Włochy, lata 20. XX wieku. Giovannino, syn notariusza Calì, wiedzie próżniacze życie. Wraz z przyjaciółmi i rówieśnikami, markizem Ignazio Leottą i baronem Peppino Pugliesim, zajmują się polowaniami oraz romansowaniem z pokojówkami i prostytutkami. Rodzice w końcu tracą cierpliwość i wysyłają go do Rzymu. Tam ma się ustatkować.
Skorumpowani deweloperzy chcą przejąć ziemię i pozbyć się mieszkańców w małej miejscowości w stanie Arkansas. Jeden z farmerów próbuje interweniować u szeryfa, ale ten go zbywa. Dlatego rolnik wypowiada prywatną wojnę nieuczciwym biznesmenom i na własną rękę ma zamiar bronić rodziny.
Dwie firmy produkujące kimona, jedna z Mediolanu, druga z Neapolu, ostro ze sobą konkurują. Ich rywalizacja staje się skomplikowana w momencie, kiedy właścicielka jednego przedsiębiorstwa zakochuje się w synu właściciela drugiego, a on z kolei – w jej córce.
Film jest rodzajem prezentacji książki Franco Fortiniego „I Cani del Sinai”. Fortini, włoski Żyd, czyta fragmenty książki o swoim poczuciu obcości w stosunku do judaizmu i otaczającego go społeczeństwa, o powstaniu faszyzmu we Włoszech, antyarabskim nastawieniu kultury europejskiej. Obrazy, głównie seria włoskich ujęć krajobrazowych, stanowią tło, które podkreśla znaczenie tekstu.
Judasz zamożny playboy żyjący w Hong Kongu, ma obsesję na punkcie węży. Jego mieszkanie jest ich pełne, a on traktuje je tak, jakby to były jego dzieci. Pewnej nocy brat Judasza namawia go, aby towarzyszył mu w wyprawie do nocnego klubu z tańcem erotycznym. Judasz jest mile zaskoczony widząc piękną nagą tancerkę która jako partnera ma olbrzymiego pythona. Namawia ja aby opiekowała się jego wężami, podczas gdy on będzie w podróży służbowej.
Billy przyjeżdża na lotnisko, aby odebrać swoją przyjaciółkę Andreę, w której jest bardzo zakochany. Andrea przybywa w towarzystwie męża, lecz nie to jest problemem. Andrea prosi Billy'ego, aby przyjął na kilka nocy jej kochanka, Bobby'ego, który przyjeżdża w towarzystwie dr Emmanuelle. Pani doktor ma za zadanie wyleczyć Bobby'ego z niepohamowanego pragnienia bycia kobietą.
Lorenzo Milani urodził się w lipcu 1923 r. z matki Żydówki. W dzieciństwie został ochrzczony, aby ratować go przed represjami włoskich faszystów. Po wojnie, w 1947 r. został wyświęcony na kapłana. Film opowiada o jego życiu, działalności społecznej i krytycznej postawie w stosunku do działań władz kościelnych i świeckich.
Francesco Salmarani jest lekarzem, który ma dość poważne problemy finansowe. Jest mocno zaniepokojony przyjazdem z Ameryki swojego teścia, bogatego i agresywnego człowieka powiązanego z mafią. Zmęczony swoją żoną oraz wszystkimi zmartwieniami rozważa pomysł okradnięcia teścia i ucieczkę ze swoją kochanką. Nie wie, że na ten sam pomysł wpadł jego syn.