Filmy 1948

Historia oświecona czasem snem, czasem rzeczywistością. François (François Périer), młody nauczyciel w prowincjonalnym college'u, kocha Colette (Colette Richard), córkę dyrektora. Jego kolega Robert Turlot (Louis Salou), który chce umrzeć, ma pamiętnik, w którym pokazuje swoje szczęście Colette...

Młody pilot cywilny, Martin (André Le Gall), stara się o przyjęcie do Ecole Militaire de Salon. Jego wyższość wobec towarzyszy przyniosła mu wielu wrogów. Wydaje się jednak, że ma wszelkie zadatki na przyszłego mistrza. Ale wypadek, który przydarzył się jednemu z jego szefów, za który jest odpowiedzialny, grozi zrujnowaniem jego kariery na zawsze. Martin straciłby jednocześnie miłość Estelle (Huguette Ferly), swojej narzeczonej, gdyby jego oskarżyciel nie przyznał się, że oskarżył go w ten sposób, próbując ukraść mu serce jego dziewczyny.

Podczas przyjęcia kawalerów u François Bachelina (Charles Vanel) dzwoni telefon, a on odbiera. Na drugim końcu linii młoda kobieta Lucienne (Micheline Francey) prosi o rozmowę z pewnym Jean-Louisem, którego nie zna. Ale ponieważ jest podchmielony, żartobliwie odpowiada, że ​​Jean-Louis opuścił Francję, dając jej do zrozumienia, że ​​ją porzucił. Następnego dnia w kanale zostaje znalezione ciało Lucienne. Słysząc tę ​​wiadomość, François Bachelin odczuwa wyrzuty sumienia, obłudnie podburzony przez René Dufleuve'a (Pierre Larquey) i pogrąża się w alkoholu. Kilka miesięcy później François Bachelin spotkał jednego ze swoich przyjaciół, Raoula Le Hardouina (Pierre Stéphen), który powiedział mu, że był kochankiem Lucienne i opuścił ją, obiecując, że ją poślubi. François Bachelin dowiaduje się również, że Lucienne znała Raoula pod pseudonimem Jean-Louis Ramel, że była matką małej dziewczynki i to dzięki Raoulowi dostała jego numer telefonu. François postanawia zaopiekować się małą dziewczynką, a następnie ją adoptować.

Stanislas Octave Seminario, znany jako „SOS” (Paul Meurisse), wraca z Afryki, by odnaleźć rodzinę Pescara: Gérarda Pescarę (Pierre Renoir), biznesmena na czele firmy farmaceutycznej, jego syna Charlesa (Gilbert Gil) i córkę Muriel (Micheline Francey). Obecnie jest zaręczona z młodym farmaceutą Paulem Wantzem (Pierre-Louis). Gérard Pescara od roku otrzymuje anonim za anonimem, a atmosfera w domu staje się coraz cięższa. W atmosferze napięcia i ciszy, gdzie wszyscy milczą o tym, co wiedzą i starają się dowiedzieć, SOS poprowadzi śledztwo. To właśnie w Vimy, w ruinach północnej Francji, bez wątpienia znajduje się serce spisku i jego rozwiązanie.

Tord-cou (Michel Simon), mer wioski, jest wdowcem i mieszka ze swoją córką Lucie (Madeleine Suffel) i zięciem, Louisem, znanym jako Carcass (Lucien Coëdel), który go nienawidzi. Śmierć jego brata, po którym dziedziczy dużą sumę, zakłóci jego życie. Kupuje dom i ziemię, ale przede wszystkim poślubia Thérésę (Michèle Martin), córkę Casimira (Louis Seigner), bardzo bezczelnego, który chce tylko jej pieniędzy. Potem przychodzi śmierć Lucie (Madeleine Suffel), co sprawia, że Carcass zostaje wdowcem i jest bardzo zainteresowany Thérésą...

W braku powodzenia i zaufania do swojej pracy, Franz Schubert (Tino Rossi) wybiera się na kilkutygodniową samotną wycieczkę w góry Austrii, aby znaleźć inspirację. Podążając za strumieniem, spotyka ziemskiego młynarza i jego śliczną dwudziestoletnią córkę. Zakochany w niej od pierwszego wejrzenia, zgadza się przedłużyć pobyt w ich skromnym domu i stara się uwieść ją swoimi piosenkami.

W dużym budynku popełniono przestępstwo. Wszystko wskazuje na młodego lokatora, który mieszka tam z matką i siostrą i który dziwnie znika. Młoda dziewczyna niezdarnie broni brata i potwierdza podejrzenia policji. Z drugiej strony mleczarz Blache (Fernand Ledoux) dobroduszny, nawiązuje kontakt z Denise (Renée Faure). Ona uważa, że ​​jego zachowanie jest dziwne: a jeśli to on był zabójcą?

Henri (Claude Dauphin), zasadniczo uczciwy facet, zgadza się pracować dla gangu włamywaczy, aby zemścić się na Fournier-Salville (Félix Oudart), bogatym biznesmenie, który kiedyś go zrujnował. Jego rolą będzie zostanie majordomusem Fourniera-Saville'a, jednocześnie informując włamywaczy, aby ułatwić im pracę. W domu wykonuje swoją pracę tak dobrze i stylowo, że staje się niezastąpiony. Co więcej, Ève (Marcelle Derrien), kapryśna córka biznesmena, nie pozostaje niewrażliwa na jego wdzięki.

Clarence Holbane (Isa Miranda), femme fatale bez grosza przy duszy, spotyka Claude'a Largeta (Raymond Rouleau), eleganckiego oszusta. Proponuje jej współpracę. Ich pierwszą ofiarą jest Maxime Delcroix (André Luguet), multimilioner i francusko-amerykański odkrywca, od którego wyłudzą dużą sumę, dokonując kradzieży klejnotów. Po tym pierwszym oszustwie Clarence pozwala, by Maxime Delcroix o nią zabiegał i upewnia się, że spędzi noc w jego wiejskim domu. Tymczasem Claude Larget włamał się do domu Maxime'a, aby ukraść plan cmentarza słoni.

1 kwietnia to dzień żartów, nawet w radiu. Koledzy dobrze się bawią, ale korespondent Germain (Henri Bosc), zostaje zamordowany. Tego samego dnia porwany zostaje reżyser Albert. Francis (Francis Blanche) i Pierre (Pierre Cour), najwięksi dowcipnisie w radiu, postanawiają prowadzić śledztwo z Louise (Louise Carletti), podczas gdy wszyscy zostają wezwani na komisariat policji, aby wyjaśnić tę sprawę.