Filmy 2025

Twórcy spektaklu zabierają widzów do świata, w którym poczucie satysfakcji z uczestnictwa w misji naprawiania „popsutej rzeczywistości”, miesza się z poczuciem bezradności, zmęczenia, nieustającej presji, niezgody na bezduszne statystyki. „Domy opieki, noclegownie, meliny, komisariaty, przystanki. Przestraszeni rodzice małych dzieci. Miarowy dźwięk monitora pracy serca. Co boli? Wszystko boli. Pisanie. Przybijanie pieczątek. Naga, mało estetyczna fizjologia. Prywatne, powolne końce świata, małe apokalipsy, godzina za godziną…” – napisał Jakub Sieczko.

Film opowiada historię rasistowskiego ataku z 2020 roku w mieście Hanau w niemieckim kraju związkowym Hesja z perspektywy pogrążonych w żałobie krewnych i ocalałych. W ciągu zaledwie kilku minut sprawca zastrzelił dziewięć młodych osób, ponieważ nie uważał ich za Niemców. Jakie są bezpośrednie i długoterminowe konsekwencje takiego ataku na ludzi i ich miasto? Reżyser Marcin Wierzchowski towarzyszył bohaterom przez cztery lata, gdy stawiali czoła swojej żałobie i starali się pogodzić ze stratą bliskiej osoby. Ale film ukazuje również ich walkę o uznanie i poczucie przynależności do kraju, który nazywają domem. Krewni czują się porzuceni przez władze i polityków, ponieważ pomimo wielu słów współczucia sami muszą odkryć okoliczności zbrodni. W tym procesie napotykają zimną biurokrację systemu, który jest żałośnie nieprzygotowany na taki atak – mimo że prawicowy terror jest tragicznie powszechną częścią niemieckiej historii.

Francja, sierpień 2024 r., a igrzyska olimpijskie są w pełnym toku. Trzydziestoletnia Blandine przybywa do Paryża, aby obejrzeć zawody pływackie, spotkać się z przyrodnią siostrą, której nie widziała od dziesięciu lat i po raz pierwszy spotkać swoją młodą siostrzenicę. Blandine przybyła z Normandii, gdzie przyzwyczaiła się do spokoju i samotności. W Paryżu czuje się zanurzona w zgiełku miasta, w którym zdają się obowiązywać inne zasady. Z biegiem dni poznaje nowych ludzi, gubi się, waha, podejmuje stare wątki, tworzy nowe i ostatecznie odnajduje drogę powrotną do siebie. Blandine kreśli nową mapę dla swojego ducha i duszy, przemierzając serce miasta całkowicie zdominowanego przez to niezwykłe wydarzenie.

Claude Lanzmann spędził dwanaście lat, tworząc Shoah (1985), przełomowe dzieło, które zrewolucjonizowało przedstawienie Holokaustu w kinie. Cztery dekady później filmowiec Guillaume Ribot zanurza się w ponad 220 godzinach niepublikowanych materiałów z oryginalnego filmu. Dążenie Lanzmanna do uchwycenia rzeczywistości Holokaustu doprowadziło go do przeprowadzenia wywiadów z ofiarami, świadkami i sprawcami z całego świata. Wyruszył w niezrównaną podróż, która pokonując wątpliwości, niepowodzenia i fałszywe tropy, ostatecznie zaowocowała kamieniem milowym w historii filmu. Ribot wykorzystuje wyłącznie własne słowa Lanzmanna zaczerpnięte z jego wspomnień i wcześniej niepublikowanych fragmentów z jego materiału filmowego, aby oddać hołd jednemu z arcydzieł kina i nieustępliwemu dążeniu reżysera do opowiadania tego, co nieopowiedziane.

Wyruszenie na wyprawę na Arktykę, spanie na krze lodowej, walka z niedźwiedziem – tak wyglądał dzień z życia badaczki i ekspertki polarnej Coline Morel. Pewnego dnia pojawia się bez zapowiedzi w swojej rodzinnej wiosce w górach Jury, aby odwiedzić swoich braci Basilego i Lolo, których nie widziała od lat. Tam niespodziewanie spotyka swoją pierwszą miłość, Christophe'a, i dowiaduje się, że została zwolniona z pracy i porzucona przez chłopaka. Zdezorientowana i niemogąca wyjawić prawdziwego powodu swego powrotu, Coline traci kontrolę i podczas nocy szaleńczego zachowania powoduje całkowity chaos w wiosce. Dni mijają, a były poszukiwacz przygód powoli odchodzi w całkowitą ciszę. Następnie, po wędrówce z braćmi, Coline znika bez śladu, zabierając ze sobą swój sekret w pokryte śniegiem pustkowia Grenlandii. Jak głosi inuickie przysłowie: Jeśli się boisz, zmień swoje postępowanie. Ostatecznie ta podróż okaże się najważniejszą w jej życiu.

Główną bohaterką dramatu napisanego przez Katę Wéber, który wyreżyserował Kornél Mundruczó, jest młoda kobieta o imieniu Maja. Dziecko Mai zmarło przy porodzie. Ona i jej partner Lars próbują poukładać sobie na nowo świat po tej tragedii. Podczas rodzinnego spotkania na jaw zaczynają wychodzić tajemnice, które do tej pory pozostawały ukryte. Przy stole pojawiają się problemy, z którymi na co dzień zmagają się Polacy. Na pierwszy plan wysuwają się opowieści kobiet – Mai, jej matki, siostry.

Rosyjski rakietowy okręt podwodny znika bez śladu podczas tajnej misji na Morzu Grenlandzkim. Najmłodszy dowódca Floty Północnej, którego starszy brat dowodził zaginionym krążownikiem, wyrusza na jego poszukiwanie. W tym samym czasie, z powodu zniszczenia stacji polarnej, na północnych wodach pojawia się potwór Kraken.

Bezprecedensowy dokument z udziałem 34 wysokich rangą członków rządu USA, wojska i społeczności wywiadowczej, który ujawnia 80-letnie ukrywanie przed ludzkością istnienie inteligentnego życia pozaziemskiego oraz tajną wojnę między głównymi narodami w celu inżynierii wstecznej technologii kosmitów. Przyglądamy się także wysiłkom tych, którzy działają w słusznej sprawie na rzecz ujawnienia. Nie jesteśmy bowiem sami we wszechświecie.

W spokojnej wiosce Digne krąży plotka, że ​​do miasta wkroczył niebezpieczny mężczyzna. Zamierzając spać na zewnątrz, puka do drzwi małego domu. Jean Valjean (Grégory Gadebois) myślał, że zostanie odrzucony, pozbawiony osobowości po spędzeniu 19 lat w kolonii karnej. Wbrew wszelkim oczekiwaniom Bienvenu (Bernard Campan) oferuje mu kolację i łóżko. Chociaż w oczach skazańca pozostaje nieufność, człowieczeństwo wydaje się odradzać za jego cierpieniem.

Bohaterem spektaklu, który powstał na podstawie powieści Jacka Dehnela pod tym samym tytułem, jest Kuba, dziennikarz telewizyjny z Krakowa. Pracuje dla niewielkiej stacji. Właśnie realizuje materiał, który ma opowiadać o zdewastowanym cmentarzu. Na miejscu okazuje się, że groby owszem, są zniszczone, ale rozbito je od środka. Mało tego, ktoś wykradł zwłoki. Sprawa jest poważniejsza, niż wydawać by się mogło. Wkrótce ulice polskich miast zalewają ci, którzy z grobów powstali. Zombie są zdumiewająco podobni do tych, którzy jeszcze żyją. Wybucha panika, żywi boją się zmarłych i na odwrót. Kraj pogrąża się w kryzysie. Ba, wybucha konflikt międzynarodowy. O co w tym wszystkim chodzi?