Filmy 1975

Pracownik lotniska zamienia paczkę z narkotykami na sodę oczyszczoną i ucieka do Barcelony. Handlarze narkotyków ruszają za nim w pościg.

Piero Spazin (George Ardisson) jest oszustem, który po spotykaniu swojego przyjaciela Luigiego Betona (Daniele Vargas), również oszusta, namawia go do organizacji nowego przekrętu. Obydwaj angażują się w przedsięwzięcie, jednocześnie próbując oszukać siebie nawzajem. Angela (Ilona Staller), rzekomo naiwna pracownica narzeczonej Piera, Augusty (Anna Maria Pescatori), przypadkowo zostaje wplątana w ich plan i zgadza się towarzyszyć im w podróży. Jednak dołączenie do grupy Susy (Orchidea De Santis), kolejnej oszustki zaczyna jeszcze bardziej komplikować sytuację.

W Apeninach Emiliańskich w 1944 roku trzech faszystów zatrzymuje poobijany autobus, wiozący oprócz kierowcy kilka kobiet, dwóch mężczyzn i biednego studenta imieniem Atos. Fanatyczni faszyści kolaborujący z Niemcami uważają wszystkich niefaszystowskich Włochów za zdrajców.

W Paryżu, opuszczając hotel Royal, Franck Canello (Roger Hanin), przywódca gangu, zostaje ostrzelany przez mężczyzn z konkurencyjnego gangu Nantais. Poważnie ranny, został zabrany do instytutu poliklinikowego, w którym doktor Didier Dancourt (Louis Velle) pracuje jako chirurg. Dr Dancourt natychmiast go zoperował i uratował mu życie. Wyzdrowiały wdzięczny Canello za wszelką cenę chce wyrazić swoją wdzięczność swojemu wybawicielowi. W swojej sali szpitalnej Canello jest świadkiem sceny z udziałem Lydii Valentin (Juliette Mills), narzeczonej doktora Dancourta. Lydia jest piękną kobietą, ale ma odrażającą i niemożliwą osobowość: zaborczą, autorytarną, snobistyczną, cenną i egocentryczną, co czyni życie Didiera niemożliwym. Canello widzi w tej scenie przedmiot swojej wdzięczności: zabicie Lydii... Didier dowiaduje się, że Canello dał zawodowemu zabójcy kontrakt na zabicie Lydii i że uważa to za wypadek. Didier biegnie za narzeczoną, aby zapobiec morderstwu...

Osiemnastoletnia Patrizia (Patrizia Gori) zaraz po zakończeniu roku szkolnego, na zaproszenie babci wraca do kraju. Szybko odnajduje przyjaciół z dzieciństwa. Bez wiedzy właściciela, notariusza, organizują klub towarzyski w jego szopie. Ten próbuje się ich pozbyć, gdyż chce ją zburzyć, a działkę sprzedać. Dziewczyna i jej trzy przyjaciółki, poinstruowane przez prostytutkę Marilenę (Gabriella Giorgelli) uwodzą sprzedawcę tytoniu, fotografa i rzeźnika, trzech członków rady miejskiej. Dzięki temu zyskują dowody na łamanie prawa przez perfidnego notariusza i jego brata adwokata.

Rodzina squatterów mieszka na wyspie na Sekwanie. Pomimo interwencji policji odmawiają opuszczenia wyspy. Młoda kobieta i policjant zostają zabici. Ojciec ucieka z córką. Docierają do Honfleur i udaje im się dostać na statek.

Rodzina Corsini sprawia wrażenie zżytej, o czym świadczy pośpiech z jakim jej członkowie przybywają do szpitala, gdy Marco, najstarszy z czworga dzieci, trafia do szpitala po wypadku samochodowym. W rzeczywistości jednak trapi ją wiele problemów, a każdy z jej członków żyje w swoim własnym banalnym świecie.

60-letni Guido (Alain Cuny) przeżywa kryzys życiowy po odejściu żony. Próby jej odzyskania przeradzają się w poszukiwania odpowiedzi na pytanie "kim jestem?" i w konfrontację z pytaniem o sens życia...

Mirna (Erna Schurer) porzuca bez powodu swojego chłopaka Lucę (Luis La Torre). Jednak szybko znajduje pocieszenie w ramionach dwóch modelek, Stefanii (Lorenza Guerrieri) i Claudii (Monica Strebel). Nagle Stefania w tajemniczy sposób znika. Stało się to tuż po tym, jak dała się sfotografować się podczas ostrego seksu z Lucą.

Andreas Zumsee jest prowincjonalnym młodzieńcem przybywającym do Berlina. Tu próbuje zostać uznanym dziennikarzem, ale dopiero romans z żoną wpływowego bankiera otwiera przed nim drogę do upragnionej kariery. Niestety taka droga do sławy ma swoje mankamenty - potrafi skończyć się równie szybko jak się zaczęła... Film jest satyrą świata nowobogackiej burżuazji końca XIX wieku.