Filmy 1965

Pierwsza połowa XIX wieku. Isabelle i Henri są w sobie zakochani. Nocą opuszczają Paryż i udają się poza obręb miasta. W czasie podróży spotykają Anglika, który następne staje się ich sąsiadem w Beauvais. Romantyczny wieczór zostaje zaprzepaszczony także przez garnizon wojskowy, który urządza sobie popijawę.

Film przedstawia poszukiwania przez polskie władze bezpieczeństwa, już po zakończeniu działań wojennych, zbrodniarza wojennego – szefa warszawskiego Gestapo, doktora von Kniprode.

Profesor Frogg oczekuje wylądowania na ziemi przybyszów z innej planety, ale ginie porażony prądem. Okazuje się, że słyszane z Kosmosu głosy były w rzeczywistości myślami profesora.

Dochodzi do nieoczekiwanego spotkania dwóch chłopców: bogatego i biednego. Między nimi brak jest kontaktu fizycznego, ponieważ bogaty chłopiec zamknięty jest w swoim domu niczym w twierdzy. Mimo to nawiązują osobliwy dialog i swoistą grę. Ta krótka przypowieść indyjskiego mistrza kina budzi pytania o istotę szczęścia.

Dramatyczna opowieść z czasów okupacji. Gestapo dokonuje rewizji w jednym z mieszkań warszawskich.

Stworzony z przymrużeniem oka i z czasem ironicznym komentarzem montaż kronik z lat 40., 50. i początku 60. Dokument otwiera powrót warszawiaków po wojnie – ludzie w szmatach przechodzą wśród ruin. Z czasem w miasto wstępuje życie. „Lata 50. to nieustanne otwarcia” – linia tramwajowa, lokal rozrywkowy w Hotelu Polonia. Organizowane są pierwsze pokazy mody, konkursy fryzjerskie. Do Warszawy docierają wieści o modzie i trendach z Europy Zachodniej. Na razie można głównie o nich przeczytać – kolejki ustawiają się po kolejne numery magazynu „Dookoła świata”, który donosi o nowych stylach w jazzie, życiu gwiazd i sposobach krochmalenia modnych halek. Warszawianki mają swój „maison ciuch”, czyli bazar Różyckiego, na którym spotykają się kobiety, żeby nadążyć za modą. Na kawę chodzą – „oczywiście z ekspresu i mocną. Tu dają podwójną, czyli z podwójną porcją... wody".

Opowieść o plażowych przepychankach i walce o miejsce na piasku.

Trwa licytacja rzeczy znalezionych w warszawskich autobusach i tramwajach: parasolek, ale są też torby i walizki z ubraniami, damskie torebki, a nawet zegarki. Oglądamy tłum warszawiaków zgromadzony w niewielkiej Sali. Mała przestrzeń podnosi jeszcze temperaturę sytuacji. Oglądamy różne zachowania i reakcje uczestników. Niektórzy podchodzą do tego z dystansem i traktują bardziej jako ciekawe doświadczenie, inni się kłócą i krzyczą. Dla Mariana Marzyńskiego licytacja jest pretekstem do pokazania galerii osobowości z bardzo różnych grup społecznych: żartownisiów, cwaniaków czy awanturników. „Podzieliliby się, każdy by wziął po jednej rzeczy i poszedł do domu” – słyszymy z offu jednego z uczestników licytacji.

W ponurym królestwie panuje okrutny władca. Wykonujący jego wyroki nadworny kat zaprzyjaźnia się z małą dziewczynką o imieniu Katarzyna. Razem sprzeciwiają się rządom tyrana.

Dokument Stanisława Kokesza analizuje, jak barwy z otoczenia wpływają na nasze samopoczucie i produktywność w czasie pracy.