Filmy 2010

Sergio Dotti jest jednym z ostatnich mistrzów sztuki lalkarskiej we Francji. Mieszka na południu. Tutaj Nicea nazywa się Nissa. Pewnego dnia, po spektaklu, Dotti spotyka dziewięcioletniego chłopca o imieniu Adrien. Występ zaciekawił chłopca do tego stopnia, że powrócił następnego dnia, aby znowu znaleźć się w magicznym świecie. Latem Dotti i Adrien wyruszają razem w trasę, aby odkrywać gościnne, malownicze okolice Nicei. Jeżdżąc od miasteczka do miasteczka, prezentują świat własnej wyobraźni dzieciom i dorosłym. Pełen zapału Adrien może się okazać ostatnim uczniem Sergia, tym, który przejmie jego umiejętności i pewnego dnia zostanie mistrzem. Mały lalkarz to dziennik ich podróży filmowany w naturalnych, autentycznych plenerach południa Francji. Daleki od konfliktów i problemów społecznych film przynosi dużą dawkę optymizmu. To historia o sielskim świecie, w którym czas płynie powoli.

Jedenastoletni chłopiec o ksywie Brzucho jest pośmiewiskiem wśród swoich rówieśników. Rodzice też za wszelką cenę chcą go zmienić, odchudzić. Brzucho ma jednak swój sposób na rozładowanie negatywnych emocji. Z czasem zdradzi tajemnicę przyjaciółce, w której się podkochuje...

Młoda kobieta wraz z córką ucieka z Białorusi, w obawie przed szerzącym się tam procederem handlu dziećmi. Trafia do obozu dla uchodźców w północnej Szwecji. Walcząc o przetrwanie, staje się ofiarą otaczającego ją obcego świata. Wkrótce będzie musiała zmierzyć się z ekstremalnymi wyborami, które obrócą jej życie w koszmar.

Sauna jest jedynym fińskim słowem, które jest zrozumiałe na całym świecie. W zeświecczonym społeczeństwie sauny są pozostałościami dawnych kultów – miejscem, gdzie świat choć na chwilę się odmienia, ujawnia inne oblicze, a człowiek ma szansę na zapewnienie sobie przychylności sił natury. Są miejscem oczyszczenia ciała i ducha, w którym czas ulega zawieszeniu. W fińskim eposie narodowym, Kalevali, sauna jest miejscem związanym z praktykami szamańskimi – nic dziwnego, skoro jej historia sięga prawdopodobnie 3500 tysiąca lat wstecz. Film jest ciągiem wypowiedzi mężczyzn, dla których sauna staje się konfesjonałem – miejscem, gdzie swoim przyjaciołom mogą wyznać najbardziej intymne historie. Ze względu na stereotyp, ciążący na Finach, ich szczerość wydaje się czasem szokująca. Absolutny brak tabu – także dotyczących nagiego ciała, umiejętność oczyszczającego płaczu, bezwzględność w analizie własnych emocji, ujmująca czułość, z jaką opowiadają o najbliższych – wszystko to odsłania inną twarz Finlandi. Osobnym bohaterem filmu jest perfekcyjnie sfotografowana natura – w Finlandii wciąż ma się wrażenie, że to człowiek jest dopełnieniem naturalnego krajobrazu, a nie na odwrót…

Bohaterowie, Francis i Marie, są dobrymi przyjaciółmi. Pewnej szalonej nocy spotykają Nicolasa, młodego chłopaka, który właśnie przyjechał do Montrealu. Od spotkania do spotkania, od jednej wspólnie spędzonej chwili do drugiej Francis i Marie stają się coraz bardziej zafascynowani nowym znajomym. Wkrótce zorientują się, że ich obsesja na jego punkcie zamienia się w miłosny pojedynek. Rywalizacja o względy i uczucie Nicolasa zagrozi ich przyjaźni, która jeszcze niedawno wydawała się niezniszczalna.

Pierwszy film, który obnaża szokującą prawdę kryjącą się za kryzysem ekonomicznym 2008 roku. Globalne załamanie rynku na sumę ponad 20 bilionów dolarów przyczyniło się do utraty pracy i domów przez miliony osób. Film, poprzez dogłębne analizy i wywiady z najważniejszymi głowami świata finansów, politykami i dziennikarzami ukazuje nie tylko jak ta nikczemna gałąź przemysłu rosła w siłę, lecz także odkrywa pełne korozji relacje, które skorumpowały polityków, przepisy i środowisko akademickie.

Istnieją dwie rzeczy, które rozprzestrzeniają się niezwykłe szybko: zaraza i kłamstwo. Wkrótce po śmierci swej nowo narodzonej siostry, 12-letnia Chandra dowiaduje się o dziwnych plotkach, krążących po jej rodzimej wiosce położonej niedaleko Johannesburga. Niszczą one jej rodzinę, a matkę zmuszają do odejścia. Nie wierząc w pogłoski i przesądy otoczenia, dziewczynka opuszcza dom i szkołę, by wyruszyć w poszukiwaniu matki i prawdy.

Wujek Boonmee, który potrafi przywołać swoje poprzednie wcielenia to opowieść o człowieku, który pragnie spędzić ostatnie dni swojego życia wśród bliskich. Pewnego dnia niespodziewanie ukazuje mu się duch jego zmarłej przed laty żony, a następnie syna, choć ten przybywa w nowej zwierzęcej postaci. W ich towarzystwie Boonmee (Thamapat Seengamrat) przypomina sobie swoje dawne wcielenia. Gromadzą się wokół niego zjawy, razem z nimi wyruszy w ostatnią, mistyczną wyprawę przez dżunglę. Jej celem okaże się tajemnicza grota na wzgórzu - miejsce, przez które przechodzi się na drugą stronę życia i gdzie Boonmee narodził się po raz pierwszy.

W swoim nowym obrazie Marcin Koszałka powraca do zapomnianego gatunku, jakim jest film górski. Bohaterem swej opowieści czyni Piotra „Szalonego” Korczaka, gdzieś w tle rysując także sylwetkę jego rywala Andrzeja Marcisza. Reżyser skupia się na schyłku kariery wielkiego mistrza, prowokując go jednocześnie do refleksji nad tym, jak będzie wyglądało jego życie, gdy nie będzie mógł już się wspinać. To przejmująca opowieść o niemożności pogodzenia się ze starością i pragnieniu nieśmiertelności.

Wchodząc z kamerą do domu Paula i Adriany, filmując ich codzienność, Muntean ośmiesza wszystkich zapalczywych minimalistów i propagatorów dogmy, którzy podobnego poziomu realizmu nigdy nie osiągnęli. Tuesday, After Christmas to intymna historia małżeństwa u progu rozpadu, rozdartego zdradą Paula, ale i jego dylematem moralnym. Skok w bok okazuje się dla niego zmysłowym orzeźwieniem, z którego wypada się rozliczyć – powiedzieć żonie. Ale czy to zrobi, czy będzie w stanie? "To nie jest film o winie, to film o wyborze" – mówi reżyser. I faktycznie: decyzja o ewentualnym przyznaniu się do zdrady odegra kluczową rolę w życiu bohatera i historii małżeństwa.