Filmy zdrowie

Młody ksiądz, mający przed sobą marne perspektywy, gdyż jest poważnie chory, przybywa do małego miasteczka, by objąć urząd proboszcza w skromnej parafii. Chce pomagać okolicznym mieszkańcom, niosąc im Słowo Boże. Szybko orientuję się jednak, iż parafianie nie darzą go zbytnią sympatią, nie za bardzo chcą się u niego spowiadać, ani nie mają do niego należytego szacunku. Ksiądz jest załamany takim obrotem sprawy. Dopiero rozmowy z przyjacielem, wikarym z sąsiedniego miasta, oraz zapisywane w osobistym dzienniku przemyślenia, dają mu siłę do działania...

Po pobycie w operze, grupa bogaczy i intelektualistów schodzi się do domu jednego z nich, na uroczystą kolację. W tym samym momencie, z domu ucieka praktycznie cała służba. Nikt się tym nie przejmuje i goście doskonale się bawią. Kiedy jednak nad ranem, postanawiają wracać do domów, jakaś dziwna siła zatrzymuje ich w saloniku. Mimo usilnych prób, nikt nie może z niego wyjść.

Eks-żona, córka, nowa narzeczona, rodzinna restauracja… Rafael ma na głowie stanowczo zbyt dużo. Mało czasu, dużo kłopotów – tak w skrócie wygląda jego życie. Pewnego dnia okaże się jednak, że wystarczy zająć się wyłącznie rzeczami najważniejszymi, a wróci zadowolenie z życia. "Syn panny młodej" to największy sukces komercyjny kinematografii argentyńskiej ostatnich lat. Opowieść o zagubionym pracoholiku, który dzięki pomocy rodziny odnajduje sens życia, wzrusza i rozśmiesza widzów na całym świecie.

Marion Taylor (Billie Dove) wspiera swojego niepełnosprawnego brata Tommyego (Russell Griffin) i musi zdobyć pieniądze na jego leczenie.

Catherine (Anne Richard) jest młodą biegaczką. Biega na dystansie 800 metrów. Ona robi to tylko dla przyjemności, ale z pasją. Jednak pewnego dnia ta pasja staje się obsesją. Z powodu urazu przepisano jej lek, który ukrywa ból. Ale słowo "doping" idzie w zapomnienie, kiedy zostaje mistrzynią Francji na 800 metrów. Zmierza do Mistrzostw Europy i Igrzysk Olimpijskich. Zapomina o ryzyku sankcji i zagrożeń fizycznych. Przyjmuje leki, które deformują. Odrzuca ostrzeżenia Oliviera (Philippe Volter) i pędzi ku swojej zgubie. Biega, zawsze szybciej, zawsze mocniej, zawsze dalej ...

Adrian Lukoszek w ciągu jednego roku schudł 120 kg i stał się bohaterem mediów. Od tego momentu zaczęła się jego misja pomagania innym osobom zmagających się z problemem otyłości. Adrian jeździ na indywidualne spotkania z tymi, którzy potrzebują jego wsparcia. Każdemu z bohaterów otyłość zrujnowała życie osobiste, zaczęła przeszkadzać w życiu intymnym, partnerstwie, w miłości. W końcu podjęli decyzję o zrzuceniu kilogramów. Dokument opowiada historie m.in. poszukującego stałego związku Cezarego, Karoliny, którą otyłość pozbawiła poczucia kobiecości, i Żanety marzącej o przeżyciu pierwszej w swoim życiu romantycznej miłości. Śledzimy także losy samego Adriana, który angażując się w pomoc innym, oddalił się od swojej rodziny. Dokument z uwagą, w sposób bezpośredni, a jednocześnie subtelny przygląda się historiom poszczególnych bohaterów. Ich opowieści z życia prywatnego są naturalne i przejmująco szczere. Film w świeży sposób przedstawia problem z wielu stron, zwracając szczególną uwagę na to, jak społeczeństwo postrzega osoby otyłe i jaki ma to wpływ na ich życie prywatne. To również opowieść o potrzebie bliskości i sile wzajemnego wsparcia.

Pomimo protestów swojej żony, tajemniczo chory John Braun (Fred Niblo), spisuje nowy testament, w którym całkowicie pomija swoją córkę Barbarę (Marsha Hunt).

Alarmująco nieproporcjonalnie dużą liczbę czarnoskórych kobiet co roku spotyka zawód ze strony amerykańskiego systemu opieki zdrowotnej. Shamony Gibson i Amber Rose Isaac były pełnymi życia, radosnymi przyszłymi matkami, których śmierci z powodu komplikacji porodowych można było zapobiec. Teraz ich partnerzy i rodziny pragną zjednoczyć się w walce z tym mrożącym krew w żyłach, a jednocześnie w dużej mierze ignorowanym kryzysem.

W 1930 roku w Paryżu Léon Galipeau (Michel Galabru), lekarz ogólny o wątpliwych kompetencjach, bada Louisa Martineta (Michel Serrault), 59-letniego kawalera. Przekonany, że jego wycieńczony pacjent ma najwyżej dwa lata życia, Galipeau przekonał swojego brata Émile'a (Jean-Pierre Darras), by nabył wiejski dom należący do Martineta w małej wówczas wiosce rybackiej: Saint-Tropez. Obaj bracia, pewni swoich interesów, zgadzają się nawet na indeksowanie dożywotniej renty według wartości, jak sądzą, bez przyszłości: w aluminium. Z biegiem lat Martinet nie tylko ma oko, ale także odzyskuje wigor i entuzjazm pod prowansalskim słońcem. Była to era boomu lotniczego: ceny aluminium rosły, renty dożywotnia rosły w nieskończoność, a rodzina Galipeau zniecierpliwiła się. Zmęczona czekaniem, aż Martinet umrze, snuje plany pozbycia się kłopotliwego rencisty. Niestety, z pomocą wydarzeń (II wojna światowa, Exodus, okupacja niemiecka, potem czystki) próby Galipeausów w celu wyeliminowania Louisa niezmiennie zwracają się przeciwko nim. Jeden po drugim, Galipeausy umierają pod zawsze szczerym spojrzeniem mężnego emeryta, stulatka.