Filmy 1950

Hollywoodzki aktor, reżyser i producent Robert Montgomery w każdym programie prezentuje jedną gwiazdę filmową, zwykle przeprowadzając z nią wywiad, a czasem pojawiając się w roli aktora.

Biuro Rzeczy Znalezionych „Temple de la Distraction". Film opowiada historię czterech z najbardziej niespodziewanych obiektów w tym biurze: 1. "Une statuette d'Osiris" - Statua egipskiego boga Ozyrysa została podarowana Florence przez Philippe. Po latach spotkali się ponownie i pewnego wieczoru przypomnieli sobie swoją dawną miłość. Jednak duma nie pozwalała im przyznać, że wciąż się kochają i że ponieśli życiową porażkę. 2. "Le violon" - Pechowy policjant osobiście przyniósł te skrzypce. Dostał je w prezencie od kupca, którego podziwiał, podczas gdy w jego serce zawładnął uliczny śpiewak. 3. "Une couronne mortuaire" - Wieniec pogrzebowy symbolizuje dziwną przygodę, jaka przydarzyła się Jean-Pierre'owi, synowi z dobrej rodziny, którego służący Armand podał za zmarłego, aby się pozbyć Suzy, jego niezdarnej i hałaśliwej kochanki. 4. "Une cravate de fourrure" - Ten rekwizyt został wykorzystany przez szaleńca, który uciekł z zakładu psychiatrycznego, w którym zamknęła go jego rodzina. Miał służyć do uduszenia zbyt pewnej siebie i bezbronnej młodej dziewczyny.

Oparta na faktach historia Agnes Newton Keith, więźniarki kilkunastu japońskich obozów wojennych. Zmagając się z trudnościami życia w obozach Agnes, od roku 1941 do zakończenia II Wojny Światowej opiekuje się swoim nieletnim synem.

W powojennej Wielkiej Brytanii, Judith, artystka rozstaje się z młodym lekarzem, gdy jej chłopak, Bill Brennan, powraca z wojny. Kiedy kobieta zachodzi w ciążę, biorą ślub, ale małżonek znika. Judith szuka pomocy u porzuconego lekarza. Gdy zostaje stwierdzone, że jej mąż nie żyje, wychodzi za mąż ponownie...

Mały David Gordon (Tommy Ivo) mieszka w dżungli ze swoimi rodzicami Ruth (Marjorie Lord) i Paulem (Donald Woods). Kiedy pewnego dnia chłopiec zostaje porwany przez dwóch poszukiwaczy przygód, szukających starożytnego skarbu ukrytego gdzieś w cieniu czynnego wulkanu, na ratunek przybywa Bomba (Johnny Sheffield).

Don McNeil miał bardzo udany poranny program radiowy od 1933 do 1968. Była to próba przeniesienia go do nocnej telewizji.

Spektakl rozrywkowy z lat 50., a gospodarzem był Ken Murray i zapraszał różne gwiazdy.

Peter Lind Hayes i Mary Healy grają siebie na planie przypominającym ich własny dom, a każdy odcinek zawiera gościnną gwiazdę.

Co tydzień niczego niepodejrzewający się celebryta lub celebrytka jest zwabiona jakimś podstępem do miejsca w pobliżu studia.

Zwariowany na punkcie golfa autor tekstów nie potrafi się skupić do stworzenia przebojowego musicalu.