Filmy 1950

Pan Jacquelin (Pierre Larquey), dyrektor szkoły Saint-Loup, żegna się z dziećmi. Placówka będzie musiała zostać zamknięta z powodu braku pieniędzy. Wykorzystuje wakacje, by zaprosić swoich byłych uczniów, którzy jedenaście lat po maturze zdali egzamin, by przyjechali i mu pomogli. Wśród nich znajduje się trzech niegdyś nierozłącznych przyjaciół Saint-Loup: Paul Forestier (Serge Reggiani), ksiądz, Jean Laclaux (Bernard Blier), bankier i Charles Merlin (François Périer), obieżyświat.

Po zwolnieniu księgowy firmy ubezpieczeniowej ma za zadanie przywrócić smak życia klientce, która twierdzi, że chce popełnić samobójstwo. Zabawia młodą damę swoimi piosenkami pod zirytowanym wzrokiem siostrzenicy szefa, która nadzoruje operację. Odkrywa, że ​​samobójstwo nie nastąpi, ale jest to upragniony bonus. Dramat rozgrywa się na Lazurowym Wybrzeżu, na wyspie, na której księgowy przyjmuje fałszywie utopioną kobietę. Z gratulacjami od szefa zostaje kierownikiem działu i ma teraz pod swoim dowództwem zakochaną wbrew sobie siostrzenicę szefa.

W czasach kolonizacji Laurentian, skąpiec Séraphin Poudrier (Hector Charland) wywierał uciskający wpływ na osadników Pays-d'en-Haut. Jednakże doświadczył szeregu niepowodzeń. Interwencja księdza Labelle'a (Eddy Tremblay) uniemożliwia mu wygnanie Alexisa (Guy Provost) z jego nowego obozu. Po zgubieniu pierścionków zastawionych przez pannę Angelique (Antoinette Giroux) musi jej zapłacić 500 dolarów. Indianin z plemienia Wabo wrzuca go do wody i żąda nagrody za jego wyciągnięcie. Na koniec jego siostra Délima (Jeannette Teasdale) przychodzi, by odebrać swoją część spadku...

Amalfi, 1703. Robert Guiscard, przywódca Normanów - po tym, jak pomógł doży Stefano w przepędzeniu Longobardów - przejmuje miasto i zabija go, biorąc do niewoli jego syna Mauro. Patriotom z Amalfi udaje się uwolnić chłopca i bezpiecznie zabrać go do Salerno z rodziną. Mijają lata. Następcą Roberta Guiscarda został jego syn Ruggero. Mauro, już dorosły, odwiedza starego przyjaciela swojego ojca: w ten sposób dowiaduje się o swoim szlacheckim pochodzeniu i przyjmuje zaproszenie, aby poprowadzić patriotów Amalfi do wyzwolenia miasta.

Maurice Vallier, zwany „Ma Pomme”, jest pogodnym mężczyzną, który doskonale zdaje sobie sprawę, że pieniądze szczęścia nie dają, a dla którego najważniejsza jest wolność. Dlatego został włóczęgą i nigdy nie żałował swojego wyboru życiowego. Wszystko idzie gładko aż do dnia, w którym odziedzicza ogromną sumę pieniędzy. Początkowo odmawia, ale zmienia zdanie, gdy uświadamia sobie, że dzięki odziedziczonemu dorobkowi może pomagać innym. Jeszcze bardziej kuszący jest fakt, że musi podzielić się dużą sumą pieniędzy z uroczą stewardesą. Jednak gdy uznał, że zrobił już wystarczająco dużo dobrego, oddaje resztę pieniędzy i wraca do swojego dawnego stylu życia...

Arnal (Jean Debucourt), nazywany „Doradcą”, jest głową rodziny, którego mieszkańcy wioski Cevennes darzą wielkim szacunkiem. Teraz dostojny mężczyzna, który jest szanowanym arbitrem lokalnych sporów, adoptował Clémence (Claudine Dupuis), głuchoniemą dziewczynę. W dniu, w którym Maurice (Jean-Marc Lambert), syn Arnala, rozpoczyna romans ze swoją przyrodnią siostrą, zaczynają się kłopoty...

W Paryżu lat dwudziestych młoda piosenkarka Caprice (Suzy Delair) przeżywa karierę tak szybką, jak nieoczekiwaną. Walczy między swoimi zdezorientowanymi uczuciami do Jeffa (Henri Guisol), młodego kompozytora, a oburzeniem cenzury. Pan Gambier znany jako „Bagnolet” (Louis Jouvet), anarchistyczny fotograf, życzliwie obserwuje przygody młodej kobiety, która stała się „Lady Paname” i w obliczu braku moralności sprawi, że miłość zatriumfuje.

Kierownik firmy ma bardzo nietypowy pomysł: prosi swoich pracowników, aby podszywali się pod gangsterów i napadli na bank, a następnie zwrócili skradzione pieniądze i zabrali nagrodę. Jednak sprawy nie idą zgodnie z planem i fałszywi złodzieje zostają okradzeni. Nie mają innego wyjścia, jak zamienić się w detektywów-amatorów, aby móc spłacić skradzione pieniądze.

Tajemniczy Le Furet wysyła listy do prefekta policji, wskazując datę popełnienia przestępstwa w jednej z różnych dzielnic Paryża. Przekonani, że ​​jest szaleńcem, policja początkowo nie traktuje go poważnie. Po sześciu przestępstwach i każdorazowym aresztowaniu krewnych ofiar policja w końcu rozpoczyna polowanie na "Fretkę".

W 1855 roku kompozytor Jacques Offenbach (Pierre Fresnay) zatrudnił w otwartej właśnie przez siebie sali Bouffes-Parisiens nieznaną 22-letnią śpiewaczkę Hortense Schneider (Yvonne Printemps) do jednoaktowej operetki opartej na bretońskiej legendzie Le Violineux. Ona uwodzi cały Paryż. Sam Jacques Offenbach wcale nie pozostaje obojętny na jego urok.