Filmy łóżko, metafora

Nimfomanka kontynuuje swoją opowieść, która staje się coraz bardziej brutalna i perwersyjna.

Seligman znajduje na ulicy półprzytomną i pobitą Joe. Zabiera ją do swojego domu. Kobieta dochodząc do siebie, opowiada mu o swoim życiu i erotycznych doznaniach.

Po opuszczeniu miasteczka Dogville, Grace wraz z ojcem i jego gangsterską świtą trafiają do Manderlay - plantacji, w której wciąż kwitnie niewolnictwo.Gdy wkrótce - z pomocą karabinów - Grace je znosi, wszyscy wcześniej wykorzystywani odnoszą się nieufnie do darowanej im wolności. "Tu, w Manderlay, my, niewolnicy, jedliśmy kolację o siódmej. A kiedy jedzą ludzie wolni?" - pytają. Grace musi więc od podstaw stworzyć im świat, nauczyć pojęcia równości, a co najważniejsze, nadać ich życiu nowy sens. Zabiera się do tego z wrodzonym sobie zapałem i pomysłowością. Jej naiwny, młodzieńczy idealizm zostaje zderzony z sarkastycznym i politycznie niepoprawnym poczuciem humoru Larsa von Triera.

Do pewnej tajemniczej kamienicy wprowadza się sympatyczny młody człowiek. Mieszkańcy domu traktują go dość nieufnie, wierząc, że jego dni są już policzone. Kłopoty z żywnością sprawiają, że właściciel kamienicy, z zawodu rzeźnik, morduje nowych lokatorów. Tym razem sytuacja komplikuje się, gdy w nowym mieszkańcu zakochuje się córka rzeźnika.

Groteskowa opowieść o życiu, które podobnie jak uczta weselna zaczyna się radośnie, a kończy zmęczeniem i starością. Młoda para wychodzi z kościoła i udaje się na ucztę weselną. Na koniec, na zaoranym polu widzimy łóżko. Spod kołdry wychyla się para starców w ślubnych strojach.