Filmy 1969

Franco (Antonio Salines) jest włoskim dziennikarzem i zostaje aresztowany w Wenezueli przez wojsko pod zarzutem bycia rewolucjonistą. Bity i poddawany surowym przesłuchaniom dziennikarz zaprzecza jakimkolwiek powiązaniom z organizacjami partyzanckimi, choć twierdzi, że uznaje za właściwe postępowanie tych, którzy sprzeciwiają się władzy. W efekcie zostaje wtrącony do więzienia. Do jego celi trafia również fotograf oraz partyzant. Wspólne cierpienia oraz rozmowy jednoczą trójkę więźniów i czynią ich przyjaciółmi

Dwie przyjaciółki, Helga (Maritza Massa), stewardessa i Lydia (Christine Aurel), modelka, mieszkają w tym samym mieszkaniu, w którym dzielą czynsz. Widzą się tylko podczas przylotów Helgi. Pewnego dnia Lidia ogłasza Heldze, że znajomy fotograf, podał jej adres modnego kabaretu, gdzie szybko się wzbogaci. Podejrzliwa Helga odmawia towarzyszenia swojej przyjaciółce do tej świątyni występków. Jo Sycylijczyk, właściciel kabaretu, zabiera Lydię na paradę dziewcząt w strojach kąpielowych. Szef chce, żeby została trenerką dziewczyn. Ona odmawia. Dzięki Heldze policja przyjrzy się bliżej nagannym działaniom kierownika.

Nick Warfield (John Richardson) prowadzi łódź motorową. Podróżuje po Morzu Śródziemnym. Jego motorówka ulega awarii. Ratuje go Jacqueline Monnard (Anita Ekberg), z powodu której doprowadza do bójki w barze, a następnie ląduje do więzienia.

W Petersburgu, 17 października 1896 roku, odbywa się premiera „Mewy”. Pochodzący z Moskwy Antoni Czechow (Nikolai Grinko), jego siostra Masza i brat Aleksander idą na stację kolejową. Lika Mizinova (Marina Vlady), przybywa z Paryża po długiej nieobecności. Czekają na pociąg. Czechow przeżywa na nowo historię swojej nieudanej miłości do Liki, która była dla niego natchnieniem do „Mewy” ...

Jak się uczymy? Co wiemy? Patricia (Juliet Berto) i Émile (Jean-Pierre Léaud), spotykają się w studio dźwiękowym, aby omówić naukę i drogę do rewolucji. Sceny buntu studenckiego w Paryżu, wojny w Wietnamie i innych wydarzeń z końca lat 60. wraz z plakatami, zdjęciami i rysunkami są tłem dla ich słów. Oprócz rozważań dwóch postaci, przedstawiona jest ścieżka dźwiękowa zawierająca narrację, muzykę, klipy informacyjne i hałas. Efektem jest montaż, medytacja, refleksja nad pomysłami oraz sposób mieszania słów i obrazów.

Włoski dziennikarz rozpoczyna prywatne śledztwo, aby odkryć przyczynę śmierci swojego amerykańskiego przyjaciela, który ginie w tajemniczym wypadku samochodowym.

Słodka Susanna (Teri Tordai) nadal podróżuje po kraju ze swoją małą grupą aktorów. Na zamku w Alzacji grupa żołnierzy Napoleona aresztuje Ferdynanda, jednego z członków jej grupki, gdyż pomyłkowo biorą go za zbuntowanego Freiherra von Ambrasa, przeciwnika Napoleona. W ten sposób Susanna trafia do Paryża, gdzie pośród licznych przygód m.in ratuje z opresji samego Napoleona oraz uniemożliwia realizację kilku intryg dworskich.

Jean-Louis (Roger Pierre), mechanik samochodowy i kobieciarz prosi swojego przyjaciela i szefa, aby na pewien czas odwrócili role. Musi pokazać swojemu bratu, który przybywa z Ameryki Południowej, że jest szefem, ale także mężem żony ... przyjaciela.

Franco (Franco Franchi) i Ciccio (Ciccio Ingrassia) Chiappalone są kuzynami. Jednak w życiu są zaciekłymi przeciwnikami, ponieważ Franco jest złodziejem, a Ciccio policjantem. W trakcie pogoni za Franco po dachach domów obydwaj wpadają przez rozbity świetlik do mieszkania, gdzie popełniono morderstwo. Ich zdjęcia zrobione przez automatyczny mechanizm w aparacie fotograficznym ustawionym przez ofiarę trafia do gazet, które traktują ich jako podejrzanych o morderstwo. Teraz będą musieli połączyć siły, aby udowodnić swoją niewinność.