Filmy miłość, fabryka

Tajemnicza kobieta - Isabella Ford, podróżuje sama w ciąży i w kiepskim stanie. Po drodze rodzi, a dziecko umiera. Kobieta je zakopuje i dociera do miasteczka Addisford. Tam spotyka Bena Wainwrighta, którego pyta o Archa Wilsona. Ben nie zna nikogo takiego, ale widzi, że kobieta jest w złym stanie i zabiera ją do swojego domu, przedstawia rodzinie i trzem synom. Dowiadując się, że Bella nie ma rodziny - rodzina Wainwright pozwala jej u siebie zostać. Bella przyciąga awanse braci, a gdy odnajduje się ojciec jej zmarłego dziecka, następuje tragedia.

Pełen zaskakujących zwrotów akcji thriller science fiction o obcej cywilizacji, której przedstawiciele pragną podbić naszą planetę "buntując" przeciwko ludziom przedstawicieli ziemskiej flory i fauny.

Ostatni dzień wojny. Poranek pierwszego dnia pokoju. Pokazać tej szczególnej nocy losy młodego człowieka uwikłanego w okupacyjną przeszłość, zmęczonego bohaterstwem, przeczuwającego inne, lepsze życie. Cóż to za piękny temat do filmu. Tej szczególnej nocy spotyka się przeszłość z przyszłością – i zasiada do jednego stołu. Przy akompaniamencie tang i fokstrotów bohater filmu, Maciek Chełmicki, szuka odpowiedzi, jak żyć dalej – jak zrzucić dławiący bagaż przeszłości, rozwiązuje odwieczny dylemat żołnierza. Słuchać czy myśleć. A jednak Maciek zabije…

Magiczna opowieść o szczęśliwym małżeństwie Cindy i Jima Greenów (Jennifer Garner i Joel Edgerton), którzy nie mogą doczekać się założenia rodziny. Spisują marzenia o tym jakie będzie ich dziecko i licząc na dobrą wróżbę, wkładają je do pudełka, po czym zakopują w ogródku. Gdy młody Timothy (CJ Adams) pojawia się u ich drzwi w pewien burzowy wieczór, Cindy i Jim przekonają się, że czasem to, co nieoczekiwane, przynosi najwięcej szczęścia.

Akcja filmu dzieje się w Londynie przed II wojną światową. Głównymi bohaterami obrazu będą Laura Henderson, ekscentryczna założycielka Windmill Theatre oraz dyrektor tego przybytku, demoniczny Vivian Van Damm. Henderson i Van Damm próbując przyciągnąć do Windmill Theatre zafascynowaną wówczas bardziej kinem niż teatrem publiczność, prezentowali na scenie zupełnie nagie modelki.

Berit to młoda kobieta z problemami. Popadła w depresję i myśli o samobójstwie. Ponieważ nie miała możliwości mieszkania z matką spędziła wiele lat w zakładach poprawczych. Kobieta ma teraz dostać pracę pod warunkiem, że zamieszka razem z matką ponownie. Ich związek jest jednak bardzo napięty. Pewnej nocy na tańcach nasza bohaterka spotyka ładowacza Goesta...

Gusta i guściki pokazują nam prostackiego i ograniczonego umysłowo przemysłowca (Bacri), który mieszka w koszmarnie urządzonym mieszkaniu z niespełnioną projektantką wnętrz (Catillon). Darzy ona większym afektem hałaśliwego pieska niż własnego męża. Dla podpisania intratnego kontraktu biznesmen postanawia nauczyć się angielskiego. Jego prywatną nauczycielką zostaje atrakcyjna 40-letnia (Alvaro) – nieco sfrustrowana i zaczynająca odczuwać ciężar wieku- aktorka teatralna. Przemysłowiec początkowo nie zwraca na nią uwagi dopóki nie zobaczy jej na scenie. Zaczyna ją otwarcie adorować, co wydaje się zajęciem beznadziejnym: ich światy, kręgi towarzyskie, w których się obracają, gusta wreszcie są bardzo różne. W tle rozwija się inny związek: osobistego ochroniarza przemysłowca, byłego policjanta (Lanvin) i znajomej nauczycielki angielskiego (reżyser filmu Jaoui), barmanki dorabiajacej sobie sprzedażą haszyszu.

Historia farmera mieszkającego z żoną w górach. Ich 5-letnia córka zginęła w pożarze. Po tym wypadku drogi bohaterów rozchodzą się. Ona zamyka się w swoim osobnym świecie, on próbuje żyć normalnie, chociaż nie bardzo mu to wychodzi. Kiedy żona trafia do kliniki psychiatrycznej, bohater sprzedaje farmę i zatrudnia się w fabryce. W kantynie poznaje Labinotę, która uciekła przed wojną z Kosowa. Ona też przeżyła osobisty dramat. Cierpienie zaczyna ich do siebie zbliżać, ale akurat wtedy żona wychodzi z psychicznego kryzysu.

40-letni Vital (Olivier Loustau), pracuje jako brygadzista w fabryce włókienniczej. Został wybrany jako "świnka morska" dla 25-letniej Alix (Christa Théret), która ma przejść ergonomiczne badania w towarzystwie swojego ojca, pod warunkiem zachowania anonimowości. Córka szefa musi zachować tajemnicę, bo projekt jest zastrzeżony i tajny. Ale kobieta otwarta na kontakty powoli zaczyna marzyć o innym życiu.

Léos Carax na własnej skórze zweryfikował prawdziwość powiedzenia o rodzącym się w bólach sukcesie. Realizacja Kochanków z Pont-Neuf przeciągnęła się do trzech lat, pochłonęła 28 milionów dolarów i doprowadziła do rozpadu związku reżysera z Juliette Binoche. Na domiar złego film poniósł także komercyjną klęskę. Jednak z perspektywy czasu Kochankowie z Pont-Neuf wydają się najbardziej spełnionym artystycznie dziełem Caraxa. Historia skomplikowanej relacji łączącej bezdomnego cyrkowca i ślepnącą malarkę wypełnia melodramatyczny schemat zaskakującą energią. Gwałtowna opowieść o uczuciu rozpiętym między ekstazą a depresją ostatecznie brnie w stronę rzadko spotykanego u Caraxa optymizmu. W słynnym finale tonący w Sekwanie bohaterowie zostają wciągnięci na pokład barki rodem z klasycznej Atalanty. Wymowna scena nie pozostawia wątpliwości: wirtuozeria Caraxa dorównała klasie samego Jeana Vigo.