Filmy prl, satyra

Kasia Piórecka odchodzi z pracy, w której nikt jej nie szanował. Chce pracować jako taksówkarz, ale udaje się jej to osiągnąć dopiero w przebraniu mężczyzny. Dzięki nowej pracy poznaje Warszawę, jej mieszkańców i życie z zupełnie nowej perspektywy.

Statkiem podróżuje pasażer „na gapę”. Zostaje uznany za instruktora kulturalno-oświatowego.

Serial przedstawia różne problemy, z którymi musimy się zmierzyć w życiu codziennym. Bohaterem filmu jest inżynier Karwowski, prawdziwy człowiek pracy. Pracując tak dobrze, jak tylko potrafi, czerpie sens ze swoich wewnętrznych wartości, sens jego społecznego statusu, jaki daje mu wykonywana praca.

Pochodzący z różnych grup społecznych mieszkańcy zaczynają tworzyć zgraną wspólnotę. Na przeszkodzie staje im jednak pewien marzący o władzy karierowicz z Pułtuska – gospodarz domu Stanisław Anioł.

Inspektor PZU Anatol Kowalski jedzie na wakacje do Paryżewa. Nie jest to jednak prawdziwy urlop. Mężczyzna ma zdemaskować szajkę złodziei damskich kostiumów kąpielowych. Już na początku podróży popada jednak w tarapaty. W pociągu zamienia się walizkami z gościem ze Stanów Zjednoczonych.

Debiutancki film Kazimierza Kutza, złożony z trzech nowel, „Krzyż”, „Pies” i „Wdowa”, będących adaptacjami opowiadań Józefa Hena. Akcja toczy się w czasie II wojny światowej i tuż po niej. „Krzyż”: Franek Socha to wiejski fajtłapa i poczciwina. Podczas wojny wykazuje się jednak bohaterstwem i zostaje odznaczony Krzyżem Walecznych. Ma nadzieję, że po powrocie do rodzinnej wsi odzyska uznanie w oczach rodziny i znajomych. Wojnę postrzega jednak tylko jako działania frontowe. Po powrocie do domu przeżywa szok, gdy okazuje się, że wojna dotarła także tu, a z jego wsi zostały jedynie zgliszcza. „Pies”: Studium duchowej patologii spowodowanej przez wojnę. Do oddziału polskich żołnierzy przyplątuje się bezpański pies. Okazuje się jednak, że zwierzę zostało wyszkolone przez esesmanów do pilnowania jeńców w Oświęcimiu. Polacy wyładowują na nim swą nienawiść. „Wdowa”: Film pełen humoru i łagodnej satyry. Po wojnie w małym miasteczku na Ziemiach Zachodnich ludzie próbują odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Do miasteczka przybywa wdowa po bohaterze wojennym. Miejscowi traktują ją niemal jak obiekt kultu. Mało kto dostrzega, że jest ona wciąż młodą i atrakcyjną kobietą, która chętniej niż o żałobie myśli o przyszłości.

Satyra na system handlu w Polsce Ludowej. Mąż i żona oglądają w telewizji reklamę ciasta, które robi się i piecze bardzo szybko. Żona marzy o nowej kuchence, zaś mąż o czymś słodkim, wyrusza więc do miasta na zakupy produktów do ciasta.

Do działu kadr fabryki zgłasza się młody robotnik Henio. Zanim zostanie zatrudniony, musi dostarczyć najpierw mnóstwo dokumentów i wykonać badania lekarskie. Potem musi przejść kurs BHP i instruktaż przeciwpożarowy...

Satyra na niezbyt eleganckie zachowania Polaków. Film wskazuje m.in., że nie należy wyrzucać niedopałków papierosów gdzie popadnie, a jeść trzeba kulturalnie.