Filmy prl, samogon

Dwa przeplatające się wątki. Pierwszy - jesień 1978, bieszczadzka wieś, w miejscowym PGR pracę podejmuje Edward Środoń. Na noc zatrzymuje się w gospodarstwie Dziabasów, gdzie podczas suto "zakrapianej" nocy dochodzi do tragedii. Drugi - 1982, zima, Stan Wojenny. Porucznik Mróz przeprowadza wizję lokalną mająca pomóc w wyjaśnieniu dramatycznych wydarzeń sprzed 4 lat.

Stanisław Maria Rochowicz, historyk sztuki, zostaje oskarżony o kradzież dzieła sztuki pędzla Bogdana Adamca. Rochowicz postanawia odtworzyć obraz i zwrócić go galerii, ale do tego czasu musi się ukrywać. W kobiecym przebraniu Marysia (Stanisław) podejmuje pracę jako pomoc domowa. Na początku Marysi nie jest łatwo w nowym zawodzie – często zmienia pracodawców. Jednak dzięki temu możemy podglądać peerelowską rzeczywistość – chlebodawcy Marysi to doskonałe przykłady na to, jakich ludzi tworzyła Polska Ludowa. Pomimo początkowych trudności w nowym zawodzie Marysia zaczyna odkrywać uroki swojej pracy, okazuje się bowiem, że zarabia więcej niż jako magister historii sztuki…

Z Trzebiatowa, prowincjonalnego miasta nad Wisłą, młodzi ludzie uciekają w poszukiwaniu pracy i lepszego życia do wielkich miast. Jest jeden, sierżant miejscowej milicji, Władek, uwielbiany przez wszystkich mieszkańców, który próbuje zatrzymać tą emigrację. Ale sierżant musi jeszcze zdać ustną maturę. Mieszkańcy starają się stworzyć mu jak najlepsze warunki do nauki, obowiązuje cisza i zakaz picia. Milicjant nie zazna jednak spokoju, zaczyna się nim interesować Hela…