punkcie własnej sprawności seksualnej; natomiast u niej pociąg do alkoholu. Ich związek, oparty na zasadzie przyciągania się przeciwieństw (ona jest ekstrawertyczką ze skłonnościami do nimfomanii, on - introwertykiem) to pasmo erotycznych rozkoszy, ale i cierpień, spowodowanych okresowymi stanami wzajemnej niepewności co do uczuć drugiej strony oraz częstymi rozstaniami. Wahadło wychyla się to w jedną, to w drugą stronę: między kochankami dochodzi do kłótni, awantur, a nawet rękoczynów, a potem znów oboje idą do łóżka i są mniej lub bardziej szczęśliwi. Największym utrapieniem będzie dla obojga długa rozłąka po wyjeździe Adasia na stypendium do USA. W szalejącej z tęsknoty Gosi, a zwłaszcza w odchodzącym od zmysłów stypendyście wyzwoli ona "zastępcze" reakcje i zachowania seksualne, o które wcześniej by siebie nie podejrzewali. Czy ich miłość wytrzyma tę próbę?

Rahul jest reżyserem. Właśnie przygotowuje nowe przedstawienie teatralno-muzyczne. Ma to być opowieść o miłości, choć on sam nie wierzy w głębokie uczucie. Jest to dla niego tylko powód do żartów, nie wyobraża sobie życia z jedną kobietą. Gdy jedna z jego tancerek ulega kontuzji i nie może tańczyć, musi znaleźć kogoś na jej miejsce. Proponuje występ przypadkowo spotkanej Pooji. Pod wpływem jej romantyzmu i charakteru, Rahul powoli zmienia pogląd na temat miłości. Zdaje sobie sprawę, że zaczyna czuć do nowej tancerki coś więcej niż sympatię.

Arnolfini: pod tą skromną nazwą kryje się laboratorium badawcze - i jego obsługa - do wynajęcia. W ten sposób, prowadząc badania na zlecenie, Uniwersytet St. Dunstan, chce zarobić trochę pieniędzy. Gdyby jeszcze nie umieścili w tym przybytku osób sprawiających wrażenie, że nie nadają się kompletnie do poważnych badań naukowych...

Maj 1946 roku. Po dziewięciu latach internowania, Antonin Artaud (Sami Frey), aktor, artysta, pisarz, ostatecznie opuszcza azyl psychiatryczny, by powrócić do Paryża do swojej rodziny. Jacques Prevel (Marc Barbé), młody poeta, podąża za Artaudem w wędrówce między domem zdrowia Ivry'ego i Saint Germain-des-Prés, jednocześnie dążąc do tego samego co on: poezji, narkotyków i absolutów. Prevel staje się uczniem i towarzyszem jego geniuszu, którego kroniki obserwują aż do jego śmierci, dwa lata później. W tym powojennym Paryżu, gdzie poznaje nędzę i cierpienie, Prevel dzieli swoje życie między dwie kobiety, Rolande (Valérie Jeannet) i Jany (Julie Jézéquel), jednocześnie przywiązując się do Antonina, którego był synem, przyjacielem.