Filmy 1979

Słynne dyrygent, kiedy rozpoznaje wśród członków orkiestry kolegę, z którym ukrywał się w czasie wojny, zaczyna wspominać wydarzenia z przeszłości.

Czwórka przyjaciół jak zawsze spotyka się, by spędzić koniec roku w rodzinnym hotelu jednego z nich. Ich życie toczy się w różny sposób, nie zawsze w zgodzie z ich wcześniejszymi planami.

Historia rozgrywa się w małym, prowincjonalnym miasteczku, do którego sprowadza się nowy lekarz, Henri Ferret. Wkrótce Henri stwierdza wiele przypadków pogryzienia ludzi przez psy. Postanawia wyjaśnić zagadkę. Odkrywa klub "walczących z agresywnymi psami", szkolonymi przez Morela, który prowadzi szkółkę tresury psów obronnych. Jednak okazuje się, że są one większym zagrożeniem niż przestępcy.

W Wenecji zespół dziecięcy „Leoni di S. Marco” zbudował mały fort, aby zapewnić azyl bezpańskim kotom. Pewnego dnia mała Anna, bawiąc się z kotkiem Napoleonem zostaje napadnięta, a kot skradziony. Dzieci zbierają się na naradzie pod przewodnictwem Marco Primo. Postanawiają przeprowadzić śledztwo za pośrednictwem prywatnego detektywa Sette Per Sette. Jednak nie dzięki śledztwu, ale dzięki odwadze Peppino w pogoni za gigantycznym nieznajomym, który nazywa się Ogrem prawda wychodzi na jaw. Okazuje się, że kot trafił do cyrku, którego dyrektor realizuje swoje absurdalne pomysły np. uczy się koty chodzenia po wodzie.

Renato Zero jest w trakcie trasy koncertowej, podczas którego prezentuje swoje najbardziej udane piosenki. Przed jednym z występów otrzymuje list z pogróżką: „Zabiję cię w świetle reflektorów”, podpisany jako „Ciao Ni'!”. W przerwach między występami Renato przy pomocy psychoanalityka wraca do swojej przeszłości, aby w ten sposób odkryć, kto może być potencjalnym zabójcą.

Młoda ofiara wypadku leży nieprzytomna w swoim szpitalnym łóżku. Jego podświadomość przenosi się do świata, w którym jest nowym Mesjaszem. Tam będzie żył w okropnie dekadenckim i skorumpowanym społeczeństwie, dopóki jego przeznaczenie nie zostanie ostatecznie ujawnione.

Albino Millozza (Vittorio Gassman), niegdyś członek włoskiego ruchu oporu oraz zadeklarowany lewicowiec, jest teraz bardzo bogatym człowiekiem i czuje, że zatracił swój polityczny charakter. Ma dom w Genewie, gdzie mieszka z żoną Giulią (Andrée Lachapelle), która próbuje zwrócić na siebie jego uwagę, systematycznie grożąc samobójstwem. Ma drugi dom w Rzymie, gdzie mieszka jego syn Marco (Stefano Madia). Ma również kochankę Margot (Aurore Clément), której mąż wydaje się świadomy zdrad żony, ale nic z tym nie robi. Ma jeszcze córkę Costanzę mieszkającą w „komunie”, palącą skręty i planującą zamieszkać w Indiach z jakimś guru. Pewnego dnia podczas pobytu w Rzymie u syna przypadkowo znajduje pamiętnik chłopca. Czytając ogrom cytatów, głównie Mao Tse-tunga i Lenina, uderzają go zdania, z których jasno wynika, że ​​jego syn należy aktywnie do jakiejś skrajnie lewicowej grupy terrorystycznej. Na ostatniej stronie jest też wyraźnie napisane, że dwunastego zostanie zabity pewien P. A partner w interesach Albina ma na nazwisko Parrella (Julien Guiomar)!

Rywalizacja o dziewczynę między dwoma tancerzami disco doprowadza do finałowego pojedynku tanecznego na parkiecie.

Historia o ludziach, których doświadczenia życiowe i sytuacje w których się znajdują wychodzą daleko poza przyjęte wzorce moralne. Wśród nich dziewczyna, która zajmuje się prostytucją, pomimo poważnego związku, angażuje się też w romans z ojcem swojego chłopaka.

Esmeralda, niezależna prostytutka z silną osobowością, mieszka w slumsach Sao Paulo w otoczeniu naznaczonych nędzą i beznadziejną sytuacją życiową mieszkańców. Właściciel kamienicy, obojętny na los swoich lokatorów, zamierza zamienić ją w dom publiczny.