Filmy berlin

Młody mężczyzna mieszkający w Bretanii w latach 80. zostaje powołany do służby wojskowej i przeniesiony do Berlina Zachodniego.

Sascha od lat pracuje w agencji towarzyskiej „Queens”. Z kolei Maria jest nowa i ze swoimi tatuażami, piercingiem i zamiłowaniem do pisania wierszy podczas przerw ma zupełnie inną energię niż pozostałe dziewczyny. Historia romansu obu bohaterek jest kroniką przyciągania, fantazji oraz ograniczeń, jakie stawiają nie tyle ciała, ile umysły. Gdzie przebiega granica między cielesnością a intymnością w miejscu, w którym seks jest usługą, a kobiece ciało towarem? Szczęście szczerze eksploruje zjawisko pracy seksualnej. Reżyserka Henrika Kull od wielu lat zajmuje się tym tematem, film nie był kręcony w studiu, lecz w prawdziwej agencji otwartej dla klientów przez cały okres zdjęć. Tuż obok planu w innych pokojach toczyła się normalna praca. Kull wprost pokazuje jej fizyczny wymiar – bez sensacji czy budowania aury tajemnicy i niebezpieczeństwa. Seks został tu przedstawiony z punktu widzenia kobiet z branży, a proponowane spojrzenie nigdy nie jest eksploatujące czy osądzające. Zamiast tego oglądamy codzienność: czy to w łóżku z klientami, czy w pokoju socjalnym, gdzie prawdziwe pracownice dzielą przestrzeń z profesjonalnymi aktorkami. W takim otoczeniu trudno pominąć fakt, że kobiece ciało ma wartość materialną, a seks wpisany jest w kapitalistyczne mechanizmy rynkowe.

W 1932 roku Zishe przybywa z polskiego miasteczka do Berlina, gdzie ma występować w Teatrze Okultystycznym Hanussena. Przebrany za mitycznego herosa Zygfryda zabawia nazistów i elegancką widownię niewiarygodnymi popisami siły. W pewnym momencie otwarcie przyznając się do swego pochodzenia i religii, wywołuje w artystycznym światku Berlina wielką sensację. Występy nadzoruje sam Erik Hanussen (Tim Roth), tajemniczy, charyzmatyczny magik, przyciągający tłumy niezwykłymi seansami hipnotyzerskimi. Jako zagorzały i ostentacyjny zwolennik Hitlera i jego polityki, Hanussen głosi nieunikniony triumf Niemiec. Pewnego dnia dochodzi do poważnego konfliktu pomiędzy Zishe, a Erikiem: siłacz oskarża swego pryncypała o oszustwa w czasie seansów spirytystycznych, co prowadzi do dramatycznego przełomu w akcji opowieści.

W 1942 roku w Wannsee doszło do sekretnego spotkania przywódców faszystowskich Niemiec. W jego efekcie został ustalony oficjalny program rozwiązania "kwestii żydowskiej" - plany totalnej eksterminacji Żydów. Zima 1942 r., rezydencja Wannsee pod Berlinem. Szef IV wydziału gestapo - Adolf Eichmann, kieruje ostatnimi przygotowaniami do mającego się tu odbyć tajnego spotkania. Na stołach wykwintne jedzenie, eleganckie trunki, wytworna zastawa. Po kolei zjeżdżają się zaproszeni goście: 14 wysokich rangą oficerów, urzędników i esesmanów III Rzeszy. Jako ostatni przybywa generał SS Reinhard Heydrich - to właśnie ten człowiek przedstawi uczestnikom spotkania najbardziej przerażający plan w dziejach świata - plan całkowitej eksterminacji europejskich Żydów.

Clarze się udało. Uciekła z rodzinnych, prowincjonalnych Niemiec Wschodnich i teraz żyje życiem cyganerii w Berlinie, wykłada filozofię i kończy doktorat. Między romansem z jednym ze swoich uczniów, a napiętą relacją z promotorką swoje pracy dyplomowej, ledwo ma czas, aby zobaczyć się ze swoją 15-letnią córką, która mieszka głównie z jej byłym. Kiedy jednak Clara odwiedza matkę w weekend, zostaje skonfrontowana ze swoim ideałem nieskrępowanego życia. Jak wysoką cenę musi za nie zapłacić?

Film powstał według powieści W. Bogomołowa "Iwan", której narratorem jest młody porucznik. Fabuła składa się z kilku przypadkowych spotkań z Iwanem – dwunastoletnim wywiadowcą, którego wszyscy bliscy zginęli podczas wojny. Film Tarkowskiego zrealizowany został odwrotnie niż wynika to z chronologii utrzymanej w powieści: to nie Iwan ukazywany jest oczami porucznika, a porucznik i wojna - są widziani oczami Iwana. Wojna pozbawiła chłopczyka matki, przez co zostaje on opętany nienawiścią do wroga i pragnieniem zemsty. Jedynie sny zwracają Iwanowi odebrane mu dzieciństwo.

Film przedstawia historię czterech par chcących zawrzeć związki małżeńskie. To zdawało by się radosne wydarzenie, niespodziewanie się komplikuje i jest powodem licznych kłótni. Wszystko za sprawą różnic narodowościowych, religijnych i społecznych, stających na drodze prawdziwej miłości.

Akcja toczy się w czasie II wojny światowej. Główny bohater to stary, zmęczony życiem mężczyzna. Jego syn jest gdzieś na froncie zachodnim. Niespodziewanie nadchodzi wiadomość o tym, że chłopak został ciężko ranny. Ojciec żołnierza wyrusza więc w najdalszą podróż swojego życia - do Berlina, żeby zobaczyć i pielęgnować w szpitalu ukochanego syna. Niestety, gdy wreszcie dociera na miejsce, syn kona w jego ramionach. Podróż starca do Berlina okazuje się alegorią ludzkiej wędrówki przez życie.

Kontynuacja filmu Kierunek Berlin. Głównym bohaterem jest kapral Wojciech Naróg (Wojciech Siemion). Musi on dostarczyć bardzo ważne dokumenty do sztabu. Podczas swojej wędrówki napotka też miłość.

Freddy i jego żona Juliana całą rodziną przeprowadzają się do Berlina. Wraz z dziadkiem Fritzem Kleemannowie zamieszkują u babci Reginy. Syn Niko jest zadowolony z mieszkania z dziadkami, w przeciwieństwie do jego siostry Zoe. Freddy i jego zaufana koleżanka Lara chcą wdrożyć oryginalny pomysł na prowadzenie przedszkola. Tymczasem Juliana dostrzega, że coś nie tak dzieje się w jej karierze lekarza: Jest w nieplanowanej ciąży. Teraz zbliża się trudna decyzja życiowa: Trzecie dziecko nie pasuje do obecnej koncepcji rodziny i pary z dwoma pełnoetatowymi pracownikami. Zaabsorbowani sobą rodzice początkowo nie zwracają uwagi na to, że Zoe nagle zaczyna dostrzegać pozytywy związane z nowym miejscem zamieszkania. Dopiero gdy nastolatka ucieka z domu, Freddy i Juliana reagują. Teraz muszą na nowo odnaleźć się jako para, aby pozostać razem jako rodzina.